III SA/Łd 441/19 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2677307

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 maja 2019 r. III SA/Łd 441/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na postanowienie (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. ab/

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 17 kwietnia 2019 r. K. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

W odpowiedzi na skargę (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w (...) wniósł o odrzucenie skargi, z powodu jej niedopuszczalności.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Z treści cyt. powyżej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że przepis ten wyłącza możliwość wniesienia skargi na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że z akt sprawy wynika, że skarżąca zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, o których mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1314 z późn. zm.), dalej u.p.e.a. W konsekwencji, zgodnie z art. 34 § 1 i 1a u.p.e.a., warunkiem wydania w tym zakresie postanowienia przez organ egzekucyjny było zajęcie stanowiska przez wierzyciela. Postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym wydaje się w ramach współdziałania organów, o którym mowa w art. 106 § 1 k.p.a. i ma charakter wiążący dla organu egzekucyjnego. Działając w tym trybie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) postanowieniem z dnia (...) uznał zarzuty zgłoszone przez skarżącą za nieuzasadnione. Następnie, na skutek zażalenia od powyższego postanowienia, (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w (...) postanowieniem z dnia (...) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Powyższe postanowienie jest ostateczne i zgodnie z zawartym w nim pouczeniem nie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Z treści cyt. art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że postanowienie to nie podlega zaskarżeniu, ponieważ jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Nie oznacza to jednak, że postanowienie to nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Jak już bowiem wspomniano, po zajęciu stanowiska przez wierzyciela, postanowienie w przedmiocie zgłoszonych zarzutów wydaje organ egzekucyjny (art. 34 § 4 u.p.e.a.). Od postanowienia tego stronie służy zażalenie (art. 34 § 5 u.p.e.a.). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się dopiero od postanowienia organu egzekucyjnego wydanego na skutek wniesienia przez stronę wspomnianego zażalenia. Jest to bowiem "postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Wówczas dopiero sąd administracyjny, kierując się art. 134 § 1 i art. 135 § 1 p.p.s.a., poddaje merytorycznej ocenie stanowisko wierzyciela w ramach kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia wydanego przez organ egzekucyjny w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.

ab/

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.