Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1650061

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 19 lutego 2015 r.
III SA/Łd 27/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski.

Sędziowie: NSA Irena Krzemieniewska (spr.), WSA Monika Krzyżaniak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) nr (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 2 pkt 4 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 1 i ust. 2, ust. 4 pkt 4a, ust. 4ca, art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.) i § 10 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r. poz. 1299) Wojewoda Ł. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu (...) z dnia (...), nr (...) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu wskazano, że E.K., decyzją Starosty Powiatu (...) z dnia 9 marca 2011 r., nr 296/03/1 1 została uznana za osobę bezrobotną od dnia 4 marca 2011 r., z prawem do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 12 marca 2011 r. na okres 6 miesięcy w wysokości 742,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, 582,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku.

Kolejną decyzją z dnia 13 września 2011 r., nr 509/09/11 Starosta (...) orzekł o utracie przez E.K. prawa do zasiłku od dnia 12 września 2011 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W karcie rejestracyjnej jako miejsce zameldowania na pobyt stały skarżąca podała: (...).

W dniu 10 lipca 2014 r. skarżąca złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. oświadczenie o zmianie dowodu osobistego, który został wydany przez Wójta gminy (...) (województwo (...), powiat (...)). W dniu 19 września 2014 r. E.K. przedłożyła potwierdzenie zameldowania na pobyt stały (w województwie (...), powiat (...), gmina (...), D. 123) z dnia 4 czerwca 2012 r. wydane przez Urząd Gminy w (...) oraz potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy z dnia 8 czerwca 2012 r. wydane przez Urząd Gminy w P. potwierdzający, iż posiada ona zameldowanie na pobyt czasowy na okres od dnia 8 czerwca 2012 r. do dnia 8 czerwca 2022 r. pod adresem: (...), powiat (...).

Zważając na powyższe Starosta W. decyzją z dnia (...), nr (...) orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż Powiatowy Urząd Pracy w W. nie był właściwym dla miejsca stałego lub czasowego zameldowania E.K. Zgodnie z przepisami ww. ustawy w takim przypadku następuje utrata statusu bezrobotnej.

Nie zgadzając się z przedmiotowym rozstrzygnięciem E.K. w dniu 15 października 2014 r. skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i odwołała się do Wojewody Ł. Skarżąca wyjaśniła, iż przerwa w zameldowaniu wynikła z konieczności zmiany miejsca stałego zameldowania, w związku z ubieganiem się o kredyt w banku. Jednocześnie strona podkreśliła, iż w dniach 4 - 8 czerwca 2012 r. nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku z powodu choroby dziecka.

E.K. została zapoznana w dniu 20 października 2014 r. z aktami sprawy przez organ I instancji, stosownie do treści art. 10 k.p.a. Skarżąca oświadczyła, iż nie wnosi żadnych nowych dowodów w sprawie. Wskazała jedynie, by korespondencję kierować na wskazany adres: (...).

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Ł. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu powołał brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Powołano również § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, zgodnie z którym osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, informuje powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie odpisów karty rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu.

W pkt 2 § 5 wskazano, że powiatowy urząd pracy przesyła odpisy karty rejestracyjnej wraz z dokumentami i wyłącza z rejestru bezrobotnych kartę rejestracyjną osoby, o której mowa w ust. 1, natomiast osoba, która zmieniła miejsce zameldowania lub miejsce pobytu, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, terminie 7 dni od dnia zmiany aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu (§ 5 pkt 3).

Organ wskazał, iż skarżąca utraciła status z dniem 4 czerwca 2012 r., tj. pod rządami ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy.

Ponadto z dniem 11 grudnia 2012 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy. Zgodnie z treścią ww. rozporządzenia osoba zarejestrowana jako bezrobotny, która zamierza zmienić miejsce zamieszkania, w przypadku gdy skutkuje to zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy, informuje osobiście albo za pośrednictwem formularza elektronicznego, udostępnianego w sposób określony w § 2 ust. 2 - powiatowy urząd pracy właściwy dla jej dotychczasowego miejsca zamieszkania o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie danych zgromadzonych w jej karcie rejestracyjnej oraz kopii dokumentów zgromadzonych w postaci papierowej do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zamieszkania. Powiatowy urząd pracy wprowadza do karty rejestracyjnej informację o powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na planowane miejsce zamieszkania bezrobotnego, wyłącza kartę bezrobotnego z rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy oraz przesyła do tego urzędu dane dotyczące osoby bezrobotnej zawarte w jej karcie rejestracyjnej w postaci elektronicznej oraz kopie dokumentów, o których mowa w ust. 1, w postaci papierowej (§ 10 ust. 1 i 2). Nadto osoba, która zmieniła miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla aktualnego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania (§ 10 ust. 3).

Zgodnie z art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.

Zgodnie z art. 73 ust. 2 ww. ustawy okres pobierania zasiłku przez bezrobotnego nie ulega zmianie, jeżeli w okresie jego pobierania następuje zmiana miejsca zamieszkania bezrobotnego lub miejscowość, w której on mieszka, została objęta obszarem działania innego powiatu. Konsekwencją niedopełnienia obowiązku, o którym mowa powyżej (tekst jedn.: zgłoszenia się do właściwego urzędu pracy w terminie 14 dni od daty zmiany miejsca zamieszkania) jest zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4a w związku z art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pozbawienie statusu osoby bezrobotnej.

Wraz z utratą statusu osoby bezrobotnej, bezrobotny traci wszelkie inne uprawnienia przysługujące na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Z przedłożonych akt sprawy wynika, że E.K. na mocy decyzji Starosty Powiatu (...) z dnia 9 marca 2011 r., nr 296/03/11 uzyskała status osoby bezrobotnej od dnia 4 marca 2011 r. i prawo do zasiłku od dnia 12 marca 2011 r. na okres 6 miesięcy w wysokości 742,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, a następnie 582,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku. Następnie na mocy decyzji organu I instancji z dnia 13 września 2011 r. skarżąca utraciła prawo do zasiłku od dnia 12 września 2011 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Z uwagi na fakt, iż z dniem 4 czerwca 2012 r. została zameldowana na pobyt stały w województwie (...), powiat (...), gmina (...), D. 123, organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Akta sprawy w sposób jednoznaczny potwierdzają, iż E.K. została zameldowana na pobyt czasowy na terenie powiatu (...) dopiero w dniu 8 czerwca 2012 r.

Zaznaczyć należy, iż E.K. została w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości pouczona, w dniu 4 marca 2011 r., tzn. w dniu dokonania rejestracji, iż osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu obowiązana jest zawiadomić powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany, podając planowane miejsce zameldowania lub pobytu oraz została pouczona, iż osoba, która zmieniła zameldowanie lub miejsce pobytu, obowiązana jest zgłosić się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu. Pod tą informacją, pod zdaniem "Zapoznałam się i zobowiązuję się do jego przestrzegania" widnieje czytelny podpis skarżącej.

E.K. przedstawiła, co prawda potwierdzenie zameldowania na pobyt stały w województwie (...) (powiat (...)) i potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy w województwie (...) (powiat (...)), ale dokonała tego po upływie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania, tj. w dniu 19 września 2014 r.

Na powyższą decyzję E.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazała, iż okoliczności niedopełnienia obowiązku nieprzerwanego zameldowania w miejscu właściwym dla jej Urzędu Pracy zostały pominięte w podejmowaniu ostatecznej decyzji, a głównym powodem odrzucenia jej odwołania pozostała tylko wykładnia prawa. Zgodziła się z zarzutem niedopełnienia 4 dniowej przerwy w zameldowaniu, wskazała jednak, że robiła to nieświadomie, nie wiedząc iż łamie prawo. Okoliczności w postaci choroby córki i własnych problemów zdrowotnych nie pozwoliły jej dopełnić ustawowego terminu zameldowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. wniósł o jej oddalenie powołując się na szczegółowe stanowisko merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 t.j. dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1)

uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a)

naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b)

naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c)

inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2)

stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3)

stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego

Podstawą rozpoznania przedmiotowej sprawy są przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy za bezrobotnego uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, I, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...).

Jak wynika z treści definicji, koniecznym elementem uznania osoby za bezrobotną jest jej zarejestrowanie we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 73 ust. 2a ustawy w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania. Zatem zmiana, przez bezrobotnego miejsca zameldowania wpływa na posiadanie statusu bezrobotnego jak i na prawo do pobierania zasiłku.

Faktycznie ustawodawca dość nieprecyzyjnie używa pojęć "zamieszkanie" "zameldowanie" "pobyt" utożsamiając te pojęcia, używając ich zamiennie. Organ pouczając skarżącego o ciążącym na nim obowiązku, że zgłoszenie do PUP właściwego dla nowego miejsca zameldowania lub pobytu powinno nastąpić w ciągu 14 dni od dnia zmiany zameldowania lub pobytu oraz że utrata statusu bezrobotnego nastąpi w przypadku nie poinformowania urzędu w którym jest zarejestrowany o zmianie miejsca zamieszkania oraz nie stawienie się w urzędzie właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania, może wprowadzić w błąd stronę co do daty od której rozpoczyna bieg wskazany czternastodniowy termin.

W takiej sytuacji, organ wykonując ciążący na nim obowiązek wynikając z art. 9 k.p.a. powinien należycie i wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Mając to na uwadze podnieść należy, iż organy powinny w każdej indywidualnej sprawie informować uczestników postępowania o przysługujących im prawach. W szczególności w sprawach z zakresu zatrudnienia i bezrobocia, gdzie stronami postępowania są osoby bezrobotne, organy powinny stworzyć taką sytuację aby osoby te zostały właściwie i w pełni informowane o okolicznościach mających wpływ na ich sytuacje i przysługujące im prawa oraz o skutkach tych zdarzeń.

W dniu 4 marca 2011 r. E.K. potwierdziła własnoręcznym podpisem przyjęcie do wiadomości informacji o przysługujących jej prawach i obowiązkach, kwitując jednocześnie jej odbiór (k. 11 akt adm.). Została zatem poinformowana w należyty sposób o konsekwencjach okoliczności mających istotne znaczenie w niniejszym postępowaniu.

Decydujące znaczenie powinna mieć data rozpoczęcia pobytu skarżącej w miejscu stałego zameldowania Strona nie powinna bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprecyzyjnych i używanych zamiennie określeń (zameldowanie, miejsce zamieszkania, miejsce pobytu) zawartych w ustawie. Jednak z akt sprawy wynika, że E.K. 4 czerwca 2012 r. zameldowała się na pobyt stały w D., województwo (...), powiat (...), gmina (...). 4 dni później 8 czerwca 2012 zameldowała się na pobyt czasowy w P., gmina (...), województwo (...) powiat (...).

Zmianę dowodu osobistego zgłosiła 10 lipca 2014 r. Tego też dnia podała adres do korespondencji (...).

Na tej podstawie organ doszedł do wniosku, że nie była zameldowana na terytorium powiatu (...) przez 4 dni - od 4 do 8 czerwca 2012 r.

Na pytanie organu jaki ma adres do korespondencji z dnia 9 października 2014 r. wskazała, że P. 108. Powoływała się w odwołaniu na zły stan zdrowia swój i córki, niemniej jednak nie przedłożyła żadnych dokumentów na potwierdzenie tego stanu rzeczy. Nie wyjaśniła, dlaczego nie poinformowała urzędu o nowym adresie zameldowania we właściwym terminie. Nie informowała PUP o braku gotowości do pracy w związku ze zmiana miejsca zamieszkania lub w związku ze stanem zdrowia

W skardze i w odwołaniu sama potwierdza, że nie dopełniła obowiązku, i że była gotowa w tych 4 dniach do podjęcia zatrudnienia. Wskazała, iż przez ten czas nie zmieniła miejsca zamieszkania, zamieszkiwała cały czas w P.

Powyższe okoliczności nie mają jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, iż skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór informacji o przysługujących jej prawach i obowiązkach gdzie pouczono ją, że musi zawiadomić organ w terminie 14 dni o nowym adresie zameldowania. Jest bezsporne w sprawie, że skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia. Nie poinformowała właściwego UP zameldowaniu na pobyt stały w D., zaś po zameldowaniu się w dniu 8 czerwca 2014 r. na pobyt czasowy w P., oświadczenie o zmianie dowodu osobistego w UP w W złożyła dopiero w dniu 10 lipca 2014 r., także po upływie 14 dniowego terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151p.p.s.a. skargę oddalił.

D.Cz.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.