Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 28 kwietnia 2004 r.
III SA/Kr 35/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 6 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2299/01 postanawia skargę o wznowienie postępowania odrzucić

Uzasadnienie faktyczne

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 6 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2299/01 oddalił skargę J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) 2001 r. Kol. Odw. (...), którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia (...) 2001 r., odmawiającą - po wznowieniu postępowania - uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 1991 r. w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego Nr (...) przy ul. R. (...) w K., J. i L.B.

Dnia (...) 2003 r. J.C. złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wniosek "o ponowne rozpatrzenie wyroku NSA sygn. II SA/Kr 2299/01", w istocie będący skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 6 stycznia 2003 r., podnosząc, że orzeczenie jest krzywdzące, niezgodne z prawem i rodzące negatywne skutki w użytkowaniu, zarządzaniu i funkcjonowaniu nieruchomości, przy ul. obecnie R.(...) (dawniej R.(...)).

W uzupełniających skargę pismach składanych dnia 2 grudnia 2003 r., 9 grudnia 2003 r. i 5 stycznia 2004 r., skarżący podnosił zarzuty co do decyzji z dnia (...) 1991 r., wskazywał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 21 października 1997 r. sygn. akt II SA/Kr 1756/96, którym oddalono skargę J.B. na decyzję, SKO z dnia (...) 1996 r. którą rozpatrując odwołanie W.C. (matki skarżącego), uchylono decyzję Prezydenta Miasta z dnia (...) 1996 r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia (...) 1991 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podnosił dalej w powyższych pismach skarżący zarzuty co do złej interpretacji prawa zawartej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) 2001 r. i zarzucał, że nieprawidłowości przy wydaniu decyzji SKO Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 stycznia 2003 r. rozpoznając skargę nie wziął pod uwagę, a w uzasadnieniu nie odniósł się do postawionych zarzutów.

Zarządzeniem przewodniczącego doręczonym dnia 23 marca 2004 r., skarżący wezwany został o uzupełnienie braków skargi w terminie tygodniowym pod rygorem jej odrzucenia przez:

-

podanie ustawowych podstaw wznowienia, ze wskazaniem iż określają je przepisy art. 271, 272 i 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

-

złożenie wpisu sądowego w kwocie (...) zł.

Skarżący opłaty w terminie nie złożył.

Z zachowaniem terminu, w dniu 30 marca 2004 r. złożył pismo, w którym na wstępie stwierdził, że "nie zachodzi żadna z podstaw prawnych wymienionych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", podnosząc, iż wyrok którego skarga o wznowienie dotyczy oparty jest na błędnym ustaleniu, że od dnia doręczenia decyzji z 4 września 1991 r. stronom upłynęło 5 lat.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1945 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Stosownie do przepisu art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1271 z późn. zm.), w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2 - tzn. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W świetle przepisów powyższej ustawy zachodzą podstawy prawne do odrzucenia skargi o wznowienia postępowania z następujących przyczyn:

1. Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (prawo o p.s.a.),.skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Termin do złożenia opłaty w sposób przewidziany art. 219 § 2 ustawy a wskazany skarżącemu zarządzeniem doręczonym 23 marca 2004 r., upłynął bezskutecznie z końcem dnia 30 marca 2004 r.

2. Zgodnie z art. 280 § 1 Sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań wniosek sąd odrzuci. Przepis art. 277 prawo o p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel. Skarżący J.C. osobiście brał udział w postępowaniu w sprawie II SA/Kr 2299/91 zakończonej wyrokiem z dnia 6 stycznia 2003 r., który wraz z uzasadnieniem doręczony mu został w dniu 17 marca 2003 r. (poniedziałek). Skarżący nie wskazuje (o czym niżej), żadnej okoliczności mogącej stanowić podstawę wznowienia, o której dowiedział by się po dniu wydania wyroku, a także po dniu 17 marca 2003 r., kiedy to poznał motywy rozstrzygnięcia. Najpóźniej zatem przewidziany art. 277 ustawy trzymiesięczny termin upłynął dla skarżącego dnia 16 czerwca 2003 r. (poniedziałek), zgodnie z art. 83 § 2 ustawy w związku z art. 112 kod. cywilnego, a wniosek (skargę) o wznowienie postępowania, wniesiono 4 grudnia 2003 r.

3. Wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu, jest szczególną instytucją procesową, która dopuszcza weryfikację już prawomocnego orzeczenia, w przypadku zaistnienia ściśle wyliczonych przez ustawę podstaw (przesłanek) wznowienia, określonych przepisami art. 271, 272, 273 i 274 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazane przez skarżącego na uzasadnienie skargi okoliczności faktyczne nie odpowiadają, żadnej ze wskazanych powyższymi przepisami podstaw wznowienia, co zresztą sam skarżący w piśmie złożonym w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi potwierdza.

Zgodnie z przypisem art. 279 ustawy skarga o wznowienie m.in. winna zawierać: podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, i okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi.

Podnoszone w skardze zarzuty co do błędnych ustaleń Sądu w wyroku, którego skarga dotyczy same w sobie nie stanowią przewidzianej prawem podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 273 § 2 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarga nie powołuje się na takie podstawy, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o p.s.a., po uprzednim bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia w tym zakresie braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).