Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1788375

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 31 lipca 2015 r.
III SA/Kr 682/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy kat. B postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i adwokata.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żona, córką i synem.

Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 130 m2. Zadeklarował brak zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

Na stałe miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący składa się jego renta w wysokości 1399,94 zł, emerytura żony w wysokości 979,90 zł, oraz wynagrodzenie syna zatrudnionego na okres próbny w wysokości 1872 zł.

Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy.

Wezwany wyjaśnił, że syn został zatrudniony jako pomocnik montera na czas określony od 29 czerwca 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. w A S.A w T. Wskazał, że koszt ubezpieczeń na życie to 63,30 zł oraz 97,50 zł; gazu 86,24 zł, telefonu stacjonarnego 36,12 zł; kredytu 254 zł; telefonu komórkowego 31,18 zł; odpadów komunalnych 21,90 zł; prądu 140,55, ścieków 46,46 zł; ubezpieczenia domu 239 zł; OC samochodu 237 zł; drewna na opał 800 zł, węgla 2400 zł; paliwa 50 zł, leków 100 zł. Resztę pochłaniają bieżące wydatki. Skarżący powiada, że żyją bardzo skromnie. Do pisemnych wyjaśnień skarżący dołączył kopie faktury za ścieki, pokwitowań opłaconych ubezpieczeń, telefonów, gazu, prądu, polisy.

Skarżący zbył milczeniem pytanie o posiadane rachunki bankowe.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "p.p.s.a.", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).

W realiach rozstrzyganego przypadku skarżący złożył oświadczenie uzupełnione następnie dodatkowymi wyjaśnieniami, które jest wystarczające dla wyprowadzenia następujących wniosków.

Po pierwsze rodzina zaspakaja swoje potrzeby bytowe we własnym domu.

Po drugie czteroosobowe gospodarstwo domowe dysponuje miesięcznie łącznie kwotą skarżący dysponuje miesięcznie kwotą ponad 4250 zł.

Po trzecie z wyliczeń skarżącego wynika co prawda, że ponosi dość znaczne bieżące wydatki. Przedstawione przez skarżącego zestawienie wymaga jednak pewnej korekty. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wydatki na ubezpieczenia, OC, zakupy opału nie mają charakteru miesięcznego lecz roczny.

Po czwarte z przyczyn sobie wiadomych skarżący zbył milczeniem pytanie o posiadane przez niego albo członków rodziny rachunki bankowe.

Wszystko to razem wzięte powoduje, że przyznanie w takich warunkach skarżącemu prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. Sprzeciwia się bowiem temu zarówno reguła prawa ustanowiona w przepisie art. 246 § 1 p.p.s.a. jak i aktualne poglądy doktryny zgodnie z którymi jest to instytucja o charakterze wyjątkowym która powinna stanowić przywilej dla osób, które muszą korzystać z ochrony prawnej przed sądem a w przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu (tak H Knysiak - Molczyk w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". pod redakcją prof. T. Wosia. Warszawa 2005 s. 631). Postulatom tym wtóruje zresztą praktyka orzecznicza sądów administracyjnych zgodnie z którą, udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postan. NSA z 27 maja 2008 r. I FZ 160/08). W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć tez trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 p.p.s.a. należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05).

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 252 w związku z art. 246 § 1 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.