Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 11 października 2006 r.
III SA/Łd 173/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek.

Sędziowie WSA: Monika Krzyżaniak (spr.), Asesor Ewa Alberciak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi Z.C. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) Nr (...) Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 20 ust. 3 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), § 66 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (DZ. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 9, art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1988 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 91, poz. 578 ze zm.), zatwierdził z urzędu zmiany użytków i klas glebowych działki nr 149, położonej w obrębie G-37 w Ł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż w związku z modernizacją i odnowieniem ewidencji gruntów oraz założeniem ewidencji budynków i lokali obrębu G-37, została przeprowadzona w roku 2003 aktualizacja klasyfikacji gruntów i użytków przez Wojewódzkie Biuro Geodezji w Ł. W wyniku badań terenowych stwierdzono różnice w użytkach i klasach gruntów powstałe na skutek zmian środowiska przyrodniczego i działalności gospodarczej i w związku z tym przeprowadzono odpowiednie zmiany klasyfikacji, zgodnie z aktualnym stanem istniejącym na gruncie.

Zgodnie informacją, zamieszczoną pod decyzją, powyższe rozstrzygnięcie otrzymali J. C. i Z. C.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł w dniu 17 grudnia 2005 r. Z. C. i zarzucił organowi naruszenia art. 7, 77, 80 i 10 k.p.a., poprzez niezapełnienie mu jako stronie postępowania czynnego udziału w postępowaniu objętym zaskarżoną decyzją. Wskazał, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) doręczona została jedynie jego żonie - J.C., chociaż z treści tej decyzji wynika, iż on również powinien być stroną tego postępowania. Wskazał, iż z adnotacji umieszczonej na decyzji wynika, iż powinna być ona doręczona J.C. i Z.C., natomiast Urząd przesłał decyzję w jednej przesyłce, którą odebrała wyłącznie jego żona. Dodał, iż treścią decyzji zapoznał się dopiero w dniu 13 grudnia 2005 r. i dlatego, stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a., składa w ustawowym terminie odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr (...).

W dniu (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 134 k.p.a., wydał postanowienie znak: RR-GK.II.7621/33/05, w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...)Nr (...). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a z akt sprawy wynika, że Z.C. otrzymał decyzję Prezydenta Miasta Ł. w dniu 11 lipca 2005 r. (art. 57 § 1 k.p.a.). Powyższe oznacza, zdaniem organu, iż ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 25 lipca 2005 r., wobec czego odwołanie wniesione przez skarżącego w dniu 20 grudnia 2005 r. należy uznać za wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Organ dodał ponadto, iż skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...)W uzasadnieniu decyzji podniesiono również, iż z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że J. i Z. małż. C. złożyli w dniu 25 lipca 2005 r. pismo nawiązujące do decyzji z dnia (...)Nr (...)z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości w uzasadnieniu powyższej decyzji, co potwierdza, iż skarżący zapoznał się z treścią decyzji Prezydenta Miasta Ł. znacznie wcześniej. W dniu (...) Prezydent Miasta Ł. wydał postanowienie nr (...), w którym wyjaśnił zaistniałe wątpliwości. Postanowienie odebrała w dniu 25 sierpnia 2005 r. J. C.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe rozstrzygnięcie wniósł Z.C. i zażądał uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Zarzucił organowi naruszenie art. 134 k.p.a. w związku z art. 58 oraz 7, 77 i 80 k.p.a. Podniósł, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) została skutecznie doręczona w dniu 11 lipca 2005 r. jedynie jego żonie - J. C. Wskazał, iż przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję adresowana była do obojga małżonków C., zamiast do każdego z nich osobno. W ocenie skarżącego, organ I instancji postąpił zatem wbrew dyspozycji art. 39 k.p.a. w związku z art. 129 § 2 k.p.a. Z.C. dodał również, iż organ nieprawidłowo ustalił datę wniesienia przez niego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr (...), gdyż z daty stempla pocztowego wynika, iż był to dzień 17 grudnia 2005 r., a nie 20 grudnia 2005 r. Wskazał również, iż niezłożenie przez niego odrębnego pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nie oznacza, że odwołanie takiego wniosku nie zawiera. Zaznaczył, iż odwołanie złożone przez niego w dniu 17 grudnia 2005 r. zawiera wszystkie niezbędne elementy do jego rozpatrzenia, w tym także wniosek o przywrócenie terminu, odpowiadający art. 58 § 1 i 2 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę(...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1)

uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a)

naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b)

naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c)

inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2)

stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3)

stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organ administracji publicznej naruszył przepisy postępowania administracyjnego, a powyższe uchybienie mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest stateczne.

Powyższe oznacza, iż w postępowaniu wstępnym dotyczącym wniesionego odwołania, organ II instancji obowiązany jest podjąć czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Organ orzekający wydając postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z art. 134 k.p.a. ma obowiązek poprzedzić wydanie orzeczenia dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i art. 77 k.p.a.

Stosownie do art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 109 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Decyzja może być ogłoszona stronom ustnie jedynie w przypadkach wymienionych w art. 14 § 2 k.p.a., tzn. gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawa nie stoi temu na przeszkodzie. W myśl jednak art. 67 § 2 pkt 5 k.p.a., z ustnego ogłoszenia decyzji sporządza się protokół, który musi odpowiadać wymaganiom art. 68 oraz art. 107 k.p.a., określającego konieczne elementy decyzji. W przypadku doręczenia pisma zawierającego decyzję doniosły prawnie jest sam fakt doręczenia w formie przewidzianej w art. 39 - 49 k.p.a, gdyż z nim związane są skutki prawne materialne i procesowe. Organ administracji państwowej, który wydał decyzję, jest nią bowiem związany dopiero od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (art. 110 k.p.a.). Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi, natomiast w sprawie wszczętej na skutek podania złożonego przez dwie lub więcej stron pisma doręcza się wszystkim stronom, chyba że w podaniu wskazały jedną jako upoważnioną do odbioru pism (art. 40 k.p.a.). Zgodnie natomiast z art. 42 § 1 i 43 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, a w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia.

Przenosząc powyższe rozważania na rozpoznanie niniejszej sprawy, należy zauważyć, iż w aktach administracyjnych brak jest prawidłowego dowodu doręczenia Z. C. decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...). Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, w sytuacji, gdy w postępowaniu administracyjnym bierze udział kilka stron, decyzję administracyjną doręcza się wszystkim stronom tego postępowania. Nie ulega wątpliwości, iż Z.C., jako współwłaściciel działki nr 149, położonej w Ł. w obrębie G-37, jest stroną postępowania w przedmiocie zmiany klasyfikacji tego gruntu. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) Nr (...) w ogóle nie wskazuje stron postępowania dotyczącego zmiany klasyfikacji gruntów działki nr 149 w obrębie G-37 w Ł., czym naruszono treść art. 107 § 1 k.p.a. Z adnotacji umieszczonej pod przedmiotową decyzją wynika, iż rozstrzygnięcie powinni otrzymać J. C. i Z.C. Z potwierdzenia odbioru decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr (...)bezspornie wynika, iż przedmiotową decyzję odebrała w dniu 11 lipca 2005 r. wyłącznie J. C. W aktach administracyjnych brak jest dowodu, świadczącego o tym, iż J. C. została ustanowiona przez męża swoim pełnomocnikiem w sprawie dotyczącej aktualizacji klasyfikacji gruntów działki nr 149 lub też by została przez skarżącego upoważniona do odbioru jego korespondencji. Nie można wobec tego uznać, iż doręczenie dokonane w dniu 11 lipca 2005 r. jest skuteczne także wobec Zdzisława C. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) Nr (...) brak jest adnotacji doręczyciela, iż z uwagi na nieobecność skarżącego w mieszkaniu pozostawił on pismo dorosłemu domownikowi, który zobowiązał się do oddania tego pisma adresatowi. Brak prawidłowego wypełnienia druku "Potwierdzenie odbioru" nie pozwala wobec tego na przyjęcie, iż decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) została doręczona Z. C. w dniu 11 lipca 2005 r. w trybie art. 43 k.p.a. Uznanie przesyłki za doręczoną w trybie powołanego wyżej przepisu, możliwe jest bowiem jedynie w przypadku, gdy organ wykaże, iż wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie zostały spełnione. Skoro nie ma w aktach informacji, iż J. C. zobowiązała się do oddania mężowi zaadresowanej do niego przesyłki, nie można przyjąć, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...)została skarżącemu doręczona. Brak dowodu doręczenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...) Nr (...) uniemożliwia natomiast organowi wydanie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jeżeli bowiem decyzja nie została prawidłowo doręczona, termin przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. nie rozpoczął swojego biegu.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje fakt, podnoszony przez (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, iż skarżący prowadził z organem I instancji korespondencję dotyczącą wyjaśnienia treści uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...), co oznacza że przedmiotowa decyzji była mu znana w lipcu 2005 r. Jak wynika bowiem z cytowanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, dla ustalenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji istotny jest wyłącznie fakt doręczenia tej decyzji stronie, a nie okoliczność, iż strona miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji.

Z uwagi na powyższe, Sąd uznał, iż brak prawidłowego dowodu doręczenia Z. C. decyzji organu I instancji powoduje, że zaskarżone postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie uchybienia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...), wydane zostało z naruszeniem art. 134 k.p.a. oraz art. 7 i 77 k.p.a.

Należy również zgodzić się z zarzutem skargi, iż organ II instancji nieprawidłowo ustalił w zaskarżonym postanowieniu datę wniesienia przez skarżącego odwołania ode decyzji z dnia (...). Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty listu poleconego, wynika, że przesyłka została nadana w dniu 17 grudnia 2005 r., a nie w dniu 20 grudnia 2005 r. Powyższe uchybienie nie ma jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia,

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji publicznej działające w niniejszej sprawie, powinny zadbać o skuteczne doręczenie skarżącemu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia (...)Nr (...).