Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 48020

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 4 kwietnia 2000 r.
III SA 134/00

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA A. Kwiatkowski.

Sędziowie NSA: B. Dauter, Z. Kmieciak (spr.).

Protokolant: J. Dudkowska.

Uzasadnienie faktyczne

Uchwałą z 2 grudnia 1999 r., Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej orzekło o nieważności uchwały Rady Miejskiej w P. z 28 października 1999 r. w sprawie zmiany uchwały tejże Rady z 25 marca 1999 r. w sprawie budżetu gminy na 1999 rok. W ocenie Kolegium Izby, uchwała ta naruszyła obowiązujące prawo, bowiem jej projekt nie został przedłożony na sesji Rady przez kompetentny organ, tj. Zarząd Miasta i Gminy. Kierując się tą okolicznością, powołując jako podstawę prawną art. 18 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy z 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. Nr 85, poz. 428 z późn. zm.), stwierdzono nieważność poddanej badaniu nadzorczemu uchwały.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiono o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego, przedstawiając następującą argumentację:

Zaskarżoną uchwałą Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej orzekło o nieważności uchwały Rady Miejskiej w P., gdyż stwierdziło istotne naruszenie prawa. Po zapoznaniu się z tym rozstrzygnięciem nadzorczym Rada Miejska uznała, że jest ono dotknięte wadą nieważności wobec istotnych uchybień merytorycznych. Mianowicie: przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.) zakreśla organowi nadzoru 30 dni na załatwienie sprawy. Rada Miejska stwierdziła, że przedmiot kontroli został wysłany do Regionalnej Izby Obrachunkowej w dniu 4.11.1999 r., natomiast orzeczenie Kolegium doręczono 15.12.1999 r., a więc po upływie 30 dni. Skoro upłynął określony w ustawie termin 30-dniowy, to organ nadzoru mógł jedynie wystąpić we własnym zakresie ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego o stwierdzenie nieważności uchwały organu Gminy. Nie mógł zaś sam uchylać tej uchwały. Stało się inaczej, przeto Rada Miejska przegłosowała uchwałę o zaskarżeniu niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej.

Odpowiadając na zarzuty skargi. Regionalna Izba Obrachunkowa zauważyła:

Rada Miejska w P. podjęła zakwestionowaną uchwałę na sesji w dniu 28 października 1999 r. W dniu 5 listopada 19995 r. wpłynęła ona do Regionalnej Izby Obrachunkowej. Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. Nr 85, poz. 428 z późn. zm.), Kolegium Izby objęło badaniem przedmiotową uchwałę na posiedzeniu w dniu 2 grudnia 1999 r. Tym samym zachowany został termin wynikający z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto Kolegium Izby podtrzymało stanowisko ujawnione w zaskarżonej uchwale, uznając, iż objęta badaniem uchwała Rady Miejskiej w P. podjęta została z "istotnym naruszeniem prawa".

Biorąc powyższe pod uwagę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie znalazło podstaw do zmiany swojego rozstrzygnięcia i wniosło o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jakkolwiek jedyny, sformułowany w skardze zarzut okazał się chybiony, to jednak Sąd uwzględnił skargę. Wbrew zapatrywaniom skarżącej Gminy, przepis art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie zakreśla terminu dla doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego właściwemu podmiotowi, a jedynie dla jego podjęcia. Jak wynika z akt sprawy, zakwestionowaną przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej uchwałę doręczono w dniu 5 listopada 1999 r., zaś o jej nieważności orzeczono w dniu 2 grudnia tegoż roku. Zachowano tym samym termin wskazany w powołanym wcześniej przepisie ustawy, co oznacza, że w tym względzie nie sposób stawiać organowi nadzoru zarzutu naruszenia prawa. Jest on zresztą o tyle niezrozumiały, iż skarżąca Gmina skorzystała z usług kwalifikowanego pełnomocnika (radcy prawnego), który powinien umieć odróżnić czynność doręczenia odpisu uchwały - rozstrzygnięcia nadzorczego od podjęcia takiego rozstrzygnięcia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pominięto natomiast okoliczność, iż jej przedmiotem stała się uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdzająca nieważność uchwały Rady Miejskiej w P. w sprawie zmiany budżetu gminy. Ta ostatnia musi być tym samym traktowana jako uchwała budżetowa w rozumieniu art. 12 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, a to z kolei prowadzi do wniosku, iż organ nadzoru obowiązany był wyczerpać tryb uregulowany w art. 12 ust. 1 i 2 tej ustawy. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu skierowania do Rady Miejskiej w P. wskazania nieprawidłowości w badanej uchwale budżetowej oraz terminu i sposobu ich usunięcia. Rozstrzygnięcie nadzorcze podjęto więc wbrew obowiązującej procedurze nadzorczej, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, wobec naruszenia art. 12 ust. 1 i 2 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, na mocy art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.