Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3063960

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 9 września 2020 r.
III SA/Łd 175/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska.

Sędziowie: NSA Janusz Nowacki (spr.), Asesor, WSA Małgorzata Kowalska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2020 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013, na 2015 rok oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z (...) nr (...), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 2 ust. 2, art. 64 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.Urz.UE z 20 grudnia 2013 r. L 347, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1306/2013, art. 15, art. 18 ust. 6, art. 19 ust. 2, 3, art. 26 ust. 1-3, art. 43 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE z 20 czerwca 2014 r., L 181, str. 48), zwanego dalej rozporządzeniem nr 640/2014, art. 4, art. 6, art. 24, art. 25, art. 26 ust. 1-3, art. 41 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE z 31 lipca 2014 r., L 227, str. 69), zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (UE) nr 809/2014, art. 21 ust. 1-3, art. 30, art. 31 ust. 1, art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1936 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą PROW 2007-2013, § 2 ust. 1, § 4 ust. 1 i 2, § 10 pkt 2 lit. a, § 11 pkt 1, § 12 ust. 2 pkt 1, § 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 361 z późn. zm.), art. 7 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1353), zwanej dalej ustawą o rolnictwie ekologicznym, Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z (...), nr (...) o odmowie przyznania A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Komandytowej z siedzibą w Ł. płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 płatności rolnośrodowiskowej na 2015 r. do działek rolnych zadeklarowanych w ramach:

1. wariantu 2.5 uprawy warzywne (z certyfikatem zgodności) i nałożeniu sankcji w wysokości 83 317,00 zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych;

2. wariantu 6.2 produkcja nasienna towarowa lokalnych roślin uprawnych i nałożeniu sankcji w wysokości 25 560,00 zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że 15 czerwca 2015 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2015 r., w którym zadeklarowała realizację pakietu 2, rolnictwo ekologiczne, w ramach wariantu 2.6 uprawy warzywnicze (w okresie przestawienia) oraz pakietu 6, zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, w ramach wariantu 6.2 produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych, na działkach rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr 621, 7/3 i 7/2, o łącznej powierzchni 46,51 ha. Do wniosku spółka dołączyła materiał graficzny, na którym wskazała położenie zgłoszonych do płatności gruntów.

26 czerwca 2015 r. skarżąca zmieniła zadeklarowany na zgłoszonych we wniosku działkach rolnych pakiet 2.6 na pakiet 2.5 uprawy warzywnicze (z certyfikatem zgodności). Ponadto zmniejszyła powierzchnię działek rolnych zgłoszoną do objęcia płatnością na działce ewidencyjnej nr 621. W konsekwencji wprowadzonych przez spółkę zmian łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do objęcia płatnością za realizacje wariantu 2.5 i 6.2 wyniosła 39,19 ha.

Pismem z 6 lipca 2015 r. organ pierwszej instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braków we wniosku.

10 lipca 2015 r. spółka uzupełniła braki stwierdzone przez organ. Ponadto 10 lipca 2015 r. skarżąca zgłosiła do objęcia płatnością za realizację wariantów 2.5 i 6.2 działki rolnej położone na działkach ewidencyjnych nr 34, 35, 54, 55, 56/1 58/1 i 58/2 o łącznej powierzchni 24,90 ha. W związku z powyższym łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do objęcia płatnością za realizacje zobowiązania rolnośrodowiskowego wyniosła 64,09 ha.

Od 25 do 31 sierpnia 2015 r. przeprowadzona została kontrola na miejscu działek rolnych K1a, L1a i Ł1a położonych w województwie (...) na działkach ewidencyjnych nr 34, 35, 54, 55, 56/1, 58/1 i 58/2.

Od 25 do 31 sierpnia 2015 r. przeprowadzona została kontrola na miejscu działki rolnej J1a, położonej w województwie (...) na działkach ewidencyjnych nr 7/3 i 7/2.

Od 26 sierpnia do 2 września 2015 r. przeprowadzona została kontrola na miejscu działek rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a i H1a, położonych w województwie (...) na działce ewidencyjnej nr 621.

Decyzją z (...), nr (...) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił spółce przyznania płatności za realizację wariantu 2.5 i nałożył sankcję w wysokości 85 865,00 zł oraz odmówił przyznania płatności za realizację wariantu 6.2 i nałożył sankcję w wysokości 52 840,00 zł. Decyzja została doręczona 30 sierpnia 2016 r.

28 sierpnia 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z (...)

Decyzją z (...), nr (...) Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził nieważność decyzji z (...) Decyzja została doręczona 19 października 2018 r.

(...) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzję nr (...) o odmowie przyznania płatności za realizację wariantu 2.5 i nałożeniu sankcji w wysokości 83 317,00 zł oraz odmowie przyznania płatności za realizację wariantu 6.2 i nałożeniu sankcji w wysokości 51 272,00 zł. Decyzja została doręczona 16 listopada 2018 r.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej decyzją nr (...) z (...) organ drugiej instancji uchylił decyzję z (...) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy 12 lipca 2019 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję o odmowie przyznania płatności za realizację wariantu 2.5 i nałożeniu sankcji w wysokości 83 317,00 zł oraz odmowie przyznania płatności za realizację wariantu 6.2 i nałożeniu sankcji w wysokości 25 560,00 zł. Decyzja została doręczona 19 lipca 2019 r.

Od decyzji tej spółka złożyła odwołanie.

Organ drugiej instancji podzielając stanowisko organu pierwszej instancji stwierdził, że wykryte w toku kontroli na miejscu nieprawidłowości dotyczące powierzchni kwalifikującej się do płatności i stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną, obligowały organ pierwszej instancji do zastosowania art. 19 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 640/2014 i nałożenia sankcji. Organ drugiej instancji wskazał przy tym, że kontrola w gospodarstwie rolnym spółki, z uwagi na jego położenie przeprowadzona została w trzech etapach:

- od 25 do 31 sierpnia 2015 r. na działkach rolnych K1a, L1a i Ł1a, położonych w województwie (...) na działkach ewidencyjnych nr 34, 35, 54, 55, 56/1, 58/1 i 58/2

- od 25 do 31 sierpnia 2015 r., na działce rolnej J1a, położonej w województwie (...) na działkach ewidencyjnych nr 7/3 i 7/2;

- od 26 sierpnia do 2 września 2015 r. na działkach rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a i H1a, położonych w województwie (...) na działce ewidencyjnej nr 621.

Czynności kontrolne przeprowadzone zostały przez upoważnionych pracowników Biura Kontroli na Miejscu (...) oraz (...) Oddziału Regionalnego ARiMR i obejmowały weryfikację powierzchni zgłoszonych do płatności działek oraz kontrolę przestrzegania warunków i wymogów realizowanego programu rolnośrodowiskowego. Kontrola przeprowadzona została metodą inspekcji terenowej, która polega na weryfikacji w terenie położenia oraz granic zadeklarowanych przez rolnika we wniosku działek rolnych, pomiarze powierzchni upraw przy wykorzystaniu dopuszczalnych metod (za pomocą urządzeń GPS), odwzorowaniu dokonanych ustaleń na materiale graficznym i ewentualnie zobrazowaniu stanu gruntów poprzez sporządzenie dokumentacji fotograficznej. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia działek rolnych A1a, C1a, D1a, G1a, H1a, K1a i Ł1a jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku (kod DR13+), natomiast powierzchnia działki rolnej F1a jest większa od powierzchni zadeklarowanej we wniosku (kod DR 13-). Na działkach rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a nie stwierdzono deklarowanej uprawy (kod DR7). Kontrola w zakresie przestrzegania wymogów ustanowionych dla pakietów realizowanych przez spółkę wykazała nieprawidłowości dotyczące wariantu 2.5, tj. nieprawidłowość oznaczoną kodem E1, tj. "nieodpowiednie przeznaczenie plonu" oraz nieprawidłowość oznaczoną kodem E6, tj. "prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby" na działkach rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a.

We wniosku spółka zadeklarowała działkę rolną A1a o powierzchni 8,97 ha i uprawie "soczewica" w północno-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621. W wyniku kontroli stwierdzono, że działka rolna A1a ma powierzchnię 8,41 ha. Do raportu z kontroli dołączono szkic z pomiaru powierzchni działki, na który naniesione zostały stwierdzone w toku czynności kontrolnych granice upraw. Jak wynika z porównania szkicu oraz załącznika graficznego dla tej działki, złożonego przez stronę wraz z wnioskiem, granice działki rolnej A1a ustalone w toku czynności kontrolnych pokrywają się z granicami zadeklarowanymi przez wnioskodawcę. Ponadto w toku czynności kontrolnych stwierdzono, że na działce rolnej zamiast zadeklarowanej soczewicy, znajduje się ugór. Zgodnie z wyjaśnieniami inspektorów przeprowadzających czynności kontrolne z uwagi na stwierdzony brak uprawy soczewicy w plonie głównym, o czym świadczy występowanie zbitej darni, silnie zachwaszczonej jako sposób rolniczego użytkowania na działce wpisano ugór (pismo z 25 marca 2019 r.). Ustalenia kontroli potwierdzają zdjęcia wykonane w różnych częściach działki (nr 32-37), na których widoczny jest silnie zachwaszczony grunt rolny.

Zgodnie z deklaracją zawartą we wniosku działka rolna B1a o powierzchni 0,95 ha jest położona poniżej działki rolnej A1a, w północno-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621. Ustalona w toku czynności kontrolnych powierzchnia działki pokrywa się z powierzchnią zadeklarowaną we wniosku i wynosi 0,95 ha. Podobnie jak w przypadku działki rolnej A1a, na działce nie stwierdzono deklarowanej uprawy soczewicy. Jak wskazał wykonawca kontroli, w trakcie pomiaru granic oględzinom poddano cala powierzchnię działki rolnej, nie stwierdzono w plonie głównym uprawy soczewicy, teren działki jest silnie zadarniony perzem oraz innymi chwastami występującymi w różnej fazie wzrostu. Wykonano fotografie dokumentujące wygląd okrywy nr 24 i 25.

Zgodnie z wnioskiem na działce rolnej C1a, położonej w środkowej części działki ewidencyjnej nr 621, znajduje się uprawa soczewicy o powierzchni 4,90 ha. Jak wynika z raportu z kontroli, w toku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia tej działki wynosi 4,53 ha. Porównanie szkicu z pomiaru powierzchni działki oraz złożonego przez stronę załącznika graficznego wskazuje, że w toku czynności kontrolnych wykluczona została zachodnia część działki oznaczona na szkicu kodem nieprawidłowości DR53 oraz zadrzewienia występujące w granicach działki rolnej C, położone przy granicy z działką rolną B1a oraz działką rolną D1a. Ponadto na działce stwierdzono ugór zamiast deklarowanej uprawy soczewicy. Zgodnie z wyjaśnieniami inspektorów, w trakcie pomiaru dokonano kwalifikacji i wyłączenia elementów nieuprawnionych do płatności tj. zadrzewień, zakrzaczeń obszarów podmokłych. Na działce nie stwierdzono w plonie głównym uprawy soczewicy, zastano okrywę roślinną porośniętą w części roślinnością charakterystyczną dla trwałych użytków zielonych - fotografie nr 38, 39 oraz w drugiej części działki grunt orny silnie zadarniony chwastami w różnej fazie wzrostu fotografie nr 13,14, 15.

Zgodnie z wnioskiem działka rolna D1a, na której uprawiana jest "soczewica", ma powierzchnię 4,73 ha i jest położona w południowo-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621. W toku czynności kontrolnych stwierdzono, że działka ta ma powierzchnię 4,26 ha. Jak wynika ze szkicu z pomiaru powierzchni działki, niekwalifikujący się do objęcia płatnością obszar w południowo-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621, utrwalony na zdjęciach nr 40 i 41, jest większy aniżeli wskazany przez spółkę na załączniku graficznym. W konsekwencji powyższego ustalony w toku czynności kontrolnych przebieg zachodniej granicy działki rolnej D1a nie pokrywa się z granicą wskazaną przez skarżącą na załączniku graficznym, a jej przesunięcie zgodnie ze stwierdzoną granicą obszarów niekwalifikujących się do objęcia płatnością w głąb działki ewidencyjnej nr 621, spowodowało zmniejszenie powierzchni działki rolnej D1a. Ponadto na działce nie stwierdzono deklarowanej uprawy "soczewicy". Stwierdzono ugór. W toku czynności kontrolnych wykonano zdjęcia obrazujące sposób użytkowania działki (nr 1, 2, 8 i 9).

We wniosku skarżąca usytuowała działkę rolna E1a o pow. 0,68 ha w południowo-wschodniej części działki ewidencyjnej nr 621. Wykonany w toku czynności pomiar powierzchni działki potwierdził wskazane przez spółkę granice działki oraz jej wielkość. W toku czynności kontrolnych nie stwierdzono jednak deklarowanej uprawy soczewicy. Na gruncie stwierdzono ugór zobrazowany na zdjęciach nr 3-7. Zgodnie z wyjaśnieniami kontrolera, obszar działki nie nosi znamion gruntu ornego, który przygotowany był do prowadzenia uprawy polowej. Stwierdzono zbyt silne zadarnienie roślinnością samoistną, perzem, trawami wieloletnimi i innymi chwastami.

Zgodnie z wnioskiem działka rolna F1a, na której uprawiana jest "soczewica", ma powierzchnię 4,50 ha i jest położona w środkowej części działki ewidencyjnej nr 621. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia wskazanej działki jest większa od powierzchni zadeklarowanej we wniosku i wynosi 4,89 ha. Ponadto, podobnie jak na pozostałych działkach położonych na działce ewidencyjnej nr 621, na działce tej nie stwierdzono uprawy soczewicy. Zgodnie z opinią inspektorów działka jest silnie zadarniona roślinnością samoistną. W toku czynności kontrolnych nie stwierdzono śladów prowadzenia zabiegów przygotowujących grunt pod uprawę polową. Stan gruntu został zobrazowany na zdjęciach nr 16-23.

Zgodnie z wnioskiem działka rolna G1a jest położona w północno-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621 i ma powierzchnię 2,83 ha. W wyniku kontroli stwierdzono, że działka ma powierzchnię 2,60 ha. Pomiar wykonano po widocznych granicach wyznaczonych sposobem użytkowania, drogą, rowami z dwóch stron oraz zadrzewieniem. Działka silnie zadarniona roślinnością samoistną, brak widocznych śladów po zabiegach przygotowujących grunt pod uprawę polową, działka silnie zachwaszczona chwastami wieloletnimi w różnej fazie wzrostu. Wykonano fotografie nr 26 do 29.

W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia działki rolnej H1a, położonej w północno-zachodniej części działki ewidencyjnej nr 621, jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku (1,96 ha) i wynosi 0,68 ha. Ponadto na działce stwierdzono ugór. Jak wynika z porównania sporządzonego w toku czynności kontrolnych szkicu oraz złożonego wraz z wnioskiem załącznika graficznego, w czasie kontroli zmierzona została wyłącznie powierzchnia położona na działce ewidencyjnej nr 621. Z pomiaru wykluczono powierzchnie wyrysowane przez stronę na niezgłoszonych we wniosku działkach ewidencyjnych nr 615 i 620. Pomiar wykonano po granicach wyznaczonych sposobem użytkowania, rowem, drogą oraz granicami odrębnej działki ewidencyjnej nr 615. W trakcie pomiaru stwierdzono brak uprawy soczewicy w plonie głównym. Grunt nie był poddany pracom przygotowawczym pod prowadzenie uprawy. Świadczą o tym liczne chwasty wieloletnie oraz zbyt silne zadarnienie roślinnością samoistną trawiastą. Wykonano fotografie nr 30, 31.

We wniosku skarżąca zadeklarowała działkę rolna K1a o pow. 12,86 ha i uprawie "soczewica" na działkach ewidencyjnych nr 34 i 35 położonych w M. w województwie warmińsko-mazurskim. W wyniku kontroli stwierdzono, że powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku i wynosi 11,48 ha. W toku pomiaru powierzchni działki wykluczony został duży obszar trzcinowisk w zachodniej części działki, widoczny na zdjęciach nr 4, 5 i 6 oraz 13-arowy obszar niekwalifikujący się do płatności, położony w południowej części działki, widoczny na zdjęciu nr 14.

W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że powierzchnia działki rolnej Ł1a, położonej w M. w województwie (...) na działkach ewidencyjnych nr 58/1 i 58/2, jest mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku (7,01 ha) i wynosi 5,96 ha. Do objęcia płatnością niezakwalifikowany został obszar ugoru położony w południowej części działki widoczny na zdjęciach nr 21, 22, 23, 24 i 26.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ drugiej instancji podniósł, że w sprawie zastosowanie mają przepisy tytułu III rozporządzenia nr 809/2014, który reguluje zasady przeprowadzania czynności kontrolnych. Rozporządzenie nr 1122/2009, na którego przepisy powołała się skarżąca, i które zostało błędnie wskazane przez organ pierwszej instancji w podstawach prawnych zaskarżonej decyzji, zostało z 15 marca 2015 r. uchylone przez rozporządzenie nr 640/2014. Organ drugiej instancji powołując się na art. 26 ust. 1-3 rozporządzenia nr 809/2014 podniósł, że kontrole na miejscu rozłożone są w ciągu roku zgodnie z analizą ryzyka związanego z różnymi zobowiązaniami w ramach każdego środka. Z uwagi na liczbę kontroli, do których przeprowadzenia w ciągu roku zobowiązana jest agencja płatnicza, nie jest możliwe przeprowadzenie kontroli na miejscu u wszystkich wnioskodawców w okresie wegetacji roślin, przed zbiorem plonów. Według organu drugiej instancji biorąc pod uwagę, że w warunkach polskich zbiory soczewicy rozpoczynają się zwykle na przełomie lipca i sierpnia, zaś ze znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia spółki z 31 sierpnia 2015 r. wynika, że na ten dzień zbiór soczewicy przeprowadzono wyłącznie na działce rolnej J, pozostałe działki były wówczas przed zbiorem, kontrola przeprowadzona na przełomie sierpnia i września, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, pozwala na zweryfikowanie uprawy prowadzonej na gruncie tym bardziej, że grunt nie został przeorany. Niewątpliwie na działkach rolnych położonych na działce ewidencyjnej nr 621 nie była prowadzona uprawa soczewicy, na co jednoznacznie wskazuje zgromadzony w toku czynności kontrolnych materiał dowodowy. Organem właściwym do weryfikacji powierzchni działek rolnych zgłoszonych we wniosku o przyznanie płatności są zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy PROW 2007-2013 organy ARiMR. Natomiast czynności kontrolne przeprowadzane są przez osoby, od których przepisy wymagają, nie tylko upoważnienia udzielonego przez właściwy organ, ale i fachowego przygotowania tj. posiadania odpowiedniego sprzętu, niezbędnej wiedzy oraz odpowiedniego wykształcenia. W związku z powyższym, zdaniem organu drugiej instancji przyjąć należy, że ocena prowadzonej na gruncie uprawy, dokonana przez inspektorów upoważnionych przez Prezesa ARiMR do wykonywania tych czynność, a zatem posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie i dokonujących tych czynności bezpośrednio na gruncie, jest prawidłowa. W piśmie z 25 marca 2019 r. inspektorzy terenowi przeprowadzający czynności kontrolne na działkach rolnych położonych w województwie śląskim szczegółowo uzasadnili swoje stanowisko i przedstawili podstawy zakwalifikowania gruntu położonego na działkach rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a jako ugoru. W opinii organu drugiej instancji, stwierdzenie na gruncie ugoru nie jest też sprzeczne ze stwierdzeniem naruszenia wymogów realizowanego wariantu. Niewątpliwie na gruncie nie była prowadzona uprawa soczewicy, trudno zatem mówić, że wymóg dotyczący odpowiedniego przeznaczenia plonu został przez stronę zachowany. Ponadto stan gruntu wyraźnie wskazuje, że produkcja rolna nie była na nim prowadzona zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i nie zachowano należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. W przypadku uprawy soczewicy inspektorzy terenowi nie mają obowiązku weryfikowania ilości nasadzeń. Raport z czynności kontrolnych został zweryfikowany pod kątem zgodności z wymogami formalnymi i nie budzi zastrzeżeń. W raporcie z kontroli wskazane zostały działki objęte kontrolą, metody, przy wykorzystaniu których zostały przeprowadzone pomiary, obwód zmierzonych działek, stwierdzone powierzchnie upraw oraz opis nieprawidłowości. Zawarte w raporcie z kontroli wyniki oględzin działek znajdują potwierdzenie w dołączonym do raportu materiale graficznych oraz dokumentacji fotograficznej. W toku kontroli sporządzone zostały dokładne szkice obrazujące przebieg granic skontrolowanych działek, na których oznaczone zostały obszary wykluczone z płatności oraz wskazane miejsca i kierunek zdjęć wykonanych na gruncie, obrazujących sposób użytkowania skontrolowanych działek. W opinii organu drugiej instancji, kontrola przeprowadzona w gospodarstwie spółki odpowiada wymaganiom określonym w art. 25 rozporządzenia nr 809/2014. Z przepisu tego wynika, że zasadą są kontrole niezapowiedziane, a wcześniejsze powiadomienie o nich jest wyjątkiem, z którego skorzystanie może być rozważane wyłącznie pod względem celowościowym. Tym samym udział strony w czynnościach kontrolnych nie jest obowiązkiem i nie jest wymagany dla ważności wyników z kontroli. Jak wynika z treści raportu z kontroli (por. str. 1 raportu z czynności kontrolnych) strona została poinformowana telefonicznie o zamiarze przeprowadzenia kontroli, lecz nie uczestniczyła w czynnościach kontrolnych. Raport został doręczony spółce 22 września 2015 r. Przyjąć zatem należy, że skarżąca zapoznała się z jego treścią. Zgodnie z notatką zamieszczoną na znajdującym się w aktach sprawie raporcie, 30 września 2015 r. do siedziby ARiMR wpłynął niepodpisany przez rolnika raport (str. 23 raportu z czynności kontrolnych). Przy weryfikacji wniosku i powierzchni zgłoszonych do objęcia płatnością wzięto pod uwagę protokół z czynności kontrolnych przeprowadzonych na miejscu i sporządzoną dokumentację fotograficzną, która w opinii organu drugiej instancji w sposób obiektywny obrazuje stan gruntu w dniu kontroli i pozwala na wyciągniecie jednoznacznych wniosków co do sposobu użytkowania gruntów rolnych przez spółkę. Skarżąca została poinformowana o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych. Miała zatem możliwość wzięcia w nich udziału i zgłaszania uwag do raportu. Nie skorzystała jednak z przysługującego jej uprawnienia i nie była obecna podczas przeprowadzania czynności kontrolnych na gruntach. Ponadto, w piśmie z 18 września 2015 r. została poinformowana o możliwości wniesienia zastrzeżeń do wyników kontroli. Stosowne pouczenie zawiera również raport z czynności kontrolnych (str. 22). Skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie wniosła zastrzeżeń do raportu z kontroli, ograniczając się do odesłania niepodpisanego dokumentu.

Odnosząc się do zgłoszonych przez skarżącą wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadka P. G. na okoliczność prowadzenia produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, prawidłowej uprawy soczewicy oraz dopuszczenia dowodu z dokumentów, tj. umowy o świadczenie usług rolniczych z 9 kwietnia 2015 r. oraz faktury VAT nr 2015/23 z 30 września 2015 r. i faktury VAT nr 2015/24 z 30 września 2015 r. organ drugiej instancji stwierdził, że umowa zawarta 9 kwietnia 2015 r. z Przedsiębiorstwem B s.c. J. G., P. G. dotyczy wykonania usługi przygotowania gruntów rolnych pod uprawę, siewu soczewicy, zbioru soczewicy oraz uprawy po zbiorach na gruntów położonych w S. na działkach ewidencyjnych nr 7/2 i 7/3. Umowy tej dotyczą również przedstawione przez stronę faktury. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez inspektorów (...) Oddziału Regionalnego ARiMR na działce rolnej J1a, położonej na wyżej wymienionych działkach ewidencyjnych, nie zakwestionowano prowadzenia uprawy soczewicy, stąd przeprowadzanie dowodu na tę okoliczność nie jest w sprawie uzasadnione. Podstawą wykluczenia z płatności działki rolnej J1a położonej na działkach ewidencyjnych objętych przedstawioną umową, jak również działek rolnych K1a, L1a, Ł1a, jest brak potwierdzenia przez jednostkę certyfikującą prowadzenia na tych gruntach uprawy metodami ekologicznymi. Uzyskanie wsparcia finansowego za realizacje pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia PRŚ 2007-2013, tj. pakietu 2. rolnictwo ekologiczne, jest ściśle związane i uzależnione od spełnienia wymogów dotyczących produkcji ekologicznej określonych w obowiązujących w tym zakresie przepisach, stąd przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za realizację pakietu rolnictwo ekologiczne poprzedza postępowanie wyjaśniające mające na celu weryfikację spełnienia tychże warunków. Organ drugiej instancji wskazując na art. 7 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o rolnictwie ekologicznym podniósł, że wykaz producentów rolnych, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1853), którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów k.p.a. i jest wykorzystywany w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym na podstawie m.in. przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. W związku z powyższym, organem właściwym do kontroli oraz certyfikacji produkcji rolnej metodami ekologicznymi są jednostki certyfikujące, które w określonym w tym przepisie terminie, przekazują Prezesowi ARiMR wykaz producentów, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu na dzień 15 listopada. Tym samym weryfikując spełnienie przesłanek przyznania płatności, o których mowa w § 10 pkt 2 lit. a rozporządzenia PRŚ 2007-2013, organy ARiMR nie prowadzą własnego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy prowadzona przez rolnika produkcja rolna odpowiada wymogom ustanowionym w przepisach o rolnictwie ekologicznym, lecz opierają się na informacjach przekazywanych corocznie przez jednostki certyfikujące nadzorujące prowadzenie przez rolników działalność w zakresie rolnictwa ekologicznego. Jak wynika z akt sprawy, działka rolna J1a, położona na działkach ewidencyjnych nr 7/3 i 7/2, oraz działki rolne K1a, L1a, Ł1a, położone na działkach ewidencyjnych nr 34, 35, 54, 55, 56/1, 58/1 i 58/2, nie znalazły się w treści wykazu sporządzonego dla spółki przez jednostkę certyfikującą C Sp. z o.o. W związku z powyższym w odniesieniu do tych gruntów nie został spełniony warunek przyznania płatności rolnośrodowiskowej ustanowiony w § 10 pkt 2 lit. a rozporządzenia PRŚ 2007-2013. Brak jest wymaganego wymienionymi przepisami potwierdzenia przez upoważnioną jednostkę prowadzenia na tych działkach produkcji rolnej zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym oraz przepisami rozporządzenia nr 834/2007. Powyższe stanowi postawę wykluczenia wymienionych działek z płatności W zakresie płatności 2.5 uprawy warzywnicze (z certyfikatem zgodności) organ drugiej instancji podniósł, że powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 64,09 ha, w tym działki rolne: A1a o pow. 8,97 ha, B1a o pow. 0,95 ha, C1a o pow. 4,90 ha, D1a o pow. 4,73 ha, E1a o pow. 0,68 ha, F1a o pow. 4,50 ha, G1a o pow. 2,83 ha, H1a o pow. 1,96 ha, J1a o pow. 9,67 ha, K1a o pow. 12,86 ha, L1a o pow. 5,03 ha, Ł1a o pow. 7,01 ha. Na działkach rolnych A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a nie stwierdzono zadeklarowanej uprawy. Natomiast uprawa prowadzona na działkach rolnych J1a, K1a, L1a, Ł1a, nie została potwierdzona jako uprawa ekologiczna przez jednostkę certyfikującą. Na gruntach tych nie zostały zatem spełnione warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej, o których mowa w § 12 ust. 2 pkt 1 oraz § 10 pkt 2 lit. a rozporządzenia PRŚ 2007-2013. Grunty rolne niespełniające warunków określonych w § 10 pkt 2 lit. a i § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia PRŚ 2007-2013 zostały wykluczone z płatności i obszar zatwierdzony do objęcia płatnością za realizację wariantu 2.5 wyniósł 0,00 ha. W niniejszej sprawie różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną we wniosku a obszarem zatwierdzonym wyniosła 64,09 ha. Stwierdzona różnica przekroczyła zatem 100% powierzchni stwierdzonej. W związku z powyższym w sprawie zastosowanie ma kara ustanowiona w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014. Przy czym wysokość kary ustalona została jako iloczyn różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym i stawki płatności za realizacje wariantu 2.5 i wyniosła 83 317,00 zł.

W zakresie płatności 6.2 produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych organ drugiej instancji podniósł, że powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 64,09 ha, w tym działki rolne: A1a o pow. 8,97 ha, B1a o pow. 0,95 ha, C1a o pow. 4,90 ha, D1a o pow. 4,73 ha, E1a o pow. 0,68 ha, F1a o pow. 4,50 ha, G1a o pow. 2,83 ha, H1a o pow. 1,96 ha, J1a o pow. 9,67 ha, K1a o pow. 12,86 ha, L1a o pow. 5,03 ha, Ł1a o pow. 7,01 ha. Powierzchnia stwierdzona w toku postępowania, kwalifikująca się do objęcia płatnością, wyniosła 32,14 ha, w tym działki rolne: A1a o pow. 0,00 ha, B1a o pow. 0,00 ha, C1a o pow. 0,00 ha, D1a o pow. 0,00 ha, E1a o pow. 0,00 ha, F1a o pow. 0,00 ha, G1a o pow. 0,00 ha, H1a o pow. 0,00 ha, J1a o pow. 9,67 ha, K1a o pow. 11,48 ha, L1a o pow. 5,03 ha, Ł1a o pow. 5,96 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną we wniosku a obszarem zatwierdzonym wyniosła zatem 31,95 ha, co stanowi 99,41% powierzchni stwierdzonej. W związku z powyższym w sprawie zastosowanie ma kara ustanowiona w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014. Wysokość kary ustalona została jako iloczyn różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym i stawki płatności za realizacje wariantu 6.2 i wyniosła 25 560,00 zł.

Organ drugiej instancji stwierdził również, że art. 64 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. W aktach sprawy brak jest dokumentów, które potwierdzałyby, że stwierdzone nieprawidłowości są wynikiem działania siły wyższej. Skarżąca nie wskazała na wystąpienie okoliczności nadzwyczajnych wymienionych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013.

W ocenie organu drugiej instancji, w analizowanym stanie faktycznym nie zaistniały także przesłanki wymienione w art. 64 ust. 2 lit. c i d rozporządzeniem nr 1306/2013. Nie zaistniały również przesłanki z art. 64 ust. 2 lit. e rozporządzeniem nr 1306/2013. Stwierdzona niezgodność nie jest nieznaczna, albowiem stwierdzona różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią stwierdzoną przekroczyła 50% powierzchni stwierdzonej. Rozważając możliwość zastosowania art. 64 ust. 2 lit. f rozporządzenia nr 1306/2013 organ drugiej instancji podniósł, że brak jest dowodów potwierdzających okoliczność dokonania zmian we wniosku w zakresie spornych działek.

W skardze na powyższą decyzję spółka A wniosła o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji z 12 lipca 2019 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie według norm prawem przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:

I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu pierwszej instancji, bez przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym zakresie, a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez niezasadne przyjęcie na skutek powielenia stanowiska organu pierwszej instancji, że na gruncie sprawy zaistniały przesłanki do odmowy przyznania płatności na 2015 r., w związku z jej wykorzystaniem niezgodnie z przeznaczeniem albowiem w świetle zarzutów skarżącej okoliczności powoływane przez nią miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;

2. naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez:

a) nie podjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a tym samym brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy;

b) poczynienie ustaleń faktycznych w sprawie w oparciu o dane zebrane w postępowaniu kontrolnym w sytuacji, gdy strona nie ma prawnej możliwości zakwestionowania w sposób wiążący dla organu dokonanych podczas postępowania kontrolnego ustaleń a zawartych we wnioskach pokontrolnych;

c) brak przesłuchania świadka P. G. na okoliczność dokonania zasiewów soczewicy w 2015 r. na działkach;

d) nieprawidłowe zakwalifikowanie zadeklarowanych obszarów wyłącznie jako ugór w konsekwencji powyższego uniemożliwienie weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a.;

3. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie zmieszczenie w uzasadnieniu decyzji zasad przeprowadzenia kontroli na miejscu, sposobów dokonania pomiarów przy pomocy urządzeń GPS oraz kwalifikacji osób przeprowadzających kontrolę, co w konsekwencji uniemożliwia weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 33 i 34 rozporządzenia nr 796/2004 poprzez dokonanie czynności kontrolnych urządzeniami pomiarowymi GPS nie spełniającymi wymaganych standardów oraz norm technicznych;

2. art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 poprzez bezzasadne nałożenie na skarżącego kary administracyjnej, w sytuacji gdy brak jest podstaw ku temu;

III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji polegającym na bezzasadnym przyjęciu, że

1. wnioskodawca zawyżył powierzchnię gospodarstwa w zakresie działek A1a, C1a, D1a, F1a, G1a, H1a zadeklarowanej do płatności środowiskowej;

2. na działkach A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a nie uprawiano soczewicy jadalnej;

3. na działkach A1a, B1a, C1a, D1a, E1a, F1a, G1a, H1a nie prowadzono produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą, co doprowadziło do stwierdzenia ugoru zamiast deklarowanej soczewicy jadalnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania spółce A płatności rolnośrodowiskowej na 2015 r. i nałożeniu sankcji.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działalna "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.Urz.UE.L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) 6 łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.Urz.UE.L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia, zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów:

1) Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone;

2) Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne;

3) 7 (uchylony);

4) Pakiet 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000;

5) Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000;

6) Pakiet 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie;

7) Pakiet 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie;

8) Pakiet 8. Ochrona gleb i wód;

9) Pakiet 9. Strefy buforowe.

Zgodnie z treścią § 4 ust. 2 rozporządzenia, rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe:

1.) zachowuje występujące w gospodarstwie rolnym i określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, zwane dalej "trwałymi użytkami zielonymi", oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, tworzące ostoje dzikiej przyrody;

2) prowadzi na formularzu udostępnionym przez Agencję rejestr działalności rolnośrodowiskowej zawierający wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, przy czym rejestr ten w zakresie zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego;

3) przestrzega innych wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu.

W myśl § 10 pkt 2a rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1:

1) pkt 1 - jest przyznawana, jeżeli pakiet ten jest realizowany na obszarze całego gospodarstwa rolnego;

2) pkt 2:

a) w ramach wszystkich wariantów - jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.Urz.UE.L 189 z 20.07.2007, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia, w szczególności w zakresie uprawy roślin, Zgodnie z treścią § 11 rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do:

1) działek rolnych - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 i 8;

2) krów, klaczy, loch lub owiec matek ras wymienionych w ust. 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia, objętych programem ochrony zasobów genetycznych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7;

3) miedz śródpolnych - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 9.

W myśl § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako: 1) 33 grunty orne, na których występują uprawy wymienione w ust. 1a załącznika nr 4 do rozporządzenia - w przypadku wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego i ósmego;

W myśl części II ust. 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia z 13 marca 2015 r. wymogi dla wszystkich wariantów z wyłączeniem wariantu 2.3. Trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) i 2.4. Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania):

1) (uchylony);

2) prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną, przy zachowaniu należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby;

3) w przypadku wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego:

a) jest tyle drzew w okresie owocowania lub na podkładkach karłowych lub półkarłowych, ile jest wymagane do spełnienia warunku określonego w § 12 ust. 2 pkt 3, a uprawa tych drzew jest prowadzona nie krócej niż rok,

b) jest tyle krzewów owocujących, ukorzenionych i spełniających wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego, ile jest wymagane do spełnienia warunku określonego w § 12 ust. 2 pkt 3.

Zgodnie z treścią części V ust. 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia z 13 marca 2015 r. wymogi dla wariantu 6.2. Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych:

1) wytwarzanie materiału siewnego roślin warzywnych odmian regionalnych zarejestrowanych w krajowym rejestrze lub roślin odmian dla zachowania bioróżnorodności roślin rolniczych zarejestrowanych w krajowym rejestrze zgodnie z przepisami o nasiennictwie lub

2) wytwarzanie materiału siewnego gatunków roślin wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, spełniającego następujące wymagania jakościowe w zakresie minimalnej czystości analitycznej, maksymalnej zawartości nasion innych gatunków oraz minimalnej zdolności kiełkowania:

W niniejszej sprawie strona skarżąca w 2015 r. złożyła wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w którym zadeklarowała realizację pakietu 2 - rolnictwo ekologiczne w ramach wariantu 2.5 uprawy warzywnicze (z certyfikatem zgodności) oraz pakietu 6 - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, w ramach wariantu 6.2 produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych. Spółka A zgłosiła do płatności działki rolne o powierzchni 64,09 ha i były to działki A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a (położone na działce ewidencyjnej nr 621) znajdujące się w województwie (...), działka J1a (położona na działkach ewidencyjnych 7/2 i 7/3) znajdująca się w województwie (...) oraz działki K1a (położna na działkach ewidencyjnych nr 34 i 35), L1a (położona na działkach ewidencyjnych 54,55 i 56/1) w województwie (...).

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w stosunku do wszystkich zadeklarowanych działek przeprowadzono kontrole na miejscu. Były to trzy kontrole przy czym dwie przeprowadzili inspektorzy (...) Oddziału Regionalnego ARiMR a mianowicie:

- w dniach 25 - 31 sierpnia 2015 r. na działkach rolnych K1a,L1a i Ł1a na terenie województwa (...);

- w dniach 25 - 31 sierpnia 2015 r. na działce L1a na terenie województwa (...).

Jedną zaś kontrolę przeprowadzili inspektorzy (...) Oddziału Regionalnego ARiMR a mianowicie w dniach 26 sierpnia - 2 września 2015 r. na działkach rolnych A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a na terenie województwa (...).

Jeżeli chodzi o działki rolne A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a to w stosunku do wszystkich tych działek (z wyjątkiem działek B1a i E1a) powierzchnia zadeklarowana do płatności była większa od powierzchni stwierdzonej przy czym działki mierzono urządzeniem GPS. Na żadnej z wymienionych działek nie stwierdzono deklarowanej uprawy soczewicy. Na wszystkich działkach był ugór. Stwierdzono na nich silne zachwaszczenie bez śladów po uprawie w plonie głównym. Na części działek były chwasty wieloletnie i było silne zadrzewienie roślinnością samoistną trawiastą. Wszystkie wymienione działki zostały szczegółowo opisane w raporcie z czynności kontrolnych (k.57-70), w piśmie kierownika Biura Kontroli na Miejscu z 25 marca 2019 r. (k.256-257) oraz w wyjaśnieniach inspektorów kontroli z dnia 22 marca 2019 r. (k.254) i z dnia 26 marca 2019 r. (k.255). Treść wymienionych dokumentów znajduje potwierdzenie w obszernej dokumentacji fotograficznej obejmującej po kilka zdjęć każdej z działek. Analiza raportu z czynności kontrolnych, pism uzupełniających z 22 marca 2015 r., z 26 marca 2019 r. i z 25 marca 2019 r. oraz dokumentacji fotograficznej prowadzi do wniosku, że na działkach rolnych A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a nie stwierdzono deklarowanej uprawy soczewicy. Nie została zatem spełniona przesłanka przyznania płatności określona w § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 13 marca 2013 r. gdyż płatność przysługuje jedynie do gruntów ornych na których występują uprawy wymienione w ust. 1a załącznika nr 4 (w niniejszej sprawie soczewicy). Skoro na wymienionych gruntach nie stwierdzono soczewicy to płatność do wymienionych działek nie przysługuje.

Należy zaznaczyć, że strona skarżąca była zawiadomiona telefonicznie o zamiarze przeprowadzenia kontroli lecz nie uczestniczyła w czynnościach kontrolnych. Pismem z dnia 18 września 2015 r. przesłano spółce raporty kontroli celem ich podpisania i zgłoszenia ewentualnych zastrzeżeń. (doręczono stronie 22 września 2015 r.) W dniu 30 września 2015 r. do organu wpłynęły raporty wysłane przez stronę skarżącą lecz nie były przez nią podpisane ani nie zgłoszono do nich zastrzeżeń. Oznacza to, że w wymaganym terminie 7 dni spółka nie wniosła zastrzeżeń do raportów kontroli. Po raz pierwszy zakwestionowała wyniki kontroli w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W związku z tym inspektorzy kontroli oraz Biuro Kontroli na Miejscu w pismach z 22 marca 2019 r., 26 marca 2019 r. i z 25 marca 2019 r. odnieśli się do zarzutów strony. Ich wyjaśnienia w tym zakresie są logiczne i przekonujące. Brak jest podstaw aby kwestionować ich wiarygodność.

W przekonaniu sądu raporty z kontroli przeprowadzonych w niniejszej sprawie są wiarygodnymi dowodami. Kontrole zostały przeprowadzone przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne i co do zasady należy im przypisać przymiot wiarygodności. We wszystkich raportach sporządzonych w rozpoznawanej sprawie wskazano działki objęte kontrolą, metody pracy przy wykorzystaniu których zostały przeprowadzone pomiary, obwód zmierzonych działek, stwierdzone powierzchnie upraw oraz opisano stwierdzone nieprawidłowości. Treść raportów znajduje potwierdzenie w załączonym materiale graficznym, dokumentacji fotograficznej oraz szkicach obrazujących przebieg granic działek i obszary wykluczone z płatności. W ocenie sądu nie ma podstaw do odmówienia wiary sporządzonym raportom kontrolnym.

Odnośnie działek rolnych J1a,K1a, L1ai Ł1a to zostały one wykluczone z płatności z powodu braku potwierdzenia przez jednostkę certyfikującą prowadzenia na tych działkach upraw metodami ekologicznymi.

Należy zaznaczyć, że przyznanie płatności za realizację pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne jest uzależnione od spełnienia wymogów dotyczących produkcji ekologicznej. Organami właściwymi do kontroli oraz certyfikacji produkcji ekologicznej metodami ekologicznymi są jednostki certyfikujące, które w terminach do 15 października i 30 listopada każdego roku przekazują Prezesowi ARiMR wykaz producentów, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego. Wynika to z treści art. 7 ust. 1 i art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1353 z późn. zm.) Wykaz taki stanowi dokument urzędowy w rozumieniu k.p.a. i jest wykorzystywany w postępowaniach dotyczących przyzywania płatności producentom ekologicznym. Organy ARiMR same nie prowadzą postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie czy produkcja rolna wnioskodawcy odpowiada wymogom rolnictwa ekologicznego lecz opierają się na informacjach sporządzonych corocznie przez jednostki certyfikujące nadzorujące działalność rolnika w zakresie rolnictwa ekologicznego. W niniejszej sprawie działki rolne J1a, K1a,L1a i Ł1a nie znalazły się w wykazie sporządzonym dla spółki przez jednostkę certyfikującą C spółka z o.o. Okoliczność ta nie jest sporna Skoro wymienione działki nie znalazły się w wykazie jednostki certyfikującej potwierdzającej prowadzenie na nich uprawy metodami ekologicznym to nie został spełniony warunek przyznania do nich płatności określony w § 10 pkt 2a rozporządzenia z 13 marca 2013 r.

Reasumując dotychczasowe rozważania to jeżeli chodzi o wariant 2.5 do działek rolnych A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a nie przysługuje płatność bo nie stwierdzono na nich deklarowanej uprawy soczewicy zaś do działek rolnych J1a,K1a,L1a i Ł1a nie przysługuje płatność bo nie znalazły się one w wykazie jednostki certyfikującej potwierdzającym prowadzenie na nich uprawy metodami ekologicznymi. Do płatności w tym wariancie zgłoszono działki o powierzchni 64,09 ha a powierzchnia zatwierdzona do płatności wynosi 0,00 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną we wniosku (64,09 ha) a powierzchnią zatwierdzoną (0,00 ha) przekroczyła 100% powierzchni zatwierdzonej. W związku z czym poza odmową przyznania płatności organy administracji wymierzyły karę w wysokości 83317 zł (64,09 ha x 1300 zł/ha). Kara została wyliczona zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z 11 marca 2014 r. Prawidłowość wyliczenia tej kary nie była kwestionowana przez stronę skarżącą.

Odnośnie wariantu 6.2 (produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych) to zgłoszono do płatności działki o powierzchni 64,09 ha.

Jak już była o tym mowa we wcześniejszych rozważaniach na działkach rolnych A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a stwierdzono uprawę inną niż deklarowaną we wniosku. Stwierdzono bowiem ugór zamiast deklarowanej soczewicy jadalnej.

Do płatności w ramach wariantu 6.2 kwalifikują się działki rolne J1a, K1a, L1a i Ł1a przy czym w przypadku działek K1a i Ł1a powierzchnia zadeklarowana do płatności była większa od powierzchni stwierdzonej. Odnośnie działki rolnej K1a zadeklarowano powierzchnię 12,68 ha zaś powierzchnia stwierdzona to 11,48 ha. Jak wynika z raportu kontroli wykluczony został duży obszar trzcinowisk w zachodnie części działki (zdjęcia 4,5 i 6 k.285,287) oraz 13-arowy obszar niekwalifikujący się do płatności w południowej części działki (zdjęcie 14 k.288). Jeżeli chodzi o działkę rolną Ł1a to zadeklarowano powierzchnię 7,01 ha a powierzchnia stwierdzona to 5,96 ha. Wykluczono obszar ugoru w południowej części działki (zdjęcia 21,22,23,24 I 26). Łączny obszar działek J1a,K1a,L1a i Ł1a kwalifikujący się do płatności to 32,14 ha (9,67 ha+11,48 ha+5,03 ha+5,96 ha).

Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną do płatności (69,09 ha) a obszarem stwierdzonym (32,14 ha) wynosi 99,41% powierzchni stwierdzonej. W związku z czym, zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 płatność nie przysługuje i wymierzona jest kara stanowiąca iloczyn różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym i stawki płatności za realizację wariantu 6.2. W niniejszej sprawie kara ta wynosi 25560 zł i prawidłowość jej wyliczenia nie była kwestionowana przez stronę skarżącą.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że kontrola na miejscu została przeprowadzona zbyt późno tj. na przełomie sierpnia i września 2015 r. podczas gdy uprawa soczewicy jest uprawą jednoroczną i uprawa ta winna być skontrolowana znacznie wcześniej.

Należy zaznaczyć, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie przedstawiciela strony I. R. z dnia 31 sierpnia 2015 r. z którego wynika, że na ten dzień zbiór soczewicy przeprowadzono wyłącznie na działce rolnej J zaś pozostałe działki były przed zbiorem (k.84 odwrót). Kontrole na miejscu przeprowadzono na przełomie sierpnia i września 2015 r. i nie było na niej soczewicy tylko ugór zaś grunt nie był przeorany. Wskazuje na to raport z czynności kontrolnych wraz z załączoną dokumentacją fotograficzną. Nie budzi wątpliwości fakt, że na działce ewidencyjnej nr 621 nie była prowadzona uprawa soczewicy. Zarzut skargi, że kontrole były przeprowadzone zbyt późno nie jest zasadny.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy administracji błędnie uznały, iż grunty rolne nie są utrzymywane zgodnie z normami skoro był na nich ugór. W myśl bowiem § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2014 r. poz. 1372 z późn. zm.) grunty są utrzymywane zgodnie z normami jeżeli jest na niech prowadzona uprawa roślin lub ugorowanie.

Należy zaznaczyć, że strona skarżąca na działkach rolnych A1a,B1a,C1a,D1a,E1a,F1a,G1a i H1a deklarowała uprawę soczewicy zaś na wymienionych działkach uprawa taka nie była prowadzona lecz był na nich ugór. Nie był zatem na nich realizowany wariant 2.5. Na wymienionych działkach nie była prowadzona produkcja rolna zgodnie z najlepszą dbałością o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że raport z czynności kontrolnych oraz wnioski pokontrolne pozostawiają wątpliwości zaś czynności kontrolne dokonano urządzeniami GPS nie spełniającymi wymaganych standardów oraz norm technicznych.

Należy zaznaczyć, że podczas kontroli używano odbiornika GPS - Leica GG03 z Getac E110, który podlegał testom walidacji i kwalifikacji do pomiaru powierzchni działek rolnych. Testy te wykonało Stowarzyszenie Naukowe (...) w K. i były one pomyślne co kwalifikowało odbiornik do pomiaru powierzchni działek rolnych (zaświadczenie S.N im S.S. k.253). Odnośnie przebiegu czynności kontrolnych to strona skarżąca kwestionując ich wynik nie wskazała uchybień, które, jej zdaniem, mieliby się dopuścić inspektorzy kontroli. Zarzuty strony w tym zakresie są ogólnikowe i nie zostały poparte żadnymi dowodami. W ocenie sądu brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności raportów z czynności kontrolnych oraz załączonych do nich szkiców i dokumentacji fotograficznej.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a.

Należy zaznaczyć, że do postępowań w sprawie płatności rolnośrodowiskowych przepisy k.p.a. stosuje się w ograniczonym, zakresie. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. w sprawie rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1936 z późn. zm.), z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W myśl art. 21 ust. 2 wymienionej ustawy w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Zgodnie zaś z treścią art. 21 ust. 3 k.p.a. strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Z wymienionych przepisów wynika, ze organ administracji jest zobowiązany jedynie do rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego we wniosku i w innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Organy ARiMR nie są natomiast obowiązane do stosowania zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) i zasady postępowania dowodowego określonej w art. 77 k.p.a. Nie są one obowiązane do poszukiwania dowodów na poparcie uprawnień strony do otrzymania płatności. Ciężar wykazania, że spełnione zostały przesłanki od których uzależnione jest uprawnienie do płatności obciąża rolnika. W sytuacji gdy w niniejszym postępowaniu nie miały zastosowania przepisy art. 7 i 77 k.p.a. to zarzut skargi naruszenia tych przepisów nie jest zasadny. Odnośnie odmowy przesłuchania świadka P. G. to szczegółowo odniesiono się do tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd w obecnym składzie podzielił argumentację organu w tym zakresie. Wspomnieć jedynie należy, że świadek P.G. miał zeznawać na okoliczność uprawy soczewicy na działce J1a co nie jest kwestionowane przez organy administracji zaś podstawą wykluczenia tej działki z płatności był brak potwierdzenia przez jednostkę certyfikującą prowadzenia na niej uprawy metodami ekologicznymi. Zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, że organy nie wyjaśniły zasad przeprowadzania kontroli na miejscu, sposobu dokonywania pomiarów przy pomocy urządzenia GPS oraz kwalifikacji osób przeprowadzających kontrolę.

Należy zaznaczyć, że Prezes ARiMR został upoważniony do powierzenia przeprowadzenia kontroli jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi (art. 30 ustawy z 7 marca 2007 r.). Z kolei warunki organizacyjne, kadrowe i techniczne jednostek, którym może być powierzone przeprowadzenie kontroli określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 31 maja 2007 r. w sprawie warunków jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 101/2017 poz. 685 z późn. zm.). Wymienione rozporządzenie określa wymagania jakie muszą spełniać osoby przeprowadzające kontrole w tym także w zakresie ustalania przebiegu granic oraz powierzchni działek rolnych. Wymagania te dotyczą posiadania odpowiedniej wiedzy, wykształcenia i doświadczenia. Wymienione rozporządzenie określa także wymagania techniczne dla jednostek organizacyjnych przeprowadzających kontrole (posiadanie odpowiedniego sprzętu pomiarowego i informatycznego, odpowiedniego oprogramowania, środków transportu, urządzeń telekomunikacyjnych i.t.p.). W niniejszej sprawie kontrole przeprowadzili inspektorzy posiadający odpowiednie kwalifikacje (wiedza, wykształcenie, doświadczenie) oraz dysponowali wymaganym sprzętem posiadającym konieczne atesty. Ich praca została szczegółowo opisana w raportach kontroli wraz z załączonym materiałem graficznym i dokumentacją fotograficzną. Brak jest podstaw aby kwestionować wiarygodność tych dokumentów. Strona skarżąca stara się podważyć wiarygodność wymienionych dokumentów lecz nie wskazała żadnych uchybień jakich mieliby się dopuścić kontrolujący. Zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.

Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.

a.l.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.