III SA/Kr 864/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2550021

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2018 r. III SA/Kr 864/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: I. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem.

Określając majątek swój zadeklarowała brak nieruchomości, przedmiotów wartościowych. W rubryce "wierzytelności" wpisała 300 zł alimentów.

Podała, że na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się 400 zł jej alimentów, 800 zł alimentów syna, 500 zł świadczenia wychowawczego, 124 zł świadczenia rodzinnego, 200 zł zasiłku rodzinnego.

Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że obecnie utrzymuje się wraz z synem z wykazanych alimentów i świadczeń. Podała, że z powodu choroby została wyrejestrowana z GUP i dalej jest niezdolna do pracy. Podniosła, że opłaca miesięcznie mieszkanie (500 zł), ubezpieczenie zdrowotne (36 zł), KKM (89 zł), telefon (25 zł), alimenty na dziecko (300 zł), leki dla siebie i syna (100 zł). Z uwagi na konflikt w rodzinie zmuszona była zakupić lodówkę oraz wstawić zamki do drzwi. Obecnie zapożycza się u rodziny i znajomych.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych co oznacza, że rozpoznanie jej wniosku z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne i w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Powyższe pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie przyznanie adwokata. Zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, można przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 in fine p.p.s.a.). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 § 1 p.p.s.a. Jest ono wystarczające. Skarżąca jest osobom bez majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnych cenach towarów oraz usług środki jakimi dysponuje gospodarstwo domowe skarżącej wystarczają z trudem na opłacenie wykazanych zobowiązań i stałych wydatków oraz opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego rodziny. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ich ponieść, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Biorąc powyższe pod uwagę udzielono skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.