III SA/Gl 1381/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1644629

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lutego 2015 r. III SA/Gl 1381/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Jolanta Skowronek (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 409,00 zł, skarżący domagał się zwolnienia z obowiązku jego uiszczenia. Żądanie to rozszerzył następnie na druku urzędowego formularza, gdzie jako zakres wniosku wskazał zwolnienie od kosztów sądowych.

W jego uzasadnieniu podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z synem. Poza mieszkaniem o pow. 49 m2 innych składników majątku nie posiada. Jedynym źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w kwocie 5.000,00 zł brutto. Do powyższego skierowana została egzekucja, a potrącenia wynoszą 2.200,00 zł. Dodatkowo na rzecz syna płaci alimenty w wysokości 500,00 zł. Ponadto spłaca kredyt mieszkaniowy i raty za samochód w łącznej kwocie 1.800,00 zł. Natomiast na żywność i opłaty przeznacza 500,00 zł.

Ponieważ wskazane wyżej dane okazały się niewystarczające do oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy, pismem z 5 grudnia 2014 r. wezwano do ich uzupełnienia - w terminie siedmiu dni - poprzez:

- nadesłanie odpisów bądź kserokopii dokumentów potwierdzających wielkość ponoszonych wydatków w postaci rachunków, faktur VAT lub dowodów wpłat uiszczanych opłat za czynsz, wodę, gaz, energię elektryczną, telefon itp.;

- przedłożenie zaświadczenia wystawionego przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego zawierającego informację o wszystkich osobach zameldowanych w miejscu zamieszkania wnioskodawcy;

- nadesłanie odpisu lub kserokopii złożonego za 2013 r. zeznania podatkowego;

- przedłożenie wyciągu z posiadanego rachunku bankowego obrazującego operacje dokonywane w jego ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy;

- nadesłanie odpisów bądź kserokopii dokumentów źródłowych potwierdzających zaciągnięte kredyty bankowe, ich oprocentowanie, wysokość płaconych rat oraz przewidywany termin spłaty;

- wskazanie przy pomocy stosownych dokumentów źródłowych do kogo należą mieszkania przy ul. (...) w C. oraz przy ul. (...) w C., a nadto jaka jest ich powierzchnia i na jakich zasadach strona z nich korzysta;

- sprecyzowanie czy wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim (w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej należało przedłożyć odpisy bądź kserokopie dokumentów obrazujących wysokość osiąganych przez żonę dochodów oraz źródeł,

z których te są pozyskiwane, a nadto posiadanych przez żonę składników majątku w postaci nieruchomości, oszczędności oraz innych przedmiotów, których wartość przekracza 3000 euro, natomiast w przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej należało nadesłać stosowne orzeczenie sądu w przedmiocie separacji lub rozwiązania małżeństwa albo inny dokument wskazujący na stan cywilny wnioskodawcy);

- przedłożenie stosownych dokumentów źródłowych potwierdzających wysokość alimentów płaconych na rzecz syna;

- nadesłanie wystawionego przez zakład pracy zaświadczenia potwierdzającego wysokość pobieranego w okresie ostatnich trzech miesięcy wynagrodzenia;

- przedłożenie stosownych dokumentów źródłowych potwierdzających, że prowadzone postępowanie egzekucyjne skierowane zostało do wynagrodzenia za pracę ze wskazaniem jakie kwoty miesięcznie z tego tytułu są potrącane.

Do dnia dzisiejszego dokumenty źródłowe nie zostały nadesłane mimo, że zarządzeniem z 31 grudnia 2014 r. referendarz sądowy przychylił się do wniosku strony skarżącej o przedłużenie zakreślonego w wezwaniu terminu do jego wykonania.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a.") przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie strony od kosztów sądowych, tj. opłat sądowych i wydatków (vide: art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Należy w tym miejscu zauważyć, że użyte w powyższym przepisie pojęcie "wykazać" rozumie się jako udowodnić, przedstawić w sposób przekonywujący, pokazać, unaocznić. Odnosi się ono do wnioskodawcy, co oznacza, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży bezpośrednio na stronie, a nie na rozpoznającym wniosek. Ma ona istotne znaczenie w sprawie albowiem pozwala wyjaśnić wątpliwości co do wiarygodności składanych oświadczeń oraz skonfrontować ich treść z dokumentacją źródłową, której przykładowy katalog zawiera § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Podobnie art. 252 § 1 ustawy p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy powinny być przekonująco umotywowane. Dlatego też od stron ubiegających się o zwolnienie od kosztów sądowych oczekuje się aktywnej postawy procesowej przejawiającej się przede wszystkim w wyczerpującym podawaniu informacji na temat ich stanu majątkowego oraz w dostarczaniu wszelkich żądanych dokumentów w oparciu o które ma zostać poddana analizie ich kondycja finansowa i możliwości płatnicze. To bowiem na podstawie przedłożonych dokumentów źródłowych musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, że wnioskodawca nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący do dnia dzisiejszego nie wykonał wezwania z dnia 5 grudnia 2014 r., choć w treści urzędowego formularza (vide: druk PPF) zadeklarował dochód ze stosunku pracy w takiej samej wysokości jak ponoszone wydatki związane z koniecznym utrzymaniem. To z kolei sugeruje, że w rzeczywistości dysponuje środkami pieniężnymi w znacznie wyższej kwocie, albowiem niemożliwym jest aby wydatki przewyższały uzyskiwane dochody, skoro te podano w kwocie brutto, informując zarazem, że dokonywane tytułem egzekucji potrącenia wynoszą 2.200,00 zł. A ponieważ stan cywilny skarżącego nie został w żaden sposób podany, nie można było stwierdzić, czy na powyższe ma jakikolwiek wpływ sytuacja finansowa żony, albowiem okoliczność płacenia alimentów na rzecz syna nie może być w tym zakresie uznana za wystarczającą. Dotyczy to również spłacanego kredytu mieszkaniowego, albowiem brak było informacji, kiedy go zaciągnięto, a nadto do kogo należą mieszkania przy ul. (...) i ul. (...) w C., na jakich zasadach skarżący z nich korzysta, czy ponosi wydatki związane z ich utrzymaniem i w jakiej wysokości. Ogólne wskazanie, że te wraz z wyżywieniem wynoszą łącznie 500,00 zł (vide: rubryka nr 5 formularza) nie mogło być uznane za wystarczające. Powyższe odnosi się również do rat spłacanego samochodu, którego rocznik i marka nie zostały podane. Nie można było zatem w żaden sposób zweryfikować tych danych. Podobnie jak wielkości spłacanych rat, albowiem umowa kredytu nie została nadesłana. Przyjąć zatem należało, iż L.W. ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie dołożył należytej staranności w wykazaniu, że nie jest w stanie ich ponieść. Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.