Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1619289

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 8 października 2013 r.
III KRS 100/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Halina Kiryło, Jolanta Strusińska-Żukowska.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z odwołania Katarzyny Justyny W. od decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 listopada 2012 r. (...) w przedmiocie przeniesienia na inne miejsce służbowe, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 października 2013 r., umarza postępowanie.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 14 listopada 2012 r. Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) w związku z treścią § 1 pkt 32 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 października 2012 r. w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1121) oraz § 3 pkt 42 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 października 2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1223), przeniósł Katarzynę Justynę W. na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w L.

Katarzyna Justyna W. wniosła do Sądu Najwyższego odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości. Następnie pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. skarżąca cofnęła odwołanie i wniosła o umorzenie postępowania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 75 § 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) Minister Sprawiedliwości wydaje decyzję o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe w przypadkach określonych w § 1 i 2 tego artykułu, natomiast sędziemu przysługuje odwołanie od tej decyzji do Sądu Najwyższego. Ustawa nie precyzuje trybu postępowania przed Sądem Najwyższym zainicjowanego odwołaniem sędziego. Powołane przepisy określając kompetencję Sądu Najwyższego do rozpoznania odwołania sędziego od decyzji Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie przeniesienia służbowego nie odsyłają też do żadnych dalszych unormowań proceduralnych. W tej sytuacji wypada stwierdzić, że występuje luka w prawie odnośnie do regulacji postępowania przed Sądem Najwyższym w tej kategorii spraw. Odwołanie sędziego od decyzji Ministra Sprawiedliwości jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niego przepisy k.p.c. o skardze kasacyjnej. W świetle tychże unormowań cofnięcie przez stronę skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i nie wymaga zgody drugiej strony. Jest ono czynnością procesową, która nie podlega też weryfikacji sądowej. Cofnięcie skargi prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego i orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 39821 k.p.c.). Stosując - w drodze analogii - powyższe przepisy do cofnięcia odwołania sędziego od decyzji Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie przeniesienia służbowego, Sąd Najwyższy orzekł o umorzeniu postępowania.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.