Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2702272

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 16 lipca 2019 r.
III SA/Kr 433/19
Termin na podjęcie czynności związanych z wykonaniem tytułu egzekucyjnego dotyczącego świadczeń alimentacyjnych.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki.

Sędziowie WSA: Halina Jakubiec, Barbara Pasternak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2019 r., sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lutego 2019 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji,

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) 2018 r. ((...)) na podstawie art. 3 pkt 10, art. 4 ust. 2, art. 5, 6, 8,23, 24, 26 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518), Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015 r. poz. 1238) oraz art. 104, 107, 130 § 4 k.p.a. Burmistrz Miasta i Gminy odmówił przyznania M. J. w okresie zasiłkowym od 2017-11-01 do 2018-10-31 prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dziecko: K. L. - V., K. Ł.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że podstawą do przyznania zasiłku rodzinnego są dochody rodziny za 2016 r. W toku postępowania ustalono, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wyniósł 857,60 zł, co oznacza, że zasiłek rodzinny nie przysługuje.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M. J. Odwołująca podkreśliła, że organ uwzględnił zarówno utratę dochodu, jak i uzyskanie dochodu przez A. Ł. Niemniej jednak organ do dochodu zaliczył również nieopodatkowane składniki wynagrodzenia w wysokości 390 zł. Ponadto do dochodu A. Ł. wliczono także diety, które w czasie podróży krajowej są przeznaczone na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia. Świadczenie to jest związane z wynagrodzeniem, ale służy pokryciu kosztów generowanych przez podróż służbową i zaspokajaniu związanych z tym potrzeb pracownika ją odbywającego. Tym samym diety nie zwiększają dochodu rodziny. W ocenie M. J. dochód rodziny wynosi 709,48 zł, a więc daje możliwość przyznania zasiłku rodzinnego przy zastosowaniu zasady "złotówka za złotówkę".

Decyzją z dnia 22 lutego 2019 r. ((...)) na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że M. J. w 2016 r. uzyskała dochód w wysokości 26 250,59 zł. Od dochodu tego należy odliczyć składki na ubezpieczenie społeczne (3 057,07 zł), składki na ubezpieczenie zdrowotne (1 878,32 zł) oraz podatek należny (333 zł), co oznacza, że dochód M. J. za 2016 r. wyniósł 20 982,20 zł. Do dochodu rodziny należy również doliczyć kwotę alimentów na córkę K. L. - V., bowiem odwołująca wskazała, że w 2016 r. dochód z alimentów wyniósł 4 859,96 zł. Na potwierdzenie powyższego dołączyła potwierdzenia otrzymanych przelewów i oświadczyła, że w 2016 r. nie otrzymała alimentów w lipcu, październiku, listopadzie i grudniu.

W aktach sprawy znajduje się wyrok Sądu Rejonowego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt (...), z którego wynika, że ojciec K. L. - V. zobowiązany jest płacić tytułem alimentów kwotę 700,00 zł miesięcznie. Dlatego do dochodu rodziny M. J. powinna zostać doliczona kwota alimentów wynikająca z wyroku sądowego, czyli 700,00 zł miesięcznie, co daje dochód roczny w wysokości 8 400,00 zł.

Zgodnie z przepisem § 5 pkt 3 lit. d rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych, ustalając prawo do zasiłku rodzinnego uwzględnia się odpis podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu zasadzającego alimenty na rzecz osób w rodzinie lub poza rodziną lub odpis protokołu posiedzenia zawierającego treść ugody sądowej, odpis zatwierdzonej przez sąd ugody zawartej przed mediatorem lub innego tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, zobowiązujących do alimentów na rzecz osób w rodzinie lub poza rodziną. Jednocześnie zgodnie w myśl przepisu § 5 pkt 3 lit. f rozporządzenia, ustalając prawo do zasiłku rodzinnego uwzględnia się w przypadku gdy osoba uprawniona nie otrzymała alimentów albo otrzymała je w wysokości niższej od ustalonej w orzeczeniu sądu, ugodzie sądowej lub ugodzie zawartej przed mediatorem lub innym tytule wykonawczym pochodzącym lub zatwierdzonym przez sąd:

- zaświadczenie organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne o całkowitej lub częściowej bezskuteczności egzekucji alimentów, a także o wysokości wyegzekwowanych alimentów, lub

- informację właściwego sądu lub właściwej instytucji o podjęciu przez osobę uprawnioną czynności związanych z wykonaniem tytułu wykonawczego za granicą albo o niepodjęciu tych czynności, w szczególności w związku z brakiem podstawy prawnej do ich podjęcia lub brakiem możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą, jeżeli dłużnik zamieszkuje za granicą.

M. J. dołączyła do wniosku pismo Sądu Okręgowego, Samodzielnej Sekcji ds. obrotu prawnego z zagranicą z dnia 17 września 2018 r., z którego wynika, że Wnioskodawczyni złożyła wniosek o egzekucję alimentów od ojca córki K. L. - V., niemniej jednak wniosek ten złożony został w dniu 2 czerwca 2018 r. W takiej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia przy ustalaniu dochodu rodziny kwoty 4 859,96 zł, a więc kwoty rzeczywiście otrzymanych alimentów, a konieczne jest doliczenie kwoty alimentów wynikającej z prawomocnego wyroku sądu, czyli kwoty 8 400,00 zł. Jednocześnie należy podkreślić, że od dochodu rodziny należało odliczyć kwotę 12 229,42 zł. Jest to kwota alimentów wyegzekwowanych od A. Ł. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym na rzecz NFAL-u oraz małoletnich dzieci S. Ł. i W. Ł. Powyższa kwota wynika z oświadczenia M. J. oraz z zaświadczenia Komornika z dnia 12 września 2018 r.

Zgodnie z definicją "dochodu", zawartą w przepisie art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ustalając dochód należy odliczyć kwoty alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Tak więc należy odliczyć od dochodu rodziny alimenty wyegzekwowane od A. Ł. W konsekwencji dochód rodziny wyniósł 17 152,78 zł (20 982,20 zł + 8 400,00 zł - 12 229,42 zł = 17 152,78 zł), a miesięczny dochód rodziny - 1 429,40 zł (17 152,78 zł/12 = 1 429,40 zł).

Odnosząc się natomiast do dochodu A. Ł., należy wskazać, że nastąpiła utrata dochodu. W aktach sprawy znajduje się świadectwo pracy z dnia 16 kwietnia 2017 r. wystawione przez FHU A J. Ł., z którego wynika, że A. Ł. był zatrudniony w FHU A - J. Ł. w okresie od 12 października 2014 r. do 15 kwietnia 2017 r.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. W myśl art. 3 pkt 23 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych, przez utratę dochodu należy rozumieć utratę dochodu spowodowaną utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, tak więc niewątpliwie utrata zatrudnienia jest utratą dochodu. Powyższe oznacza, że przy ustalaniu dochodu rodziny nie należy brać pod uwagę dochodu A. Ł. uzyskanego w 2016 r.

Należy jednak uwzględnić dochód uzyskany przez A. Ł. w związku z uzyskaniem zatrudnienia. Jak stanowi przepis art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 30 kwietnia 2017 r. A. Ł. zawarł umowę o pracę z M. T. Z zaświadczenia o dochodach z dnia 20 grudnia 2018 r. wynika, że za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, czyli za maj 2017 r. uzyskał dochód (po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne, podatku należnego oraz kosztów uzyskania przychodu) w wysokości 1 591.08 zł. Tak więc te kwotę należy doliczyć do miesięcznego dochodu rodziny w 2016 r.

Powyższe oznacza, że dochód rodziny M. Ł. wyniósł 3 020.48 zł (1 429,40 zł + 1 591,08 zł = 3 020,48 zł), zaś w przeliczeniu na osobę - 755.12 zł (3 020,48 zł/4 = 755,12 zł). Tak więc przekroczone zostało kryterium dochodowe uprawniające do przyznania wnioskowanych zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami w pełnej wysokości.

W związku z powyższym konieczne jest ustalenie, czy istnieje możliwość przyznania P. M. J. zasiłków na podstawie art. 5 ust. 3-3c ustawy o świadczeniach rodzinnych.

W rozpatrywanej sprawie dochód rodziny wyniósł kwotę 3 020,48 zł, zaś kwota wynikająca z art. 5 ust. 1 ustawy wynosi 2 696,00 zł (674,00 zł x 4 osób). Zatem różnica między dochodem rodziny a kwotą uprawniającą rodzinę do zasiłku rodzinnego wynosi 324,48 zł (3 020,48 zł - 2 696,00 zł = 324,48 zł).

Wniosek M. J. obejmował przyznanie zasiłków rodzinnych na dwoje dzieci oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oraz z tytułu urodzenia dziecka.

Łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących rodzinie M. J. w okresie zasiłkowym 2017/2018 - obliczona wg wyżej wskazanych zasad - wynosi 310,63 zł, tj. 95 zł - zasiłek rodzinny na córkę K. Ł., 124 zł - zasiłek rodzinny na córkę K. L. - V., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego - 8,33 zł (100,00 zł/12 = 8,33 zł) oraz dodatek z tytułu urodzenia dziecka - 83,33 zł (1000,00/12 = 83,33 zł).

Różnica pomiędzy łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny wynosi 13,85 zł (324,48 zł - 310,63 zł = 13,85 zł), tak więc - stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 3c ustawy o świadczeniach rodzinnych - wnioskowane świadczenia nie przysługują.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła M. J.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie ustawy o świadczeniach rodzinnych, a tym samym uniemożliwienie Skarżącej nabycia prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci: K. L. - V. oraz K. Ł. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieprawidłowo przy ustalaniu dochodu rodziny uwzględniło dochód z alimentów w kwocie 8 400 zł. Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. nie precyzuje w jakim dokładnie terminie powinien zostać złożony wniosek o egzekucję świadczeń alimentacyjnych.

M. J. podkreśliła, że po raz pierwszy nie otrzymała alimentów od ojca córki Klary w 2016 r.; wielokrotnie próbowała załatwić sprawę polubownie, a 5 grudnia 2016 r. złożyła wniosek o wydanie odpisu orzeczenia wraz ze stosowanym wyciągiem z orzeczenia. Jednak w styczniu 2017 r. ojciec córki zaczął regularnie wpłacać alimenty i w 2017 r. wpłacał je przez cały rok. Zaległości pojawiły się ponownie w 2018 r., dlatego też strona dopiero wtedy złożyła wniosek o egzekucję alimentów. M. J. wskazała, że do dochodu rodziny w 2016 r. powinna zostać wliczona kwota 4 859,96 zł, co umożliwi przyznanie zasiłku rodzinnego przy zastosowaniu zasady "złotówka za złotówkę".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a.").

Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.

a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit.

b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.

145 § 1 pkt 1 lit. c)p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrola sądowa przeprowadzona w niniejszej sprawie skutkowała uznaniem, że skarga jest uzasadniona. W ocenie Sądu, organy obu instancji naruszyły przepisy prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co uzasadniało uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przede wszystkim przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Art. 3 pkt 1 ww. ustawy definiuje pojęcie dochodów, których wysokość stanowi kluczową dla organów kwestię do ustalenia w procesie decyzyjnym przyznawania świadczeń. Dochodami są, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne), dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, takie jak alimenty na rzecz dzieci, zaliczki alimentacyjne czy świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów. Art. 5 w ust. 4-4c opisuje dochody utracone i uzyskane (obszernie zdefiniowane w art. 3 pkt 23 i 24), których odpowiednio nie uwzględnia się lub uwzględnia przy obliczaniu dochodu rodziny. Art. 5 ust. 1 oraz 2 określają dla rodzin progi dochodowe, zaś ust. 3-3c przewidują tzw. mechanizm "złotówka za złotówkę" który pozwala na otrzymanie zasiłku nawet w przypadku przekroczenia ustawowego progu, jednakże - odpowiednio pomniejszonego.

Zgodnie z art. 4 ww. ustawy zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka, a prawo do niego oraz do dodatków przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców, opiekunowi prawnemu lub faktycznemu dziecka albo osobie uczącej się. Uzupełnieniem tej regulacji jest art. 6 przewidujący granice czasowe przysługiwania zasiłku na dziecko oraz jego miesięczne wysokości, zależne od wieku dziecka. Art. 7 wymienia zaś szereg przesłanek negatywnych przyznania zasiłku, m.in. pozostawanie przez dziecko w związku małżeńskim czy brak ustalenia dla osoby samotnie wychowującej dziecko świadczeń alimentacyjnych na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego od lub zatwierdzonego przez sąd. Członków rodziny definiuje art. 3 pkt 2a.

Postępowanie w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń rodzinnych regulują art. 23 i n. ustawy o pomocy. Jest to postępowanie inicjowane poprzez złożenie w urzędzie gminy lub miasta stosownego wniosku wraz z załącznikami wymienionymi w art. 23 ust. 4 - zaświadczeniem lub oświadczeniem dokumentującym wysokość innych dochodów niż dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych dotyczącym każdego członka rodziny, zaświadczeniem naczelnika urzędu skarbowego, dotyczącym członków rodziny rozliczających się na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz innymi zaświadczeniami lub oświadczeniami i dowodami takimi jak zaświadczenie pracodawcy o okresach zatrudnienia i uzyskiwanych dochodach. Kwestię owych innych zaświadczeń, oświadczeń i dowodów rozwija § 5 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1466 z późn. zm.), wskazując, jakie inne informacje organy mają obowiązek uwzględnić w ramach postępowania administracyjnego. W pkt 3 lit. f tiret drugie mowa jest o informacji właściwego sądu lub właściwej instytucji o podjęciu przez osobę uprawnioną czynności związanych z wykonaniem tytułu wykonawczego za granicą albo o niepodjęciu tych czynności. Jak słusznie zauważa skarżąca, ustawodawca nie ustanowił dla przedstawienia tej informacji żadnych ram czasowych.

W celu rozpoczęcia egzekucji świadczeń alimentacyjnych za granicą w trybie rozporządzenia Rady nr 4/2009 konieczne jest przedstawienie szeregu dokumentów: podania wierzyciela do prezesa sądu okręgowego, formularza wniosku z załącznika VI do tego rozporządzenia wypełnionego w części B, wyciągu z orzeczenia w postaci formularza określonego w załączniku I lub II do tego rozporządzenia (sporządzonego na wniosek wierzyciela przez sąd, który orzeczenie wydał), odpisu wyroku, postanowienia lub ugody zasądzającej alimenty z informacją o prawomocności i wykonalności dla celów obrotu zagranicznego, szczegółowego zestawienia zaległości alimentacyjnych oraz odpisu aktu urodzenia dziecka (skróconego, jeśli dziecko pochodzi ze związku małżeńskiego lub pełnego, gdy pochodzi ze związku pozamałżeńskiego). Dodatkowo w przypadku dochodzenia roszczeń alimentacyjnych od dłużnika zamieszkałego we Francji wymagane jest sporządzone przez notariusza pełnomocnictwo upoważniające organy zagraniczne do prowadzenia egzekucji. Opisana procedura nie wiąże się dla wierzyciela z żadnymi kosztami, przewiduje także wiele ułatwień, m.in. nie jest wymagana znajomość adresu dłużnika. Jest to jednakże procedura długotrwała, chociażby ze względu na czas potrzebny do skompletowania i przygotowania wspomnianych wyżej dokumentów.

Zgodnie z zasadą racjonalności ustawodawcy należy przyjąć, iż niezakreślenie w ustawie konkretnego terminu na podjęcie czynności związanych z wykonaniem tytułu egzekucyjnego dotyczącego świadczeń alimentacyjnych, np. poprzez powiązanie ich z rokiem bazowym dla obliczania dochodu na potrzeby ustalenia prawa do świadczeń, było zabiegiem celowym. Ustawodawca musiał brać pod uwagę formalności związane z procedurą wykonywania wyroku alimentacyjnego za granicą, a jego zamiarem nie było utrudnienie otrzymania świadczeń przez rodziny, które otrzymują świadczenia alimentacyjne od osób przebywających za granicą.

W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało błędnej interpretacji § 5 pkt 3 lit. f ww. rozporządzenia Ministra Rodziny, przyjmując, że wszczęcie egzekucji za granicą, by mogło być przez organ uwzględnione, powinno było nastąpić w roku 2016. Tymczasem przepis ten nie zakreśla żadnych norm czasowych w tym zakresie.

Z kolei organ I instancji nieprawidłowo ustalił dochód partnera skarżącej, A. Ł., przyjmując do obliczeń kwotę brutto, sprzecznie z definicją dochodu zawartą w ustawie. Faktem jest, że pierwsze przedstawione przez skarżącą zaświadczenie o dochodach A. Ł. nie zawierało wszystkich wymaganych danych do ustalenia dochodu na potrzeby postępowania, jednak obowiązkiem organu było wezwanie skarżącej do ich przedstawienia. Ponadto decyzja pierwszoinstancyjna nie zawiera wystarczająco szczegółowego przedstawienia obliczeń dochodu dokonanych przez organ, co odbiera jej cechę ścisłości i dokładności wywodu, naruszając art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów ustawy o świadczeniach i § 5 pkt 3 lit. f rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. które miały wpływ na wynik sprawy oraz art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a.

Ponownie rozpatrując wniosek skarżącej organy uwzględnią stanowisko Sądu w kwestii wykładni przepisu § 5 pkt 3 lit. f rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. oraz przeprowadzą postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia rzeczywistej wysokości dochodów rodziny skarżącej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.