III K 259/20 - Postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3055729

Postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 września 2020 r. III K 259/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Dorota Biernikowicz.

I. Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie VIII K 174/14 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. popełnione w okresie od 21-23 września 2013 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4 (czterech) tytułem próby, przy czym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie o sygn. akt III Ko 42/18 zarządził wykonanie kary

II. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie XVI K 197/17, częściowo zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 28/18 za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. popełnione w dniu 24 sierpnia 2017 r. na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, przy czym kara jest obecnie wykonywana

III. Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie XII K 160/19 za przestępstwo z art. 242 § 1 k.k. popełnione w dniu 14 listopada 2018 r. na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, przy czym kara ta nie została wykonana przy czym nieprawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2020 r. sygn. akt III K 138/20 wymierzone skazanemu wyrokami: Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 24 czerwca 2014 r. (sygn. akt VIII K 174/14), Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2017 r. (sygn. akt XVI K 197/17) i Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 27 maja 2019 r. (sygn. akt XII K 160/19) jednostkowe kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono skazanemu D. H. karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności wszczętej na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania

postanawia

1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 575a contrario k.p.k., art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396) w zw. z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 umorzyć w całości postępowanie o wydanie wobec skazanego D. H. wyroku łącznego;

2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 5 sierpnia 2020 r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego D. H. o wydanie wobec niego wyroku łącznego z zastosowaniem pełnej absorpcji odnośnie skazań w sprawach III Ko 42/18 i XVI K 197/17 (k. 1).

Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że D. H. został skazany wyżej wymienionymi w pkt I - III prawomocnymi wyrokami (k. 11-12).

Z informacji o pobytach i orzeczeniach, wydruku z NOE - SAD, karty karnej, a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora ZK w G. do sprawy III K 138/20 wynika, że D. H. nie był skazany innymi prawomocnymi wyrokami, niż wymienione powyżej.

Nadto, w Sądzie Okręgowym w Poznaniu toczy się postępowanie o wydanie wyroku łącznego, które zakończyło się wydaniem nieprawomocnego wyroku łącznego z dnia 19 sierpnia 2020 r. sygn. akt III K 138/20. Sąd, wydając ww. wyrok łączny, rozważał wszystkie prawomocne skazania wyżej wymienione, jakie zapadły wobec skazanego D. H., a podstawą do wydania wyroku łącznego był m.in. wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2017 r. sygn. akt XVI K 197/17, a także wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie VIII K 174/14, w której to sprawie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt III Ko 42/18 zarządził wykonanie kary. Skazany we wniosku z dnia 3 sierpnia 2020 r. wnosi o wydanie wobec niego wyroku łącznego z zastosowaniem pełnej absorpcji właśnie odnośnie skazań w sprawach III Ko 42/18 i XVI K 197/17. Jak wynika z akt sprawy wobec skazanego nie zapadło żadne inne prawomocne skazanie, niż te, które rozważał Sąd w sprawie III K 138/20, wydając w dniu 19 sierpnia 2020 r. wyrok łączny, który nie jest prawomocny, sporządzono i wysłano uzasadnienie wyroku na wniosek obrońcy skazanego.

Uzasadnienie prawne

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny wydaje się jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Jeśli brak jest warunków do wydania wyroku łącznego wówczas Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 572 k.p.k.).

Zgodnie zaś z regulacją art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Podstawę umorzenia postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowić może zatem nie tylko okoliczność wskazana w art. 572 k.p.k., ale również i negatywne przesłanki procesowe określone w art. 17 § 1 k.p.k. Rozważenie wystąpienia określonych w art. 17 § 1 k.p.k. przesłanek warunkujących dopuszczalność postępowania karnego jest obowiązkiem organu procesowego na każdym etapie postępowania. Negatywna przesłanka procesowa w postaci zawisłości sprawy ma miejsce wówczas, gdy wcześniej zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego dotyczące tych samych wyroków skazujących i nie zakończyło się prawomocnie.

Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego D. H. w tym zainicjowanym przez niego postępowaniu, uwzględniając dotychczasową karalność skazanego i wydane dotychczas orzeczenia, tj. prawomocnie orzeczone kary wyrokami wymienionymi na wstępie, stwierdzić należy, iż po wydaniu wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. o sygn. akt III K 138/20, który nie jest jeszcze prawomocny, nie zmieniła się w żaden sposób sytuacja skazanego i co za tym idzie możliwości ukształtowania kary łącznej i należało umorzyć postępowanie wszczęte na wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego w tym zakresie z uwagi na negatywną przesłankę postępowania w postaci zawisłości sprawy. Tocząca się sprawa III K 138/20 o wydanie wyroku łącznego w dacie wpływu wniosku skazanego tj. 5 sierpnia 2020 r., skutkować musiała umorzeniem tego postępowania o wydanie wobec skazanego D. H. ponownego wyroku łącznego na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 575a contrario k.p.k. Zaznaczyć bowiem trzeba, że to w sprawie zainicjowanej wcześniej o sygn. akt III K 138/20 rozstrzygnięto w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego i skoro nie zmieniła się jego sytuacja, zwłaszcza nie zapadło żadne inne prawomocne skazanie, to - mimo nieprawomocności ww. wyroku łącznego - brak podstaw do kontynuowania niniejszego wszczętego później postępowania. W przypadku uprawomocnienia się wyroku łącznego wydanego w dniu 19 sierpnia 2020 r. w sprawie III K 138/20, dalsze prowadzenie niniejszego postępowania skutkowałoby także jego umorzeniem tyle, że z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w pkt 1 sentencji, na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 575a contrario k.p.k.

W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa.

sędzia Dorota Biernikowicz

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.