III SA/Kr 146/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1644667

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2015 r. III SA/Kr 146/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Monika Rudzka (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...), z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...), z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...), z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...), z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...), z dnia 7 listopada 2013 r. nr: (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia 7 listopada 2013 r. w przedmiocie zasiłku celowego.

W dniu 20 listopada 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 529 zł i stanowi go zasiłek stały z MOPS. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi piętro w kamienicy położonej w L o powierzchni około 100 m2. Nie posiada on zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy G. P. podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Na lekarstwa wydaje kwotę 100 zł. Opłata za pokój w hotelu, gdzie zamieszkuje, wynosi 620 zł. Dodatkową pomoc materialną skarżący otrzymuje od takich instytucji, jak: Caritas, Arcybractwo (...), Fundacja (...). Wnioskodawca jest właścicielem piętra w starej kamienicy, jednakże czynsz od lokatorów tam zamieszkujących zajął komornik za zaległości alimentacyjne skarżącego, które sięgają 140 tys. zł.

Odnosząc się do zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2015 r. wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, G. P. w piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. oświadczył, że otrzymuje pomoc w formie żywności i ubrań od znajomych, zaś pomoc finansową od Caritas, Arcybractwa (...). Nie kupuje lekarstw, gdyż nie ma na nie środków. Do pisma skarżący załączył kopie następujących dokumentów: decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2013 r. o przyznaniu zasiłku na stałe w kwocie 529 zł, trzech wyciągów z rachunku bankowego za okres od listopada 2014 r. do stycznia 2015 r. (saldo -16,27 zł), decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2014 r. o przyznaniu skarżącemu świadczenia w postaci gorącego posiłku w roku 2015, trzech paragonów za usługi hotelarskie opiewające na kwoty: 620 zł, 220 zł i 400 zł, dwóch zaświadczeń Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym, z których wynika, że na dzień 17 stycznia 2014 r. alimenty zaległe należne wierzycielom wraz z odsetkami wynosiły 130.595,39 zł i 8.937,99 zł.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.

Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie G. P. wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego jest bardzo trudna. Jest on osobą samotną, niepełnosprawną, cierpiącą na przewlekłe schorzenia. Korzysta z pomocy społecznej oraz takich instytucji, jak Caritas (...) oraz Arcybractwo (...). Analiza rachunku bankowego wskazuje, że jedynym wpływem na ten rachunek jest zasiłek stały z MOPS w wysokości 529 zł. Wnioskodawca nie dysponuje żadnymi oszczędności, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Dochody z najmu nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem, zostały zajęte przez komornika na spłatę zadłużenia alimentacyjnego.

Przedstawiona sytuacja pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.