Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1788200

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 24 czerwca 2015 r.
III SA/Kr 1448/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: WSA Tadeusz Wołek.

Sędziowie WSA: Halina Jakubiec Janusz Kasprzycki (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2014 r. nr () z dnia 30 czerwca 2014 r. nr () z dnia 30 czerwca 2014 r. nr () z dnia 30 czerwca 2014 r. nr () z dnia 30 czerwca 2014 r. nr () w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania

I.

skargi oddala,

II.

przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata P. S. Kancelaria Adwokacka ul. (...) w K. kwotę 1200,00 (słownie: tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.

Uzasadnienie faktyczne

Na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), Sąd na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. postanowił połączyć niniejszą sprawę ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1449/14, III SA/Kr 1450/14, III SA/Kr 1451/14, III SA/Kr 1452/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt III SA/Kr 1448/14.

II

Zaskarżonymi postanowieniami nr (...), nr (...), nr (...), nr (...), nr (...) z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) stwierdziło uchybienie przez K. Ś. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2013 r.: nr (...), orzekającej o przyznaniu mu zasiłku celowego specjalnego w kwocie 300 zł na dofinansowanie opłat za czynsz, nr (...), orzekającej o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na pokrycie całości zaległości czynszowych, nr (...), orzekającej o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na zakup żywności do przygotowania śniadań i kolacji na październik, listopad i grudzień oraz z dnia 12 grudnia 2013 r. nr (...), orzekającej o przyznaniu mu zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł miesięcznie od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., z dnia 20 grudnia 2013 r. nr (...), orzekającej o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na zakup płyty elektrycznej czteropalnikowej oraz piekarnika do zabudowy.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących stanach faktycznych i prawnych:

Decyzjami z dnia (...) 2013 r. nr (...), nr (...), nr (...) Prezydent Miasta orzekł: o przyznaniu K. Ś. zasiłku celowego specjalnego w kwocie 300 zł na dofinansowanie opłat za czynsz, o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na pokrycie całości zaległości czynszowych, odmowie przyznania mu zasiłku celowego na zakup żywności do przygotowania śniadań i kolacji na październik, listopad i grudzień.

Natomiast decyzją z dnia 12 grudnia 2013 r. nr (...), Prezydent orzekł o przyznaniu K. Ś. zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł miesięcznie od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2015 r., zaś decyzją z dnia (...) 2013 r. nr (...), orzekł o odmowie przyznania mu zasiłku celowego na zakup płyty elektrycznej czteropalnikowej oraz piekarnika do zabudowy.

Strona odebrała ww. decyzje osobiście odpowiednio w dniach: 28 listopada 2013 r., 13 grudnia 2013 r. i 23 grudnia 2013 r.

W dniu 14 marca 2014 r. K. Ś. złożył osobiście w siedzibie organu I instancji odwołania od wszystkich ww. decyzji Prezydenta Miasta.

Opisanymi na wstępie, kwestionowanymi skargami, postanowieniami z dnia 30 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołania K. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) 2013 r. nr (...), nr (...), nr (...) oraz z dnia (...) 2013 r. nr (...) i z dnia (...) 2013 r. nr (...) zostały wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniach tych postanowień, działające jako organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w przedmiotowych sprawach koniec terminu do wniesienia odwołania nastąpił zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a. z upływem dnia, odpowiednio: 12 grudnia 2013 r., 27 grudnia 2013 r. i 7 stycznia 2014 r. Strona nie wnosiła o przywrócenie terminu.

Skargi na powyższe postanowienia złożył do WSA w Krakowie K. Ś., wskazując w nich na naruszenie przez SKO jego prawa do obrony.

W odpowiedziach na skargi SKO wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż kontrolowane postanowienia stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania są zgodne z przepisami prawa.

Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji.

Sposób i termin wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji określa art. 129 k.p.a. stanowiąc w § 1, że odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się za pośrednictwem tego organu do organu II instancji w terminie, jak mówi § 2 tego przepisu, 14 dni od daty otrzymania decyzji organu I instancji.

Termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji niezależnie od tego, czy zawiera on pouczenie co do prawa odwołania. Upływ terminu do wniesienia odwołania uzasadnia ubieganie się przez stronę o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego.

W rozpatrywanej sprawie, we wszystkich postępowania administracyjnych, skarżący wniósł odwołania od kwestionowanych nimi decyzji pierwszoinstancyjnych Prezydenta Miasta, po upływie ok. 2 miesięcy od daty ich doręczenia. Nie jest prawdziwa informacja, zawarta w uzasadnieniach kontrolowanych postanowień, że skarżący nie połączył tych odwołań z wnioskami o przywrócenie terminu do ich wniesienia. Wnioski takie zostały złożone w piśmie skarżącego z dnia 7 lutego 2014 r., jednak nie mogły być one uznane za skutecznie złożone skoro poprzedzają one odwołania wniesione w dniu 14 marca 2014 r. Błąd ustaleń SKO w tym zakresie nie mógł mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy.

Trafnie postąpiło SKO stwierdzając wniesienie odwołań od kwestionowanych przez skarżącego decyzji z uchybieniem terminu.

W takiej bowiem sytuacji organ odwoławczy nie mógł przystąpić do ich merytorycznego rozpoznania, a miał obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a., skoro ustalił obiektywną okoliczność wniesienia odwołań po terminie. Przepis ten stanowi bowiem o obowiązku stwierdzenia w takim przypadku, postanowieniem (mającym walor postanowienia ostatecznego) uchybienia przez stronę terminu do wniesienia odwołania. Takie właśnie postanowienia, zgodne z treścią powyższego przepisu i wydane w okolicznościach wypełniających dyspozycję powyższego przepisu, zostały wydane w kontrolowanej przez Sąd sprawie.

Skargi nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), jak w punkcie II sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.