III SA/Kr 1025/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2554095

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2018 r. III SA/Kr 1025/18

UZASADNIENIE

Sentencja

1 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2018 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. D. i P. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. i P. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lipca 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym stoiska do sprzedaży obwarzanków postanawia: zwolnić skarżące od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżące w złożonych na urzędowych formularzach "PPF" wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagały się zwolnienia od kosztów sądowych.

Oświadczyły, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym.

Opisując swój majątek M. D. zadeklarowała brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów. P. D. również zadeklarowała brak zasobów i przedmiotów wartościowych, wykazała jednak nieruchomość gruntową o powierzchni 49 arów "zabudowaną budynkiem w stanie ruiny".

Miesięczne dochody gospodarstwa domowego określiły zgodnie na kwotę 3240,95 zł, wyjaśniając że składa się na to renta rodzinna M. D. w kwocie 1805,77 zł a także dochód z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w kwocie ok. 690 zł oraz renta socjalna P. D. w wysokości 745,18 zł.

Uzasadniając swoje starania M. D. podniosła, że utrzymuje całą rodzinę tzn. córka pozostaje na jej utrzymaniu oraz że wykazane dochody pozwalają na pokrycie wyłącznie bieżących opłat i zaspokojenie podstawowych potrzeb. Wyjaśniła, iż obciążeniem budżetu są kredyty, które spłaca w miesięcznych ratach wynoszących łącznie około 756 zł. P. D. oświadczyła z kolei że jest osobą z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności. Potwierdziła, iż prowadzi z matką wspólne gospodarstwo i w zasadzie pozostaje na jej utrzymaniu oraz że wykazane dochody pozwalają na pokrycie wyłącznie bieżących opłat i zaspokojenie podstawowych potrzeb.

Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki zgodnie wykazały, że wydatki na gaz w okresie letnim to ok. 150 zł a w okresie zimowym ok. 300-600 zł, czynsz 650 zł, prąd 100 zł, kredyty 756,89 zł, wyżywienie 900 zł, środki czystości 250 zł, woda 120 zł, telefon 90 zł, ubrania i obuwie 300 zł, leki 120 zł, składka do ZUS ok. 320 zł.

Wskazując na to wszystko zgodnie oświadczyły, iż nie są w stanie ponieść kosztów w sprawie bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny.

Do wniosków dołączyły kopię orzeczenia zaliczającego P. D. do znacznego stopnia niepełnosprawności o charakterze trwałym, kopię przelewu opłat czynszowych, rachunków za telefon, prąd, gaz, spłacanych rat kredytów, przelewu składki do ZUS, zaświadczeń o wysokości renty rodzinnej oraz renty socjalnej, zeznania PIT-28 M. D. o wysokości przychodu w 2017 r.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 p.p.s.a.) o ile nie jest w stanie pokryć tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Skarżące złożyły wymagane oświadczenia, przedstawiając na poparcie swych twierdzeń dokumenty źródłowe. W konsekwencji są one wystarczające do oceny sytuacji życiowej strony i jej możliwości płatniczych strony. Skarżące nie jawią się jako osoby zamożna. M. D. nie ma żadnego majątku. Jej córka wykazała co prawda nieruchomość gruntową o powierzchni 49 arów okoliczność ta nie przekreśla jednak z góry jej starań. Nie można bowiem tracić z pola widzenia opisywanego przez skarżącą stanu tej nieruchomości ani tego, że skarżącą jest osobą z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności. W takiej sytuacji oczywistym jest, że powinna dysponować jakimś minimalnym zabezpieczeniem, gdyż z zasad doświadczenia wynika, że nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do świadczeń zdrowotnych pozostaje cały szereg wydatków nierefundowanych. Podstawę utrzymania skarżących stanowi wykazana niewielka renta rodzinna M. D. (1805,77 zł), niewielki dochód z prowadzonej przez M. D. działalności gospodarczej (ok. 690 zł), skromna renta socjalna P. D. (745,18 zł). Skarżące wykazały, że wykazany przez nie dochód sięgający łącznie kwoty 3240 zł pozwala w zasadzie na pokrycie wyłącznie bieżących opłat i zaspokojenie podstawowych potrzeb albowiem przeprowadzenie najprostszej operacji arytmetycznej obrazuje, iż zsumowane przedstawionych w rubryce 11 zobowiązań i wydatków pochłaniają wykazany dochód. Drobne nieścisłości pozostają bez znaczenia.

Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącym zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. co oznacza zwolnienie każdej ze skarżących ze wszystkich opłat sądowych i ze wszystkich wydatków w sprawie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.