Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 60479

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 7 kwietnia 2000 r.
III SA 1268/99

UZASADNIENIE

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA: G. Krzymień (spr.)

Sędziowie NSA: A. Bącal, B. Gruszczyński

Protokolant: M. Sosińska

po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2000 r. sprawy ze skargi J. O.-W. i Z. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 1999 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Izby Skarbowej w trybie wznowienia postępowania

oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Urząd Skarbowy w N. S. decyzja z dnia 4 września 1997 r. określił Hurtowni "L.-B." należącej do J. O.-W. i Z. W. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 1995 r. w wysokości 16.681,00 zł, zaś podatek naliczony w wysokości 6.889,00 zł, a podatek należny w wysokości 23.570,00 zł.

W toku przeprowadzonej u podatnika kontroli stwierdzono, że firma "L.-B." w dniu 29 marca 1995 r. protokołem przekazała firmie PPHU Z. W. 4 maszyny pończosznicze sprowadzone z Włoch. Maszyn tych "L.-B." nie zaliczył do składników swego majątku trwałego, lecz nastąpiło to w firmie należącej do Z. W., w związku z czym dokonał on od tych środków odpisów amortyzacyjnych. Mając na względzie treść umowy leasingu z dnia 1 sierpnia 1998 r. urząd skarbowy uznał, że ww. maszyny "L.-B." oddał PPHU Z. W. w leasing finansowy. Kierując się treścią przepisu § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 133, poz. 688 ze zm.) organ podatkowy uznał, że przejęcie maszyn przez PPHU Z. W. w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy leasingu traktowane jest na równi z zakupem maszyn, wobec czego po stronie firmy "L.-B." powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu z chwilą wydania rzeczy (23 marca 1995 r.), jednak nie później niż 7 dni od dnia jej wydania tj. 4 kwietnia 1995 r., o czym przesądza art. 6 ust. 1 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Firma "L.-B." pierwszą fakturę za leasing maszyn wystawiła nie w kwietniu 1995 r. lecz dopiero w lipcu 1995 r. Nie ustaliła też za miesiąc kwiecień 1995 r. należnego podatku od towarów i usług wg stawki 22%, pomijając zdarzenie to w aspekcie podatkowym w deklaracji za ww. miesiąc.

Wartość umowy leasingu wyniosła, zgodnie z umową 72.000 zł, wobec czego podatek od towarów i usług określono na 12.983,60 zł.

Izba Skarbowa w Z. G., nie uwzględniając wniesionego odwołania, decyzją z dnia 11 listopada 1997 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił pogląd urzędu skarbowego co do zasadności opodatkowania w Hurtowni "L.-B." usługi leasingu finansowego. Zrównanie tego leasingu ze sprzedażą skutkuje opodatkowanie tej czynności jako wymienionej w art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym winna być ona udokumentowana fakturą VAT, zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Finansów z 8 grudnia 1994 r., bowiem obowiązek podatkowy powstaje z dniem wystawienia faktury, nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru. W tej sytuacji organ podatkowy I instancji zasadnie określił podatek od wartości brutto wskazanej w umowie leasingu i to za miesiąc kwiecień 1995 r., bez względu na to, że podatnik w późniejszych miesiącach płacił podatek od poszczególnych rat leasingowych, co zostało wzięte pod uwagę przez ten organ w związku z korektą, deklaracji dokonana przez "L.-B.".

Decyzję tę podatnik zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który skargę oddalił.

Na wniosek Podatnika Izba Skarbowa w Z. G., postanowieniem z dnia 26 czerwca 1998 r. wznowiła administracyjne postępowanie podatkowe. Przedmiotem rozpoznawania była zasadność uchylenia decyzji Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 1997 r., którego podstawą - zdaniem Podatnika miało być ujawnienie nowych okoliczności nieznanych organowi wydającemu decyzję. Nowymi dowodami w sprawie, według Podatnika, było zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej - wydane przez Wójta Gminy O. z dnia 18 stycznia 1995 r., z którego wynika, że "podmiotem gospodarczym jest Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Uslugowe Z. W., w skład którego wchodzi Hurtownia "L.-B." M. ul. O. 7 i Zakład Produkcyjny "K.", a więc działalność dotyczy jednego podmiotu gospodarczego i prowadzona jest w ramach Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego Zbigniew W., a nie jak uznały organy podatkowe przyjmując istnienie dwóch podmiotów gospodarczych będących odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług, tj. Hurtowni "L.-B." J. O.-W. Z. W. i Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego Z. W.

Izba Skarbowa odmówiła uchylenia własnej decyzji z dnia 14 listopada 1997 r. utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w N. S. z dnia 4 września 1997 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 1995 r. w łącznej kwocie 16.681,00 zł.

W ocenie Ministra Finansów, który utrzymał w mocy decyzją Izby Skarbowej, twierdzenie odwołującej się Strony o istnieniu tylko jednej firmy, nie znalazło potwierdzenia w faktach wynikających bezpośrednio z dokumentów zgromadzonych w sprawie i przedłożonych zarówno przez Stronę jak i organy podatkowe rozpatrujące sprawę, jak też z siedmiostronicowego wyjaśnienia przesłanego 18 marca br. do Ministerstwa Finansów przez Pana Z. W.

Podatek od towarów i usług ma charakter sformalizowany.

Zatem, skoro Podatnik nie dopełnił obowiązku określonego w art. 9 ust. 9 ww. ustawy i nie zgłosił w urzędzie skarbowym zmian zawartych w złożonym zgłoszeniu rejestracyjnym firmy pod nazwą Hurtownia "L.-B." J. O.-W. Z. W. przy jednoczesnym złożeniu zgłoszenia rejestracyjnego na Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Z. W., to w tym stanie faktycznym - bez względu na dokonywane zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - brak podstaw do uznania, że istnieje tylko jedna firma i jeden podatnik.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając decyzji Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 1999 r. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej, poprzez nie uwzględnienie wyjaśnień stron oraz pominięcie przedłożonych przez nie dowodów, przy braku dowodów przeciwnych a w rezultacie błędne przyjęcie, iż Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Z. W. było odrębnym podmiotem gospodarczym w stosunku do Hurtowni "L.-B." J. O.-W., Z. W.

Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesiona skarga nie jest uzasadniona. Przede wszystkim podkreślenia wymaga fakt, że kontroli pod względem zgodności z prawem (art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368) podlegała decyzja wydana w trybie przepisów o wznowieniu postępowania. Oceniony jest więc najpierw, co do legalności, tryb wydania takiej decyzji oraz prawidłowość oceny czy istniały podstawy do uchylenia w całości lub w części ostatecznej decyzji dotychczasowej i orzeczenia co do istoty sprawy.

Nie jest możliwa w tym trybie ponowne - odwoławcze badanie przedmiotowej sprawy w III i IV instancji.

Żądanie strony w ocenionym postępowaniu administracyjnym zmierzało do uchylenia decyzji podatkowej określającej zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 1995 r. Decyzja ta wydana została przez Izbę Skarbową w Z. G. w dniu 14 listopada 1997 r.

Rację mają skarżący twierdząc, iż rejestracja podatkowa i nadawanie numeru identyfikacji podatkowej nie ma konstytutywnego charakteru dla istnienia podatnika podatku od towarów i usług.

Jednakże równocześnie zasada trwałości decyzji administracyjnych wynikająca z art. 128 ustawy Ordynacja podatkowa dozwala zmianę istoty rozstrzygnięcia dokonanego w decyzji ostatecznej tylko w przypadkach przewidzianych w Ordynacji podatkowej i ustawach podatkowych.

Okolicznością niekwestionowaną jest, że z punktu widzenia przepisów o rejestracji podatników podatku od towarów i usług w kwietniu 1995 r. istniało dwóch podatników:

1. Hurtownia "L.-B." J. O.-W., Z. W. NIP [...]

2. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe Zbigniew W. NIP [...].

Ponieważ nadanie numeru identyfikacji podatkowej jest materią rozstrzyganą decyzyjnie, to decyzji w tym przedmiocie nie można podważać w trybie postępowania o wznowienie postępowania wymiarowego. Dla skutków prawnych w obrębie funkcjonowania ustawy o podatku od towarów i usług, w tym dla przyjęcia czy dany podmiot istnieje czy też nie specjalna rejestracja przewidziana w ustawie z 8 stycznia 1993 r. ma decydujące znaczenie.

W związku z tym bez wyeliminowania z obrotu ostatecznej decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego bezskuteczne jest dowodzenie okoliczności przeciwnych do tych jakie wynikają z rejestracji przewidzianej w podatku od towarów i usług za pomocą danych wynikających z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej, jeżeli był nawet dowodem nieznanym Izbie Skarbowej w dniu 14 listopada 1997 r., to nie mógł być uznany za istotny dla sprawy nowy dowód.

Co za tym idzie właściwą była konstatacja, że powołane w podaniu okoliczności nie stanowiły podstawy do uchylenia ostatecznej decyzji, wymiarowej w podatku od towarów i usług (art. 245 § 1 pkt 1 ustawy O.p.). Wprawdzie zaskarżona decyzja, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Izby Skarbowej powołuje się na inna podstawę prawną, to jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, a co za tym idzie nie mogło być podstawa uwzględnienia skargi - art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o NSA z 11 maja 1995 r. (cyt. wyżej).

W tym stanie rzeczy skarga została oddalona na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.