Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 59061

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 23 lutego 2000 r.
III SA 615/99

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2000 r. sprawy ze skargi Agencji Handlowej "V." spółka cywilna, współwłaściciela Zdzisław J. i Janusz Ś. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 19 lutego 1999 r. Nr […] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca 1993 do kwietnia 1995 r.

- oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia 19 lutego 1999 r. Nr […] Izba Skarbowa w O. uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego w E. z dnia 4 września 1999 r. Nr […] oraz określiła spółce cywilnej Agencja Handlowa "V." s.c. w E., współwłaściciele Zdzisław J. i Janusz Ś. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc od lipca 1993 r. do kwietnia 1995 r. i ustaliła spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiące wrzesień i październik 1993 r. oraz lipiec 1993 r. i kwiecień 1995 r.

W motywach decyzji podano, że podstawowym przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia poprawności odliczenia przez spółkę kwot podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT Nr […] wystawionej przez Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne s.c. "L." z siedzibą w G. Zagadnienie to było przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 30 stycznia 1998 r. sygn. akt SA/Gd 3174/95. Wyrokiem tym sąd uchylił decyzję Izby Skarbowej w E. z 2 listopada 1995 r. Nr […]. Wskazano w nim na wątpliwości co do znaczenia daty 1 marca 1994 r. zamieszczonej na wskazanej wyżej fakturze. Naczelny Sąd Administracyjny ze sformułowania zamieszczonego w treści faktury "Forma płatności: gotówka w terminie 30 dni od daty faktury" wywiódł, że nie można jednocześnie stwierdzić, iż "data faktury" to data jej wystawienia.

W świetle twierdzeń spółki, że przedmiotową fakturę otrzymała w dniu 28 lutego 1994 r. sąd uznał, iż okoliczność ta wymagała wyjaśnienia, choćby przez porównanie daty umieszczonej na fakturze z datami na fakturach bezpośrednio poprzedzających i następujących po Nr […] u sprzedawcy towaru, ewentualnie poprzez przesłuchanie osoby uprawnionej do wystawiania faktury.

Izba Skarbowa w O. stwierdziła, że organ odwoławczy przeprowadził postępowanie zmierzające do ustalenia faktycznej daty otrzymania faktury. Kontrola przeprowadzona w spółce cywilnej "L." wykazała, że podmiotową fakturę wystawiono w dniu 1 marca 1994 r. Wartości wynikające z faktury zostały ujęte przez tę spółkę w ogólnej kwocie sprzedaży za marzec 1994 r. i wykazane w deklaracji VAT-7 za marzec 1994 r. Stwierdzono więc, że organ podatkowy I instancji zasadnie zakwestionował Agencji Handlowej "V." s.c. w E. prawo do odliczenia z tej faktury w miesiącu lutym 1994 r. podatku w wysokości 707,20 zł. Izba Skarbowa w O. podała, że przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jest uwzględnienie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i o zmianie ustawy karnej skarbowej (Dz. U. Nr 137, poz. 640).

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Agencja Handlowa "V." s.c. Zdzisław J. i Janusz Ś. zarzuciła decyzji Izby Skarbowej w O. z dnia 19 lutego 1999 r. rażące naruszenie art. 122 ordynacji podatkowej wskutek pochopnego odrzucenia możliwości dokonania transakcji zakupu towaru przez spółkę w dniu 28 lutego 1994 r. Transakcję tę dokumentowała przedmiotowa faktura, która była opatrzona datą 1 marca 1994 r. Spółka stwierdziła, że organ odwoławczy nie wskazał dowodów, o których wspomniał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 1998 r. Spółka wywodziła dalej, że z własnej inicjatywy uzyskała od "L." s.c. w G. kopię faktury Nr […]. Spółka wskazała na istnienie na oryginale faktury i jej kopii daty 28 lutego 1994 r. jako potwierdzających przyjęcie przez nią towaru. Spółka stwierdziła, że czynności wyjaśniające przeprowadzone przez organ podatkowy właściwy dla spółki "L." powinny zmierzać do ustalenia czy firma ta nie próbowała przerzucić na następny miesiąc rozliczenia ze spółką "V." i "na ile legalne były jej poczynania".

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wskazać przede wszystkim trzeba, że wyrokiem z dnia 30 stycznia 1998 r. sygn. akt SA/Gd 3174/95 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku uchylił wydaną w sprawie niniejszej decyzję Izby Skarbowej w E. z dnia 2 listopada 1995 r. Nr […]. Skutkiem tego orzeczenia był obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania przez właściwy organ odwoławczy. Wobec tego, iż odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji zostało wniesione w dniu 2 października 1995 r. miał doń zastosowanie przepis art. 335 ordynacji podatkowej. Nakazuje on rozpatrzenie odwołania od decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych, wniesionego przed dniem 1 stycznia 1998 r., na podstawie tej ustawy oraz dotychczasowych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Należy więc stwierdzić, że Izba Skarbowa w O. postąpiła zgodnie z obowiązującym prawem powołując się w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji na przepisy wymienionego kodeksu.

Jak chodzi o przepisy prawa materialnego, to przepis art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późniejszymi zmianami) stanowi, że obniżenie kwoty podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo w miesiącu następnym. W sprawie niniejszej zakwestionowano prawo skarżącej spółki do odliczenia tego podatku, zarzucając, że spółka dokonała jego odliczenia w miesiącu poprzedzającym miesiąc otrzymania faktury to jest w lutym 1994 r. Powołano się w tym zakresie na datę wystawienia faktury, a więc 1 marca 1994 r. Tymczasem skarżąca spółka w toku postępowania twierdziła, że przedmiotową fakturę otrzymała w dniu 28 lutego 1994 r., co jej zdaniem, potwierdzała adnotacja odręczna na fakturze dokonana przez osobę upoważnioną do odbioru faktur. Wątpliwości w tym zakresie legły u podstaw wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 1998 r. sygn. akt SA/Gd 3174/95. Z akt sprawy wynika, że kontrola przeprowadzona u wystawcy faktury spółki "L." s.c. wykazała, iż rozliczyła ona omawianą fakturę w deklaracji VAT-7 za marzec 1994 r. a więc w terminie zgodnym z przepisem art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji co do odliczenia przez spółkę podatku naliczonego niezgodnie z wymienionym przepisem, a więc przedwcześnie, nie nosiły znamion dowolności i znajdowały potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Spółka ewidencjonując w prowadzonych przez siebie urządzeniach księgowych fakturę z późniejszą datą wystawienia niż, jak twierdzi, data jej otrzymania, dopuściła do oczywistych zaniedbań, mających istotny wpływ na jej obowiązki w podatku tak sformalizowanym jak podatek od towarów i usług.

W tej sytuacji brak jest podstaw, aby uznać, iż zaskarżona decyzja została podjęta z takim naruszeniem prawa, które uzasadniałyby jej uchylenie stosownie do przepisów art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późniejszymi zmianami). Należało zatem skargę oddalić na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.