Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1484445

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 16 lipca 2014 r.
III SA/Kr 272/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Góra (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat D. S. - K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. D. na uchwałę rady Gminy z dnia 30 grudnia 2013 r. Nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy postanawia przyznać na rzecz adwokat D. S. - K., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. (...), K, od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2014 r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie jego skargi na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 20 maja 2014 r. na pełnomocnika M. D. została wyznaczona adwokat D. S. - K., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. (...).

W dniu 4 czerwca 2014 r. adwokat D. S. - K., złożyła do Sądu pismo zawierające wniosek o zasądzenie na swoją rzecz od Skarbu Państwa kosztów udzielonej z urzędu, nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej. Pełnomocnik złożył jednocześnie oświadczenie, iż nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2014 r., przedstawiając jednocześnie Sądowi stosowną opinię - tu zatytułowaną "Informacją o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej".

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240,00 zł, stawka za sporządzenie ww. opinii wynosi zatem 120,00 zł.

W myśl natomiast § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23%.

W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) oraz § 18.1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.