Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1788370

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 31 lipca 2015 r.
III SA/Kr 664/11

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 664/11 w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Wojewody z dnia 28 marca 2011 r. nr (...) w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. M. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. (...) w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 664/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 29 marca 2013 r. ustanowiono dla strony adwokata (k. 68), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa M. M. (k. 79). Wyznaczony adwokat działając poprzez swoją substytutkę sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 94-100) od wyroku tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2012 r. (k. 14). W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu oraz oświadczenie, że koszty powyższe nie zostały uiszczone (k. 96).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt. I OSK 2646/13 oddalił skargę kasacyjną strony bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy W dniu 16 lipca 2015 r. wpłynęło do tut. sądu pismo adw. M. M. w którym wyznaczony adwokat podtrzymał sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne przyznane skarżącemu z urzędu w ramach prawa pomocy oświadczając jednocześnie, że żadne opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 z późn. zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§ 1 rozp.)

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat złożył takie oświadczenie a w związku z tym zachodzą warunki aby przyznać mu należne wynagrodzenie.

Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§ 2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis § 18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c.

Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.