III SA/Kr 945/18, Postępowanie wstępne przed organem odwoławczym. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2624902

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2019 r. III SA/Kr 945/18 Postępowanie wstępne przed organem odwoławczym.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek.

Sędziowie: NSA Krystyna Kutzner (spr.), WSA Maria Zawadzka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2018 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r. nr (...) stwierdziło niedopuszczalność odwołania Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. z siedzibą w K, ul. R - dalej: skarżąca - od decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2012 nr (...) zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia (...) 2012 r. nr (...) zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.

Jako podstawę prawną ww. postanowienia organ wskazał art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017.1257, dalej jako k.p.a.).

Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o następujący stan prawny ustalony przez organ:

Prezydent Miasta decyzją z dnia (...) 2012 nr (...), działając na podstawie art. 155 k.p.a, zmienił własną decyzję z dnia (...) 2012 r. nr (...).

W rozpatrywanej sprawie egzemplarz kwestionowanej odwołaniem decyzji załączony do akt sprawy stanowi - jak to wskazał sam organ I instancji przesyłając odwołanie wraz z aktami sprawy do Kolegium - "wydruk systemowy". Oryginału kwestionowanej decyzji brak jest w zasobach Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu.

Organ odwoławczy stwierdził, że załączony do akt "wydruk systemowy" nie posiada jednej z konstytutywnych cech decyzji, a to podpisu pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Z treści art. 107 § 1 k.p.a. wynika, że podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji stanowi obligatoryjny element decyzji, a co więcej jest jednym z konstytuujących elementów decyzji (obok wskazania organu, adresata i rozstrzygnięcia). Elementy te tj. oznaczenie organu administracyjnego, oznaczenie strony lub stron, rozstrzygnięcie oraz podpis determinują istnienie decyzji administracyjnej. W przypadku braku któregokolwiek z tych elementów mamy do czynienia z nieaktem (tak WSA w Krakowie w wyroku z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 721/17, dostępny w CBOSA).

Niezależnie od powyższego, zdaniem organu odwoławczego, brak jest również dowodu, że kwestionowana decyzja ("wydruk komputerowy") została doręczona jedynej stronie postępowania tj. skarżącej. Na " wydruku " znajduje się rubryka "data i podpis osoby uprawnionej do odbioru decyzji", jednak brak jest jakiegokolwiek podpisu potwierdzającego odbiór decyzji. Brak jest również w aktach sprawy innego dowodu doręczenia decyzji, w szczególności podpisanego druku zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości organ odwoławczy zwrócił się do skarżącej pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. o przedłożenie do akt sprawy oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii kwestionowanej decyzji bądź też oświadczenia, że skarżącą takimi dokumentami nie dysponuje.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 25 czerwca 2018 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, że nie dysponuje oryginałem powołanej w odwołaniu decyzji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie brak jest dowodu na okoliczność, że kwestionowana w odwołaniu decyzji weszła do obrotu prawnego, bowiem ani organ I instancji, ani skarżąca, nie dysponują dowodem doręczenia decyzji stronie. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że brak jest dowodu na okoliczność, że kwestionowana decyzja została w ogóle wydana. Załączony do akt sprawy egzemplarz kwestionowanej decyzji nosi cechy nieaktu, nie został bowiem podpisany przez osobę upoważnioną do wydania decyzji w imieniu organu I instancji.

Z tych względów należy złożone odwołanie uznać za niedopuszczalne.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi drugiej instancji.

W ocenie skarżącej, nie można za zasadne uznać twierdzenie organu, że zaskarżony odwołaniem akt nie jest decyzją administracyjną, bowiem wywołuje on skutki prawne w postaci wydania tytułu wykonawczego przeciwko skarżącej. Z faktu tego wynika, zdaniem skarżącej, że zaskarżona decyzja musiała być doręczona, mimo braku na to dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że w sprawie została wydana decyzja, a gdyby nawet fakt taki założyć - że została ona doręczona skarżącej. Kolegium nie jest władne rozpatrzyć odwołania od rozstrzygnięcia, które nosi cechy " nieaktu", a do takich należy zaliczyć brak podpisu pod decyzją osoby upoważnionej do jej wydania. Nie jest również dopuszczalne rozpatrzenie odwołania od decyzji, które nie weszła do obrotu prawnego.

Odnosząc się do argumentacji skargi dotyczącej prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, okoliczność ta - zdaniem organu - nie stanowi, że decyzja została skutecznie doręczona skarżącej, gdyż okoliczności tej nie można domniemywać.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017.2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa.

Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2018 r. nr (...) stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2012 nr (...) zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia (...) 2012 r. nr (...) zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.

Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a, który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie wydane w tym trybie jest podejmowane we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym podejmuje się czynności mające na celu ustalenie, czy złożony środek zaskarżenia jest dopuszczalny oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Na tym etapie postępowania organ nie bada, czy środek zaskarżenia jest merytorycznie uzasadniony.

W niniejszej sprawie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania, w związku z tym należy wyjaśnić, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia.

W rozpatrywanej sprawie zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych tj. z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy potwierdza stanowisko organu odwoławczego, że nie istnieje żaden dowód na okoliczność, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia (...) 2012 nr (...) istnieje i weszła do obrotu prawnego. Dokument dołączony do odwołania złożonego przez skarżącą jest wydrukiem komputerowym, na którym brak jest obligatoryjnych elementów właściwych decyzji, określonych w art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. tj. brak podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji.

Sam fakt wydania decyzji nie stanowi jeszcze o tym, że decyzja weszła do obrotu prawnego; niezbędne jest tu skuteczne doręczenie tej decyzji adresatowi. Mimo przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, w aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność skutecznego doręczenia ww. decyzji skarżącej.

W ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy, uzasadnione jest stanowisko organu odwoławczego, że brak jest przedmiotu zaskarżenia, bowiem za taki nie może być uznany dołączony przez skarżącą wydruk komputerowy pozbawiony elementarnych cech decyzji, o których wyżej mowa, a nadto - skutecznie nie doręczony.

W tym stanie rzeczy, podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018.1302).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.