Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1789631

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 28 sierpnia 2015 r.
III SA/Gl 1173/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z (...) r., nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.080,00 zł, skarżąca Spółka domagała się zwolnienia z kosztów sądowych.

W jego motywach podała, że zajmuje się działalnością rozrywkową i rekreacyjną. Z tego tytułu w ubiegłym roku obrotowym wypracowała zysk rzędu (...) zł. Dodatkowo jej kapitał wynosi (...) zł, a stan rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku kształtował się na poziomie (...) zł. Ponadto wartość posiadanych środków trwałych oszacowała na 0 zł, albowiem automaty do gier, którymi rozporządza są przedmiotem leasingu.

W uzupełnieniu podanych wyżej danych do akt sprawy nadesłała zeznania podatkowe wraz z bilansem, rachunkiem zysków i strat oraz informacją dodatkową za (...) i (...) r., deklaracje VAT, raporty kasowe oraz wydruki z rachunku bankowego za ostatnie trzy miesiące.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - gdy ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a.).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie z przedłożonych do akt dokumentów źródłowych ustalono, że "A" jest spółką prawa handlowego, która rozpoczęła działalność rozrywkową w (...) r. Wprawdzie jej kapitał wynosi (...) zł, niemniej jednak zakupiła (...) sztuki urządzeń do gier rozrywkowych o wartości (...) zł i wstawiła je do wynajętych lokali (vide: sprawozdanie z działalności zarządu za (...) r.). Z kolei wypracowany zysk rzędu (...) zł, w całości przeznaczyła na kapitał zapasowy. Podobnie uczyniła z zyskiem za (...) r., który wynosił (...) zł. Choć kwoty te nie są znaczne to przychody Spółki ze sprzedaży usług wynosiły (...) zł w (...) r. i (...) zł w (...) r., podczas gdy ponoszone wydatki zamykały się w kwocie (...) zł i (...) zł (vide: rachunek zysków i strat za (...) i (...) r.). Dodatkowo jej podstawa opodatkowania wykazana dla celów podatku VAT w okresie ostatnich trzech miesięcy wynosiła (...) zł, (...) zł i (...) zł, natomiast obroty w kasie za (...) 2015 r. kształtowały się następująco: po stronie Winien (...) zł, a po stronie Ma (...) zł. Na uwagę zasługuje również to, że na rachunek bankowy Spółki (...),(...),(...) i (...)2015 r. wpłynęły następujące kwoty: (...) zł, (...) zł, (...) zł i (...) zł, natomiast (...)2015 r. kwota rzędu (...) zł. Regularnie wydatkowane są również sumy wynoszące (...) zł za usługi prawne. W tej sytuacji nieuzasadnione byłoby stwierdzenie, że skarżąca Spółka była w stanie ponieść koszty związane z zastępstwem prawnym, a jednocześnie nie mogła ponieść należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych, które wynoszą na obecnym etapie sprawy 1.080,00 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek nic nie stoi na przeszkodzie, aby w ramach kosztów prowadzonej działalności, przyjmujących dużo wyższe wartości, znalazły się również wydatki dotyczące postępowania sądowego. Tym bardziej, że w doktrynie za dominujący uznany został pogląd, zgodnie z którym koszty sądowe należą do normalnych kosztów działalności gospodarczej, a dochodzenie roszczeń na drodze sądowej - jako element tej działalności - wymaga na równi z koniecznością zapewnienia środków na bieżącą działalność, także zapewnienia środków na ich dochodzenie (por. M. Kowalska, A. Malmuk-Cieplak, Stosowanie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Przegląd Sądowy 2006/9/44). Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.