Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1565263

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 23 grudnia 2014 r.
III SA/Kr 1889/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Grzegorz Karcz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. i M. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. i M. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 września 2014 r. nr (...) w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: I. oddalić wniosek w zakresie obejmującym żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla nich radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się dla siebie i żony zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Oświadczył, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dorosłym podopiecznym pozostającym w rodzinie zastępczej od lat.

Określając majątek małżonków uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 84 m2, mieszkanie o powierzchni 90 m2 (we własnym domu), nieruchomość rolna o powierzchni 0,2462 ha oraz 6000 zł oszczędności. Nie posiadają przedmiotów wartościowych. Do podopiecznego należy zaś domek o powierzchni 40 m2 i działka rolna o powierzchni 468 m2.

Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował łącznie na kwotę 4026 zł wyjaśniając, że składa się na to 2052 zł jego emerytury, 1404 zł emerytury żony i 570 zł renty inwalidzkiej podopiecznego.

Uzasadniając swoje starania podniósł, że nie stać go ani na wynajęcie radcy prawnego ani na opłacenie kosztów sądowych. Podaje, że pochodzący z domu dziecka wychowanek skarżącego (obecnie w wieku 42 lata) kilkanaście lat temu doznał urazu psychicznego, posiada III grupę inwalidzką i jest leczony specjalistycznie. Żona skarżącego od 6 lat boryka się z chorobą nowotworową. W tym okresie przeszła 8 poważnych operacji. Posiada pierwszą grupę inwalidztwa. I jest pod stałą opieką. Skarżący zachorował zaś 3 lata temu na astmę oskrzelową. Prócz tego skarżący powiada, że niemal wszystkie zaoszczędzone z okresu lat pracy pieniądze wydał na remont i modernizację domu podopiecznego, chorobę oraz operacje żony. Wyliczył, że na utrzymanie domu a wiec opłaty za prąd, gaz, wodę, telefon, wywóz śmieci przeznaczać musi 350 zł, na zakup drewna do ogrzewania, konserwację budynków 800 zł, na koszty leczenia i lekarstwa 650 zł, na zobowiązania płatnicze a więc pożyczkę mieszkaniową 336 i pożyczkę z KZP 500 zł. W konsekwencji stałe miesięczne obciążenia sięgają kwoty 26360 zł.

Do wniosku dołączył kopię należącej do żony legitymacji osoby niepełnosprawnej, kopię swojego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, kopię zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia małżonki, kopie pokwitowań spłacanych pożyczek, kopie faktur za gaz, prąd, telefon, wodę.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zacząć wypada od tego, że jeśli skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym to przesłanką zasadności jego wniosku powinno być wykazanie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z wyjaśnień skarżącego wynika jednak, że gospodarstwo domowe dysponuje stosunkowo wysokim i do tego stałym dochodem w wysokości 4026 zł miesięcznie, posiada oszczędności w wysokości 6000 zł, ponadto do skarżącego i małżonki należy wykazany dom o powierzchni 84 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 0,2462 ha. Także podopieczny skarżącego jest właścicielem domu o powierzchni 40 m2 i działki rolnej o powierzchni 468 m2. Okoliczności ta siłą rzeczy niweczą więc zasadność ustaleń co do tego, że skarżący nie będą w stanie opłacić wpisu od kosztów sądowych.

Przedstawiona sytuacja nie przekreśla jednak ich starań w całej rozciągłości. Zgodnie bowiem z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Logiczną konsekwencją przedstawionego stanu rzecz jest więc, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w szerszym zakresie, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 in fine p.p.s.a.) o ile nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Realia niniejszej sprawy stwarzają podstawy do takich ustaleń. Chociaż bowiem gospodarstwo domowe skarżącego dysponuje stosunkowo wysokim i do tego stałym dochodem w wysokości 4026 zł miesięcznie, to jednak nie można tracić z pola widzenia, że zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego utrzymanie domu, wydatki na leczenie i lekarstwa oraz spłata pozaciąganych zobowiązań sięgają łącznie kwoty 2636 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen żywności oraz usług środki jakie pozostają skarżącemu do dyspozycji nie wystarczają na czynienie większych oszczędności. Pamiętać też trzeba, że osoby borykające się z problemami zdrowotnymi powinny dysponować pewnym zabezpieczeniem na wypadek poważniejszych powikłań zdrowotnych nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg świadczeń nierefundowanych. Wszystko to razem wzięte prowadzi do logicznej konkluzji, że choć skarżący nie może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym gdyż będzie w stanie uiścić koszty sądowe obejmujące wpis od skargi kasacyjnej, to jednak z uwagi na sytuację rodzinną i zdrowotną członków jego rodziny zasługuje na taką pomoc w zakresie częściowym objawiającą się ustanowieniem na jego rzecz radcy prawnego opłacanego przez Skarb Państwa albowiem takiego wydatku nie jest on w stanie ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe orzeczono więc jak w sentencji na podstawie na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 252 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.