III SA/Gl 171/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2517831

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lipca 2018 r. III SA/Gl 171/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 6.563,00 zł, skarżąca Spółka domagała się zwolnienia z kosztów sądowych.

W motywach powyższego wskazała, że choć jej kapitał wynosi 450.000,00 zł, a wartość środków trwałych szacuje się na 5.275.735,96 zł, to nie posiada stosownych rezerw pozwalających na partycypowanie w kosztach niniejszego postępowania. W wyniku odmowy zwrotu podatku VAT oraz konieczności spłaty zobowiązań hipotecznych ustanowionych na nieruchomościach, Spółka utraciła płynność finansową. Dodatkowo na jej kondycję finansową wpływ mieli nierzetelni kontrahenci, którzy nie wywiązywali się z obowiązku regulowania swoich należności. Dlatego też została zmuszona oddać sprawy do sądu, co wiązało się z koniecznością poniesienia kosztów opłat sądowych, obsługi prawnej, czy wpłacenia zaliczek na czynności komornicze. I choć zredukowała zatrudnienie i zawarła stosowne ugody (vide: dokumenty źródłowe dołączone do wniosku), by móc normalnie funkcjonować, a nadto wstrzymała prowadzone inwestycje, co odbiło się na jej wyniku finansowym, gdyż w ubiegłym roku obrotowym poniosła stratę rzędu 165.403,72 zł (vide: sprawozdanie finansowe za 2017 r.). To wydatki dalej wynoszą 120.584,54 zł (vide: rubryka nr 10 formularza). A ponieważ urząd skarbowy skutecznie blokuje zwrot podatku VAT, dlatego też wszczęte zostało wobec Spółki postępowanie egzekucyjne skierowane do posiadanych rachunków bankowych, których saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło: 4.272,00 zł, 2.192,27 zł i 8,62 zł.

Jako uzupełnienie podanych wyżej danych do akt sprawy przedłożono: deklaracje VAT-7 za ostatni kwartał, raporty kasowe oraz wyciągi z kont bankowych za marzec i kwiecień 2018 r., zeznanie podatkowe CIT-8 za 2017 r., ewidencję środków trwałych oraz bilans wraz z rachunkiem zysków i strat na dzień 31 maja 2018 r.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującego tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Powyższe może zostać przyznane dopiero wtedy, gdy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Analiza stanu majątkowego skarżącej Spółki, której kapitał zakładowy wynosi 450.000,00 zł, a wartość środków trwałych zamyka się w kwocie 5.275.735,96 zł (vide: bilans za 2017 r.), prowadzi do wniosku, iż ta powinna partycypować w kosztach niniejszego postępowania, bo choć poniosła stratę rzędu 128.122,81 zł (vide: zeznanie podatkowe CIT-8), to powyższa była wynikiem nadwyżki ponoszonych w tym okresie wydatków, które kształtowały się na poziomie 1.515.511,75 zł. A ponieważ w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie przyjmuje się, że koszty sporów sądowych stanowią część kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, zatem zdolność do ich ponoszenia należy badać przede wszystkim z uwzględnieniem osiąganych przychodów, a nie dochodów (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 1543/13, LEX nr 1422842 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 2 lipca 2004 r., sygn. akt I SA/Gd 269/04, LEX nr 220385). Te w rozpoznawanej sprawie wynosiły 1.387.388,94 zł (vide: zeznanie podatkowe CIT-8). Dlatego też rozpoznający sprawę uznał, że należny od wniesionej skargi wpis sądowy, do którego uiszczenia Spółka została zobowiązana, może się znaleźć w strukturze szeroko rozumianych kosztów działalności przyjmujących dużo większe wartości. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, jakoby wierzytelności o charakterze cywilnoprawnym (vide: spłacone raty kredytu rzędu 10.000,00 zł, 14.000,00 zł i 30.000,00 zł zaksięgowane (...) i (...) r. oraz (...) r. na rachunku w "B") korzystały z pierwszeństwa zaspokojenia przed wierzytelnościami Skarbu Państwa wynikającymi z obowiązku finansowania przez stronę kosztów prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2011 r. sygn. akt II FZ 83/11, z dnia 3 czerwca 2013 r. sygn. akt I FZ 40/13, z dnia 27 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 629/15). Tym bardziej, że jak wynika z przedłożonych do akt dokumentów źródłowych Spółka, mimo wykazanej straty, dalej posiada kapitał zapasowy w kwocie 1.000.000,00 zł. Ponadto w deklaracji VAT za ostatni kwartał wykazała następujące podstawy opodatkowania: 135.337,00 zł (marzec), 136.944,00 zł (kwiecień) i 143.190,00 zł (maj), co oznacza, że jej dalsze funkcjonowanie na rynku nie jest zagrożone, bo choć wartość jej środków trwałych w bilansie Spółki za 2017 r. spadła. Podobnie jak na dzień 31 maja 2018 r. To w ewidencji w bieżącym roku wykazała dodatkowe środki trwałe w postaci: ciągnika, motocykla, spycharki, czy wagi samochodowej, których wartość początkowa wynosiła łącznie 88.333,33 zł (vide: poz. 6, 24, 31, 41). Z prowadzonej działalności wypracowała bowiem przychód rzędu 547.964,90 zł (vide: rachunek zysków i strat na dzień 31 maja 2018 r.). Co więcej, mimo prowadzonej egzekucji, obracała środkami rzędu 92.009,12 zł, 173.976,67 zł (vide: wyciągi za kwiecień i maj 2018 r. Banku "B") i 79.950,00 zł (vide: wyciąg z (...) r. "C"), które wpłynęły na jej rachunki. Jedyna informacja o kwocie zablokowanej na koncie "D" pojawiła się (...) r. i dotyczyła kwoty 17.200,00 zł. Natomiast analiza sald rachunku prowadzonego w "B" wskazuje, iż na dzień 1 czerwca 2018 r. saldo końcowe było dodatnie, gdyż wynosiło 24.492,88 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek okoliczność ta pozwala nie tylko na uiszczenie wpisu sądowego od skargi, który wynosi 6.563,00 zł, ale również na poniesienie innych występujących w sprawie kosztów, które mogą pojawić się w przyszłości. Tym bardziej, że (...) r. na konto Spółki prowadzone w "B" wpłynęła kwota 87.237,78 zł stanowiąca ściągnięte przez komornika wierzytelności. Natomiast zaksięgowane w bilansie Spółki, sporządzonym na dzień 31 maja 2018 r., środki pieniężne wynosiły łącznie 97.822,25 zł, a zatem wzrosły o 55.297,89 zł, co pozwoliło na poczynienie inwestycji długoterminowych zaksięgowanych w bilansie na poziomie 31.000,00 zł. Dlatego też mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.