III SA/Kr 35/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2550019

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2018 r. III SA/Kr 35/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. R. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 15 grudnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania prawa do stypendium postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie faktyczne

Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka ustanowiła w osobie mecenasa M. R. w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sformułował wniosek "o orzeczenie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu według norm prawem przepisanych" (k. 79)

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).

W § 3 wymienionego rozporządzenia przewidziano, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.

W konsekwencji jeśli w realiach rozstrzyganego przypadku wniosek adwokat jest pozbawiony takiego oświadczenia, to nie istnieje inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia wniosku.

Brak jest podstaw, aby wzywać adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dyspozycja normy przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. odnosi się wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998 r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63) i podtrzymanym na kanwie postępowania sądowoadministracyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/2008 - oświadczenie w przedmiocie niezapłacenia kosztów pomocy prawnej nie jest elementem formalnym wniosku ale stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku. Innymi słowy będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa. W konsekwencji brak oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 marca 2009 r. II FZ 90/2009).

Nie istniała również możliwość wyinterpretowania treści takiego oświadczenia. Takie działanie prowadziłoby do niedopuszczalnego nadawania z urzędu składanym wypowiedziom treści, których są pozbawione.

Z tych przyczyn orzeczono zatem jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.