Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1592859

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 9 maja 2014 r.
III SA/Kr 663/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Grzegorz Karcz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 663/12 w sprawie ze skargi M. W. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007 r. nr (...) w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi Ł. M. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy pl. (...) w K kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 23 maja 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 663/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Sygn. akt III SA/Kr 663/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. S. A. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi M. W. na uchwałę Rady Miasta z dnia 24 października 2007 r. nr (...) w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi Gr. S. A. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. (...) w W kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem adwokata w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie faktyczne

Ustanowiony dla skarżącej adwokat (k. 41), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa Ł. M. (k. 52) za czynności podjęte w postepowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 88). Po doręczeniu skargi kasacyjnej organu od wyroku tutejszego sądu sporządził w imieniu skarżącej i wniósł w terminie (k. 130, k. 135) odpowiedź na tę skargę kasacyjną (k. 131 i n.). W sporządzonej odpowiedzi na skargę kasacyjną wyznaczony adwokat sformułował wniosek o przyznanie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części (k. 131).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 2322/13 oddalił skargę kasacyjną organu bez orzekania o wynagrodzeniu dla wyznaczonego dla skarżącej z urzędu adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 151).

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02/153/1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 z późn. zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§ 1 rozp.)

Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy przyjąć, że zostało ono złożone przez adwokata.

Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§ 2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis § 18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Powołane rozporządzenie nie wskazuje co prawda expressis verbis, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę adwokatowi należy się jakiekolwiek wynagrodzenie lecz w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a. jest pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Zatem swym charakterem odpowiedź na skargę kasacyjną najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym przyjąć należy, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Skoro zaś w realiach niniejszej sprawy wyznaczony adwokat w ramach postępowania kasacyjnego sporządził dla skarżącej i wniósł w terminie odpowiedź na skargę kasacyjną organu, to należy mu się za to opłata w wysokości 120 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, gdyż kwota ta odpowiada 50% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wyznaczony adwokat reprezentował skarżącą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i za czynności podjęte w pierwszej instancji otrzymał już stosowne wynagrodzenie (k. 88).

Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata (k. 41) którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa Ł. M. (zarządzenie Dziekana ORA k. 52).

Rzeczony adwokat reprezentował skarżącą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w związku z czym za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji otrzymał stosowne wynagrodzenie (k. 88). Po złożeniu odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k. 131 i n.) nie brał jednak udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła bowiem dla skarżącej adw. G. S. A. (k. 145), który wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 21 stycznia 2014 r. i przed zamknięciem rozprawy zgłosił m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 150).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt. I OSK 2322/13 nie orzekł o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02/153/1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 z późn. zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§ 1 rozp.)

W myśl § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis § 18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w sytuacji jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 180 zł powołanego rozporządzenia, gdyż kwota ta odpowiada 75% stawki należnej za czynności adwokackie stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c w związku z pkt 1 lit. c powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r.

Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega przy tym powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.