Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2654180

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 12 kwietnia 2019 r.
III SA/Łd 60/19
Sprostowanie wpisu w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym a cofnięcie uprawnień diagnosty.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.).

Sędziowie: NSA Irena Krzemieniewska, WSA Monika Krzyżaniak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2019 r. sprawy ze skargi E. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów

1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty (...) z dnia (...) nr (...);

2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.

na rzecz E. N. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...), nr (...) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257)- dalej: k.p.a; ar. 84 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 199 7 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1990) - dalej: p.r.d. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy decyzję Starosty (...) z dnia (...)., nr (...) wydaną w przedmiocie cofnięcia E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów nr (...)

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

Wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2018 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w (...) wystąpił do Starosty (...) o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Uzasadniając wskazał, iż Transportowy Dozór Techniczny Oddział Terenowy w Warszawie zawiadomił Prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przez E.N., uprawnionego diagnostę, zatrudnionego w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...), przestępstwa polegającego na przeprowadzeniu przez skarżącego w dniu 26 kwietnia 2018 r., z wynikiem pozytywnym, badania technicznego pojazdu o nr rej. (...) wyposażonego w zamontowane urządzenie techniczne - zbiornik LPG (nr fabr. (...), data produkcji 01.2008), które to urządzenie w dniu badania nie posiadało ważnej decyzji zezwalającej na jego eksploatację, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. Decyzja zezwalająca na eksploatację powyższego urządzenia została wydana dopiero w następstwie przeprowadzonego w dniu 9 maja 2018 r. badania okresowego, z terminem ważności do dnia 31 stycznia 2028 r.

Zawiadomieniem z dnia 23 sierpnia 2018 r. Starosta (...) poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia posiadanych przez niego uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów.

W piśmie z dnia 3 września 2018 r. skarżący odnosząc się do stawianych mu zarzutów wyjaśnił, iż w dniu 26 kwietnia 2018 r. do Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów (...) przyprowadzony został pojazd o nr rej. (...) wyposażony w instalację LPG, celem przeprowadzenia okresowego badania technicznego pojazdu. Właściciel pojazdu poinformował skarżącego, iż instalacja gazowa pojazdu posiada termin ważności do maja 2018 r. W oparciu o powyższe oświadczenie, po pobraniu opłaty za przeprowadzenie badania technicznego, diagnosta dokonał wpisu pojazdu do rejestru badań technicznych, w którym co istotne widniał wpis o instalacji gazowej z maja 2008 r. Następnie osobiście wjechał na ścieżkę diagnostyczną celem przeprowadzenia badania, zakończonego wynikiem pozytywnym. Po wyjechaniu pojazdem z hali oddał kluczyki właścicielowi pojazdu i przystąpił do wypełniania niezbędnej dokumentacji, w tym dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu o pozytywnym wyniku przeprowadzonego badania pojazdu. Wypełniając drugą cześć zaświadczenia, w której niezbędne jest zamieszczenie danych z dokumentu legalizacji butli stwierdził, że termin legalizacji tego urządzenia upłynął. Z uwagi na powyższe poinformował właściciela pojazdu o konieczności zmiany wyniku przeprowadzonego badania technicznego na negatywny i stosownej korekty zapisu w dokumentach. Poinformował kierowcę, że musi on niezwłocznie jechać na ponowną legalizację butli i ponownie przyjechać na badanie techniczne. Stwierdzając brak papieru w drukarce, co uniemożliwiało wystawienie skorygowanego zaświadczenia, udał się do innego pomieszczenia. Wtedy usłyszał trzaśnięcie drzwiami, a po powrocie stwierdził, iż właściciel pojazdu o nr rej. (...) wyszedł zabierając ze sobą wszystkie dokumenty. Tym samym nie miał możliwości dokonania korekty wadliwego wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Wskazał nadto, iż zgromadzone w sprawie dokumenty świadczą, iż jeszcze tego samego dnia właściciel pojazdu udał się na ponowną legalizację butli LPG. Powyższe w ocenie skarżącego wskazuje, że jego działanie nie zmierzało do sfałszowania wyniku przeprowadzonego badania technicznego pojazdu, a stanowiło wynik nieporozumienia i niekorzystnego zbiegu okoliczności.

Decyzją z dnia (...) Starosta (...) orzekł o cofnięciu E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów nr (...). Organ ten wskazał, że diagnosta powinien przystąpić do badania technicznego dopiero po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Brak tego dokumentu stanowi, stosownie do załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dna 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badanach (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 776 z późn. zm.) na podstawie Działu I pkt 10.5 usterkę istotną, to znaczy usterkę techniczną mogącą naruszać bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska. W takim przypadku stosownie do § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o usterkach do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, określa wynik badana jako negatywny, a następne informuje posiadacza pojazdu o konieczności przeprowadzenia badania technicznego polegającego na ponownym sprawdzeniu stwierdzonych usterek. W omawianym przypadku diagnosta nie wystawił ww. dokumentu, a w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zamieścił wpis dopuszczający pojazd do ruchu. W konsekwencji stanowi to naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym i skutkuje cofnięciem uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.

Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...), w którym zarzucił naruszenie:

- art. 7, art. 77 § 1, art. 79, art. 80 k.p.a. przez brak rozważenia wszelkich okoliczności faktycznych, a w szczególności, że wystawił zaświadczenie o negatywnym wyniku badania technicznego, chciał skorygować błędny wpis w dowodzie rejestracyjnym, ale mu to uniemożliwiono;

- § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 776) przez pominięcie jego treści, z której wynika, iż ewentualne omyłki we wpisie do dowodu rejestracyjnego pojazdu mogą zostać poprawione;

- art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. w zw. z art. 2 i art. 31 Konstytucji RP przez zastosowanie wobec niego nieproporcjonalnej sankcji w sytuacji dokonania omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym, pomimo, iż wystawił prawidłowe zaświadczenie o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania technicznego, popełniona omyłka w dowodzie rejestracyjnym nie została skorygowana nie z jego winy, a pouczony przez niego klient pojechał do Transportowego Dozoru Technicznego zabierając dowód rejestracyjny.

E. N. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania. Wniósł nadto o przesłuchanie w charakterze świadka Z.W.- właściciela pojazdu o nr rej. (...), na okoliczność przebiegu badania technicznego pojazdu oraz omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu oraz przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchania świadka - Z. W. w Komendzie Powiatowej Policji w (...) z 5 września 2018 r. na okoliczność przebiegu badania technicznego pojazdu oraz dokonania omyłkowego wpisu, który niezwłoczne chciał skorygować po ustaleniu negatywnego wyniku badania technicznego.

Zaskarżoną decyzją z (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy odwołał się do dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych oraz wskazał na obowiązujące przepisy prawne, w tym przepisy ustawy p.r.d. oraz wskazanego wcześniej rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. regulującego kwestie związane z przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów, w tym wyposażonych w instalację LPG. W szczególności Kolegium wskazało, iż przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 p.r.d. nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia w przypadku stwierdzenia uchybień polegających na przeprowadzeniu badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Z powyższego przepisu wyraźnie wynika obowiązek starosty do cofnięcia uprawnień diagnosty, co oznacza, iż organ nie posiada w powyższym zakresie jakiejkolwiek swobody w zakresie wydanego rozstrzygnięcia, czy też wyjątków w orzeczeniu o cofnięciu uprawnień diagnosty, zależnych od konkretnego stanu faktycznego danej sprawy. W przedmiotowej sprawie zdaniem Kolegium poza sporem pozostało, iż spełnione zostały obie przesłanki skutkujące koniecznością cofnięcia skarżącemu posianego uprawnienia diagnosty. Ustalono bowiem w sposób bezsporny, że skarżący przeprowadził badanie techniczne pojazdu (...) niezgodnie z określonym zakresem i sposobem (bez właściwej weryfikacji dokumentacji pojazdu) oraz dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnego ze stanem faktycznym. Poza tym, wbrew twierdzeniu skarżącego w aktach sprawy brak jest zaświadczenia o negatywnym wyniku badania technicznego przeprowadzonego w dniu 26 kwietnia 2018 r. Mając powyższe na uwadze organ za nieuzasadnione uznał zarzuty i argumentację zawarte w odwołaniu. Natomiast odnośnie wniosków dowodowych skarżącego organ uznał, iż ich przeprowadzenie byłoby bezcelowe. Po pierwsze właściciel pojazdu - Z. W. był już przesłuchiwany na okoliczność przeprowadzonego w dniu 26 kwietnia 2018 r. badania technicznego pojazdu, co potwierdza załączony przez skarżącego do odwołania protokół, a po drugie uwzględnienie wniosków dowodowych skarżącego pozostawałoby bez wpływu na bezspornie ustaloną okoliczności, co do niezgodnego z prawem przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, bowiem w dniu badania nie przedstawiono ważnego dokumentu stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E.N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ponowił dotychczas prezentowane zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, to jest, co do naruszenia:

- art. 7, art. 77 § 1, art. 79, art. 80 k.p.a. przez brak rozważenia wszelkich okoliczności faktycznych, a w szczególności faktu wystawienia zaświadczenie o negatywnym przebiegu przeglądu pojazdu oraz okoliczności, ze skarżącemu uniemożliwiono dokonanie korekty wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu;

- art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka Z. W. na okoliczność istotną dla rozpatrzenia niniejszej sprawy, to jest jaki był wynik badania, o którym powiadomił go skarżący oraz uniemożliwienia przez świadka dokonania przez skarżącego korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym.

- § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 776) przez jego niezastosowanie i pominięcie jego treści, z której wynika, iż ewentualne omyłki we wpisie do dowodu rejestracyjnego pojazdu mogą zostać poprawione;

- art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. w zw. z art. 2 i art. 31 Konstytucji RP poprzez zastosowanie wobec niego nieproporcjonalnej sankcji w sytuacji dokonania omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym, pomimo, iż wystawił prawidłowe zaświadczenie o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania technicznego, popełniona omyłka w dowodzie rejestracyjnym nie została skorygowana nie z jego winy, a pouczony przez niego klient pojechał do Transportowego Dozoru Technicznego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, to jest zaświadczenia o wyniku badania technicznego z 26 kwietnia 2018 r. wraz z odpisem pisma pracodawcy skarżącego na powyższą okoliczność oraz postanowienia z 27 listopada 2018 r., PR 1(...) o umorzeniu postępowania karnego wobec skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe kolegium Odwoławcze w (...) wniosło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 29 marca 2019 r. skarżący złożył wydruki z systemu księgowego pracodawcy na okoliczność potwierdzenia dwukrotnego przeprowadzenia badania technicznego (w dniach 26 kwietnia 2018 r. i 10 maja 2018 r.) wraz z dowodami uiszczenia opłat za te badania.

Ponadto w dniu 4 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożył w sądzie odpis pisma pracodawcy E. N. z dnia 8 czerwca 2018 r., skierowanego do Starostwa Powiatowego w (...), wraz z dowodem nadania tego pisma w urzędzie pocztowym w dniu 11 czerwca 2018 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej obecne sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania, to jest art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.k.p.a., nie wyjaśniając wszystkich okoliczności sprawy w sposób dostateczny. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. Zgodnie z tym przepisem, organ (starosta, prezydent) cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 ustawy).

Jak podkreśla się w orzecznictwie, jest to przepis o charakterze typowo sankcyjnym, co oznacza konieczność ścisłej jego interpretacji. Wprowadzona w nim sankcja ma przy tym charakter bezwzględny, wobec czego stwierdzenie określonych uchybień skutkuje jej zastosowaniem i nie jest zależne od uznania organu w tym zakresie. Przepis ten co do zasady nie daje zatem możliwości "miarkowania" odpowiedzialności diagnosty w zależności o ciężaru stwierdzonych naruszeń oraz ich znaczenia dla zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Bardzo poważny charakter sankcji wynikającej z przepisu art. 84 ust. 3 p.r.d. czyni tym niemniej szczególnie istotnym, by ocena ustawowych przesłanek jego zastosowania była wnikliwa, a ich interpretacja uwzględniała zasadniczy cel tej regulacji, jakim jest czasowe odsunięcie od zawodu diagnostów nierzetelnych lub niespełniających wysokich wymogów stawianych im ze względu na wagę przeprowadzanych przez nich czynności i ich znaczenie dla zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. To zaś każe przyjąć, że samo ustalenie okoliczności, które mogłyby wskazywać na wystąpienie przesłanek ujętych w tym przepisie, nie zwalnia organów administracji publicznej od indywidualnej oceny takich okoliczności w każdej konkretnej sprawie co powinno następować z uwzględnieniem regulacji art. 7, 77 § 1 79 i 80 k.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 943/14 - dostępny w internetowej bazie orzeczeń CBONSA).

Wnikliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego należy uznać za szczególnie ważne w sprawach tego rodzaju, jak rozpoznawana, zważywszy jak dotkliwą sankcję przewidział ustawodawca za opisane w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. naruszenia obowiązków spoczywających na diagnoście. Cofnięcie uprawnień do wykonywania zawodu wraz z ograniczeniem możliwości ich uzyskania przez okres 5 lat jest sankcją niewątpliwie surową, dlatego - zdaniem Sądu - wszelkie wątpliwości związane z interpretacją zapisów rozporządzenia oraz cytowanego przepisu ustawy winny być rozstrzygane na korzyść strony, zaś same ustalenia faktyczne nie mogą budzić zastrzeżeń.

Organy administracji orzekające w obu instancjach stwierdziły, że w aktach sprawy brak jest zaświadczenia o negatywnym wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez diagnostę w dniu 26 kwietnia 2018 r.

Tymczasem strona dołączyła do skargi zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 26 kwietnia Nr (...) W, w którym zawarto informację o negatywnym wyniku badania (Negatywny N). W rubryce "1 Uwagi" zamieszczona została adnotacja, cyt. " 10.5.a) Brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę potwierdzających jego sprawność" (k. 12 i 41 akt sądowych).

Powyższy dokument, jak i zaświadczenie z dnia 10 maja 2018 r. Nr 011729/ESI/001/ 2018 W (k. 42 akt sądowych) powinny zostać załączone do akt administracyjnych i ocenione przez organy orzekające w sprawie.

Strona przedstawiła pismo swojego pracodawcy (PKS (...) spółki z o.o. w (...)) z dnia 8 czerwca 2018, z którego treści wynika, iż załączone zostały do niego zaświadczenia o badaniach technicznych pojazdu przeprowadzonych przez diagnostę w dniach 26 kwietnia 2018 r. i 10 maja 2018 r., oznaczone numerami (...) oraz (...) (k.51 akt sądowych). Przesłanie tego pisma do Starostwa Powiatowego w (...) potwierdza dowód jego nadania na poczcie w dniu 11 czerwca 2018 r.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 776) - dalej: rozporządzenia, w przypadku popełnienia oczywistej omyłki w:

1) wydanym zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu uprawniony diagnosta zatrudniony w stacji kontroli pojazdów, która przeprowadziła badanie techniczne pojazdu, prostuje ją w rejestrze, wprowadza dane do centralnej ewidencji pojazdów oraz wydaje nowe zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu;

2) dokonanym wpisie w dowodzie rejestracyjnym uprawniony diagnosta zatrudniony w stacji kontroli pojazdów, która przeprowadziła badanie techniczne pojazdu, prostuje ją w rejestrze, wprowadza dane do centralnej ewidencji pojazdów oraz skreśla omyłkowy wpis i podaje właściwą informację w nowej rubryce w dowodzie rejestracyjnym; nowy wpis powinien być opatrzony datą, podpisem uprawnionego diagnosty oraz pieczątką identyfikacyjną.

Prawodawca zatem przewidział sprostowanie przez samego diagnostę oczywistych omyłek, do których doszło w trakcie badania technicznego pojazdu. Z popełnieniem takich omyłek nie powiązano sankcji, w przeciwieństwie do bardzo dotkliwych konsekwencji wiążących się z naruszeniem określonym w art. 84 ust. 3 p.r.d.

W omawianej sprawie bezsporne pozostaje, iż skarżący dokonał omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym. Skarżący podnosi jednak, przedstawiając dowód z dokumentu, że podjął czynności zmierzające do sprostowania błędnego wpisu, wystawiając zaświadczenie o negatywnym wyniku badania technicznego. Oświadcza ponadto, że zamierzał dokonać sprostowania wpisu zamieszczonego w dowodzie rejestracyjnym, ale uniemożliwił mu to posiadacz pojazdu, który wyjechał ze stacji diagnostycznej zabierając ze sobą dowód rejestracyjny.

Przedstawione zaświadczenie o przeprowadzonym badanu technicznym z wynikiem negatywnym oraz treść pisma pracodawcy z dnia 8 czerwca 2018 r., skierowanego do organu administracji I instancji, potwierdzają wersję zdarzeń przedstawioną przez stronę.

W takiej sytuacji, skoro dokumentami tymi organ dysponował, to zobowiązany był zaliczyć je do akt sprawy oraz ocenić ich wartość dowodową.

Zdaniem sądu w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy konieczne jest podjęcie przez organ czynności zmierzających do ustalenia, czy diagnosta faktycznie został pozbawiony możliwości skorygowania wpisu w dowodzie rejestracyjnym z przyczyn od niego niezależnych.

Zgodnie z art. 75 k.p.a. jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Ustalenie stanu faktycznego sprawy umożliwi m.in. zapoznanie się przez organ ze znajdującym się w aktach protokołem przesłuchania w Komendzie Powiatowej w (...) w charakterze świadka, posiadacza pojazdu Z.W. Jeśli treść powyższych zeznań okaże się niewystarczająca dla ustalenia istotnych w sprawie okoliczności, to konieczne może okazać się przesłuchanie tego świadka przez organ administracji na okoliczność przebiegu czynności kontrolnych w dniu 26 kwietnia 2018 r. W szczególności opuszczenia przez niego stacji diagnostycznej wraz z dowodem rejestracyjnym, w którym nie dokonano sprostowania wpisu.

Organ administracji rozpoznając sprawę ponownie powinien zapoznać się z uzasadnieniem postanowienia z dnia 27 listopada 2018 r. o umorzenia dochodzenia prowadzonego przeciwko E. N. W uzasadnieniu ww. postanowienia policji, zatwierdzonego przez prokuratora stwierdzono, że E. N. na skutek zachowania się właściciela pojazdu nie miał możliwości anulowania błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym.

Przeprowadzenie postępowania dowodowego w pełnym zakresie, z uwzględnieniem norm art. 7 i 77 § 1 k.p.a., umożliwi prawidłowe ustalenie czy w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie wobec skarżącego sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d., to jest cofnięcie uprawnienia do wykonywania badań technicznych.

Organ administracji przed podjęciem decyzji rozważy, czy diagnosta sprostował omyłkowy wpis w zaświadczeniu z dnia 26 kwietnia zgodnie z wymogami określonymi w § 9 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto ustali, czy na skutek zachowania właściciela kontrolowanego pojazdu diagnosta faktycznie nie był w stanie anulować błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym w sposób przewidziany w § 9 pkt 2 rozporządzenia.

W ocenie sądu, w przypadku prawidłowego sprostowania przez stronę wpisu w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym a ponadto braku możliwości anulowania błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym z powodów niezależnych od diagnosty, nie będzie zachodziła podstawa zastosowania sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając to za niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Organ administracji ponownie rozpoznając sprawę przeprowadzi postępowanie dowodowe z uwzględnieniem wskazań zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. ab/

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.