Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1484450

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 17 lipca 2014 r.
III SA/Kr 910/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Renata Ranicka (sprawozdawca).

Sentencja

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 marca 2014 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego A. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka

Uzasadnienie faktyczne

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. S. o ustanowienie adwokata z urzędu, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 marca 2014 r.

We wniosku tym skarżący oświadczył, iż aktualnie przebywa w Domu Pomocy Społecznej, przy ul. Ł.

Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia rentowego wynosi 1.045 zł (brutto), dodatkowego otrzymuje on zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł.

Otrzymywane środki pieniężne przeznaczane są za pobyt w DPS a także lekarstwa. Skarżący wymaga stałej opieki ze strony osób trzecich. Nie stać go na pokrycie kosztów pełnomocnika z wyboru.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną (do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.).

W ocenie orzekającego sytuacja osobista i majątkowa skarżącego, utrzymywanie się jedynie z niskiego świadczenia rentowego, brak oszczędności, pobyt w DSP, uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.