Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 28 lutego 2006 r.
III SA/Kr 42/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski.

Sędziowie: NSA Grażyna Danielec, WSA Elżbieta Kremer (spr).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 17 grudnia 2004 r. Nr: (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego skargę oddala

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) 2003 r. nr (...) Prezydent Miasta (...) przyznał T.M. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy począwszy od (...) 2003 r. w wysokości (...) zł miesięcznie, w tym ryczałt z tytułu braku wyposażenia w instalację doprowadzającą ciepłą wodę w wysokości (...) zł miesięcznie. Cały dodatek mieszkaniowy otrzymuje zarządca budynku SM "K".

Odwołanie od decyzji złożyła T. M. W odwołaniu zakwestionowała wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego. W szczególności podniosła, że ustalenie dochodu zostało zawyżone poprzez wliczenie do dochodu dodatku pielęgnacyjnego, podczas gdy zasiłku pielęgnacyjnego nie wlicza się. Takie traktowanie osób otrzymujących dodatek pielęgnacyjny powoduje nierówne traktowanie osób potrzebujących, co stanowi naruszenie Konstytucji RP. Nadto odwołująca się podniosła, że nie zostało uwzględnione pismo z (...) 2003 r. traktujące o podniesieniu wydatków mieszkaniowych, powodujące wzrost czynszu na najbliższe cztery lata. W konkluzji odwołująca się podała, że jej dochód to kwota (...) zł, a wydatki mieszkaniowe(...) zł. stąd też wnosi prośbę o ponowne przeliczenie dodatku mieszkaniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 17 grudnia 2003 r. nr Kol. Odw. (...) wydaną na podstawie art. 3 ust. 3. art. 5 ust. 1 i 4. art. 6 ust. 1,3,4, art. 7 ust. 5 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ododatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734, z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 oraz § 3 i 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych/ Dz. U. Nr 156, poz. 1817/ oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznało T. M., począwszy od (...) 2003 r. na okres 6 miesięcy, dodatek mieszkaniowy w wysokości (...) zł miesięcznie, w tym ryczałt z tytułu braku wyposażenia lokalu w instalację doprowadzającą ciepłą wodę, w wysokości (...) zł. Część dodatku mieszkaniowego w wysokości (...) zł otrzymuje zarządca budynku SM "K'\ a ryczałt otrzymuje T.M.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze podało, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz. 734 z późn. zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mieszkającym w lokalach do których mają tytuł prawny, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 160% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 110% w gospodarstwie wieloosobowym. Aktualnie obowiązująca kwota najniższej emerytury to (...) zł, a zatem jej 160% i 110% to odpowiednio: (...) zł i (...) zł. Jak wynika z akt sprawy, w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku rodzina T. M. uzyskiwała miesięczny dochód z tytułu emerytury T. M. i renty M. M. w wysokości (...) zł, oraz z tytułu dodatku pielęgnacyjnego M. M. w wysokości (...) zł, zatem dochód na osobę w rodzinie wynosi (...) zł. Jak podkreśla Kolegium, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego.

W rozpatrywanej sprawie istotnym jest ustalenie, czy otrzymywany przez M. M. dodatek pielęgnacyjny można również - z uwagi na podobieństwo świadczeń - odliczyć od uzyskiwanego dochodu, tak jak zasiłek pielęgnacyjny.

Ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (tekst jednolity Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) w art. 14 ust. 3 przewiduje, iż zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: 1) dziecku w wieku do lat 16 w przypadku uznania za niepełnosprawne, 2/ osobie w wieku powyżej 16 lat, jeżeli jest niepełnosprawna w stopniu znacznym, jak również w przypadku gdy jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku uprawniającym do zasiłku rodzinnego na dziecko, 3/ osobie, która ukończyła 75 lat życia. Natomiast instytucja dodatku pielęgnacyjnego uregulowana została w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 118 z późn. zm.) W świetle art. 75 ust. 1 cyt.ustawy dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli osoba ta uznana została za całkowicie niezdolna do pracy oraz samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia. Dodatek pielęgnacyjny jest zatem świadczeniem emerytalno-rentowym, o przyznanie którego może się ubiegać wyłącznie osoba podlegająca ubezpieczeniu społecznym na podstawie przepisów cyt. ustawy o emeryturach i rentach. Wprowadzenie przez ustawodawcę wyraźnego rozróżnienia pomiędzy dodatkiem a zasiłkiem pielęgnacyjnym, nie może budzić żadnych wątpliwości, z rozróżnieniem tym są związane dwie odrębne podstawy prawne dla ewentualnego nabycia tych uprawnień.

Zdaniem Kolegium Odwoławczego, pomimo wskazanych powyżej różnic, dotyczących podstawy prawnej obu świadczeń, zasadne jest uznanie, że dodatek i zasiłek pielęgnacyjny, są instytucjami realizującymi bardzo zbliżony, o ile nie tożsamy cel, jakim jest pomoc dla określonej kategorii osób, ze względu na ich wiek, niepełnosprawność niezdolność do pracy. Za takim stanowiskiem przemawia także art. 30 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, zgodnie z którym "uprawnionemu wypłaca się tylko jeden zasiłek pielęgnacyjny". Natomiast w przypadku zbiegu prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z prawem do dodatku pielęgnacyjnego do emerytury lub renty, wypłaca się dodatek pielęgnacyjny. Dodatkowo, analizując przesłanki przyznania obu świadczeń, można twierdzić, że każda osoba, która nabyła uprawnienia do dodatku pielęgnacyjnego, posiada również uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego. Nadto Kolegium wskazało, że każda osoba niezdolna do pracy oraz do samodzielnej egzystencji, jest także osoba niepełnosprawną w stopniu znacznym, co jednoznacznie wynika z treści art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.). Przepis ten stanowi mianowicie, że orzeczenie lekarza ZUS o całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2 i niezdolności do samodzielnej egzystencji ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach ł rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Z tych tez względów należy stwierdzić, że regulacja art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych obejmuje nie tylko zasiłek pielęgnacyjny, ale również - w oparciu o wykładnię celowościową - dodatek pielęgnacyjny do emerytury lub renty. W przedmiotowej sprawie do dochodu uzyskiwanego przez rodzinę T. M. zaliczyć należy jedynie rentę M.M. i emeryturę T.M., natomiast kwota otrzymywanego dodatku pielęgnacyjnego nie może stanowić podstawy do obliczenia dodatku mieszkaniowego. Zdaniem Kolegium uznanie dodatku pielęgnacyjnego za świadczenie nie podlegające takiemu samemu wyłączeniu jak zasiłek pielęgnacyjny, należy uznać za działanie naruszające konstytucyjną zasadę równości wobec prawa i równego traktowania przez władze publiczne. Nadto, należy zauważyć, że zarówno zasiłek pielęgnacyjny, jak i dodatek pielęgnacyjny przyznawane są w tej samej wysokości (...) zł/, a w przypadku zbiegu prawa do tych świadczeń osoba zainteresowana nie ma prawa wyboru świadczenia.

W tym stanie rzeczy Kolegium Odwoławcze ustaliło wysokość należnego dodatku mieszkaniowego przyjmując, że dochód uzyskiwany na jedną osobę w rodzinie T. M. wynosi (...) zł i nie przekracza 110% najniższej emerytury czyli kwoty (...) zł.

Z kolei wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi natomiast różnicę pomiędzy wydatkami ponoszonymi na normatywną powierzchnię użytkową, a 15% dochodów dwuosobowego gospodarstwa domowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 cyt. Ustawy, wydatki na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu oblicza się dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową (43,60m2) i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez powierzchnię normatywną (40m2). Kolegium przyjęło, że wydatki na lokal zajmowany przez T. i M. M. wynoszą, jak wynika z wniosku (...) zł, kwotę te należy powiększyć o ryczałt z tytułu braku wyposażenia mieszkania w instalację doprowadzająca ciepłą wodę, który wynosi (...) zł. Całość wydatków wynosi zatem (...) zł z tym, że w myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się jedynie 90% naliczonych i poniesionych wydatków, co w niniejszej sprawie stanowi wielkość (...) zł. Wydatki na powierzchnię normatywną obliczono dzieląc kwotę 90% wszystkich wydatków poniesionych na mieszkanie (...) zł/ przez powierzchnie mieszkania (43,60m2/i wynik mnożąc przez powierzchnię normatywną /40m2). Zatem wydatki na powierzchnię normatywną wynoszą (...) zł (...) zł: 43,60m2 x 40m27. Dodatek mieszkaniowy wynosi kwotę (...) zł, co jest wynikiem działania 221,60 zł- (...) zł (czyli 15% z uzyskanego dochodu z (...) zł). Następnie Kolegium ustaliło, iż z kwoty dodatku mieszkaniowego tj (...) zł, zarządca budynku będzie otrzymywać kwotę (...) zł, a kwota (...) zł będzie przekazywana wnioskodawczyni jako ryczał, ustalenia te zostały poczynione w oparciu o § 4 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów.

Nadto Kolegium wyjaśniło, że ustawodawca w sposób bardzo ścisły określił zasady przyznawania i sposób obliczania dodatków mieszkaniowych nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego.

Na powyższą decyzję skargę złożyła T.M.Z skargi wynika, że jest niezadowolona z wysokości przyznanego jej dodatku mieszkaniowego. Podaje, że obliczając dochód należy brać pod uwagę dochód netto, a nie brutto, a więc bez takich składników jak podatek, czy składka na Narodowy Fundusz Zdrowia. Ponadto skarżąca podaje, że nie zostały uwzględnione wszystkie wydatki jakie ponosi. Wskazuje, że zgodnie z pismem z dnia 12 sierpnia 2003 r., wpłaca kwotę (...) zł tytułem modernizacji budynku, a nadto kwotę (...) zł tytułem opłaty za energię elektryczną. Jak podaje skarżąca wszystkie opłaty mieszkaniowe stanowią łącznie kwotę (...) zł i w oparciu o tę kwotę powinien być przeliczony dodatek mieszkaniowy.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji, a odnośnie zarzutów podniesionych w skardze Kolegium podało. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych jednoznacznie stanowią o tym jakie rodzaje wydatków stanowią podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych członków spółdzielni mieszkaniowych. Wydatkami tymi, w myśl § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. Rozporządzenia, są opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, gruntów świetle powyższego nie mogą być uwzględniane i brane pod uwagę przy obliczaniu dodatku wydatki związane z modernizacją budynku, gdyż w tej mierze zostały już uwzględnione ponoszone przez skarżącą co miesiąc wydatki na eksploatację i fundusz remontowy budynku przy ul. Różyckiego 5 w Krakowie. Podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego nie może także stanowić dochód netto, jak również nie mogą podlegać odliczeniu od uzyskiwanego przez skarżącą dochodu wydatki związane z opłatami za energię elektryczną.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 12697 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd kontrolując czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem dokonuje tej kontroli na datę wydania zaskarżonej decyzji, czyli (...) 2003 r.

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny, natomiast przedmiotem sporu jest stosowanie i wykładnia obowiązującego prawa.

Pierwsza kwestia dotyczy następującego zagadnienia, czy dodatek pielęgnacyjny winien być wliczany do dochodu ustalanego na potrzeby dodatku mieszkaniowego, czy też podobnie jak zasiłek pielęgnacyjny nie wlicza się go do dochodu. Z uwagi, że Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji w tej kwestii uwzględniło odwołanie i nie wliczyło do dochodu ustalanego na potrzeby dodatku mieszkaniowego dodatku pielęgnacyjnego, zagadnienie to nie było przedmiotem zarzutów w skardze.

Mając jednak na uwadze, że Sąd nie jest związany zarzutami skargi, a także fakt daleko idących wątpliwości jakie powstały na tle tego zagadnienia, wyrazem czego jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego, Sąd wskazuje co następuje:

W dacie wydania zaskarżonej decyzji czyli 17 grudnia 2003 r. problematyka dotycząca wliczania czy nie wliczania dodatków pielęgnacyjnych do dochodu na potrzeby ustalenia dodatku mieszkaniowego, nie była jednoznaczna w orzecznictwie. Np. w wyroku NSA z dnia 13 lutego 2003 r. sygn. I S.A. 1700/02, Sąd wyraził pogląd, że w przypadku osób które ukończyły 75 lat, dodatek pielęgnacyjny nie powinien być wliczany do dochodu ustalanego na potrzeby dodatku mieszkaniowego przyjmując, że brak uzasadnienia, aby dodatek pielęgnacyjny był traktowany inaczej niż zasiłek pielęgnacyjny./LEX nr 1488637. Taki też pogląd przedstawiło Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji. Z uwagi na istniejące wątpliwości Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych w zakresie, w jakim przepis ten zakazuje wliczanie dodatków pielęgnacyjnych do dochodu przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy.

W wyroku z dnia 21 lipca 2004 r. sygn. K 16/03 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 3 ust. 3 jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 169, poz. 1784/. Od wyroku Trybunału Konstytucyjnego bezspornym jest, że dodatek pielęgnacyjny należy wliczać do dochodu ustalanego dla potrzeb dodatku mieszkaniowego.

Z uwagi, że zaskarżona decyzja Kolegium Odwoławczego zapadła, przed wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, a także mając na uwadze, że odmienne rozstrzygnięcie byłoby na niekorzyść skarżącej, Sąd w przedmiotowej sprawie podzielił pogląd Kolegium Odwoławczego.

Nie słuszny jest zarzut skarżącej podniesiony w skardze, iż ustalając dochód dla ustalenia dodatku mieszkaniowego należy brać pod uwagę dochód netto i odliczać z świadczenia emerytalnego, rentowego kwotę zaliczki podatku dochodowego i składkę na ubezpieczenia zdrowotne.

Zagadnienie to jest uregulowane w art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 3" za dochód uważa się wszystkie przychody po odliczeniu ich kosztów uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu..." W świetle powyższej regulacji brak podstaw prawnych do odliczania zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia zdrowotne.

Kolejne zarzuty jakie podniosła skarżąca dotyczą sposobu ustalania wydatków w gospodarstwach domowych jako podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego. W szczególności skarżąca zakwestionowała nie uwzględnienie w wydatkach opłat za energię elektryczną oraz wydatków ponoszonych w związku z modernizacją budynku, polegającej na dociepleniu jego ścian zewnętrznych zgodnie z pismem SM "K" z dnia (...) 2003 r.

W dacie wydania zaskarżonej decyzji kwestie dotyczące rodzaju wydatków, które są uwzględniane przy ustaleniu dodatku mieszkaniowego regulował § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r.w sprawie dodatków mieszkaniowych. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego stanowią następujące rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych " członków spółdzielni mieszkaniowych oraz właścicieli i najemców lokali w budynkach spółdzielni mieszkaniowych - opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów". W świetle treści powyższego przepisu brak było podstaw prawnych do uwzględnienia w wydatkach, kosztów opłat za energię elektryczną. Opłaty za energię elektryczną nie były wówczas zaliczane do wydatków, nie tylko w przypadku osób zamieszkujących w lokalach spółdzielczych, ale w stosunku do wszystkich podmiotów starających się o dodatek mieszkaniowy określonych w § 2 ust. 1 pkt 1 do 5 powołanego rozporządzenia.

Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 1 lutego 2005 r., sygn U 14/02 orzekł, że § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych w zakresie, zakresie jakim wyłącza ubezpieczenie, podatek od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów z wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego i w zakresie w jakim znajduje zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem (...) 2004 r. jest niezgodny z art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zmianie ustawy o dodatkach mieszkaniowych, oraz art. 92 ust. 1 zd.1 Konstytucji RP (Dz. U. z 2005 r. Nr 25, poz. 216/,

Ponadto w tym samym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 2 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia w zakresie w jakim wyłącza z podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego, spośród opłat za świadczenie z eksploatacją lokalu mieszkalnego, opłaty za energię elektryczną i gaz oraz w zakresie, zakresie jakim znajduje zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem (...) 2004 r. nie jest niezgodny z art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy powołanej wyżej, jest zgodny z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy powołanej wyżej oraz art. 92 ust. 1 zd.1 Konstytucji.

W rozpoznawanej sprawie w wydatkach stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego nie zostały uwzględnione opłaty za energię elektryczną, czy też wydatki z tytułu ubezpieczenia, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie, z uwagi jednak, że sprawa o dodatek mieszkaniowy została wszczęta i zakończona (decyzja SKO z (...) 2003 r.) przed (...) 2004 r., zaskarżona decyzja, w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest zgodna z stanem prawnym.

Odnośnie zarzutu nie uwzględnienia w zaskarżonej decyzji w wydatkach ustalanych dla potrzeb dodatku mieszkaniowego ponoszonych przez skarżącą kosztów modernizacji budynku, o których mowa w piśmie SM "K" z dnia (...) 2003 r. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej.

Ponoszone przez skarżącą koszty modernizacji budynku (docieplenia ścian zewnętrznych / w kwocie (...) zł, zostały rozłożone na 48 rat miesięcznych, w roku bieżącym każda rata wynosi (...) zł /tj.kapitał (...) zł i odsetki (...) zł). Zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.), "W wypadku modernizacji budynku, w rozumieniu art. 6 ust. 5 członek, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest obowiązany uzupełnić wkład budowlany". Natomiast za modernizację-zgodnie z art. 6 ust. 5 - uważa się trwałe ulepszenie (unowocześnienie) istniejącego budynku lub lokalu, przez co zwiększa się wartość użytkowa budynku lub lokalu". Zarząd SM "K "na podstawie powyższych przepisów podjął stosowne uchwały, w oparciu o które prowadzona była modernizacja budynku. W takiej sytuacji członkowie spółdzielni zobowiązani są uzupełnić wkład budowlany. Jak wynika z pisma SM "K" z dnia (...) 2003 r. wskazana kwota obciążenia (bez odsetek) będzie zaliczana na wkład budowlany związany z mieszkaniem, które posiada skarżąca.

Nadto przepisy dotyczące ustalania rodzaju wydatków na potrzeby dodatku mieszkaniowego nie przewidują takiej kategorii wydatków. Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, w art. 6 ust. 3 stanowi, że "wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego", natomiast § 2 ust. 1 pkt 2 powoływanego rozporządzenia zalicza między innymi koszty eksploatacji i remontów. Koszty eksploatacji i remontów (fundusz remontowy), mają charakter okresowy, regulowane przez cały czas korzystania z lokalu spółdzielczego i są uwzględniane w wydatkach dla potrzeb dodatków mieszkaniowego. Nie ma takiego charakteru wydatek z tytułu modernizacji budynku, a nadto kwota tego wydatku zaliczana jest wkład budowlany. Wydatki z tytułu wpłat na wkład budowlany niewątpliwie nie należą do wydatków, które można by zaliczyć do wydatków ustalanych dla potrzeb dodatku mieszkaniowego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ skargę oddalił, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna stanem prawnym obowiązującym w dacie jej wydania.