III K 1365/34 - Wyrok Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSN(K) 1935/7/285

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1934 r. III K 1365/34

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia Br. Wisznicki. Sędziowie: K. Berezowski, J. Dembiński (sprawozdawca). Prokurator: Fr. Buzycki.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie Ernesta N., osk. z art. 14 i 23 dekretu z 8.II. 1919 r., poz. 308, w brzmieniu obw. Min. Przem. i Handlu z 28.VI. 1928, poz. 661, po rozpoznaniu kasacji Prokuratora Sądu Okręgowego w Cieszynie, założonej od wyroku tegoż Sądu z dnia 13 lipca 1934,

na podstawie art. 529, 532 k. p. k. wyrok zaskarżony uchylił.

Uzasadnienie faktyczne

Kasacja prokuratora, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku, zarzuca na podstawie art. 514 lit. "a" k. p. k. uniewinnienie oskarżonego Ernesta N., mimo ustalenia, że oskarżony w rzeźni miejskiej odważał na nielegalizowanej, nielegalnej i nierzetelnej wadze zabitą krowę, zakupioną od Jana N., a więc stosował nielegalne narzędzie miernicze w warunkach, przewidzianych w art. 14 dekretu o miarach, co stanowi przestępstwo nawet w wypadku, gdy popełnione zostało nieumyślnie.

Uzasadnienie prawne

Po rozpoznaniu sprawy w granicach kasacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotę przestępstwa z art. 23 punkt 2 dekretu o miarach z dnia 8.II. 1919 r. (Dz. Ust. Nr. 72, poz. 661/28) stanowi przechowywanie lub stosowanie nielegalizowanego, nielegalnego lub nierzetelnego narzędzia mierniczego w warunkach i okolicznościach, przewidzianych w art. 14 tegoż dekretu.

Z treści tego przepisu wynika, że odpowiedzialność karną ponosi ten, kto narzędzie miernicze stosuje lub przechowuje, zaś okoliczność, że osoba, która korzysta z nielegalnego narzędzia mierniczego, nie jest jego właścicielem, jest bez znaczenia, gdyż nie ma żadnego wpływu na kwestję odpowiedzialności za użycie narzędzia mierniczego w obrocie publicznym. W tych warunkach ustalenie sądu, że nielegalna waga nie jest własnością oskarżonego i nie znajdowała się w jego przedsiębiorstwie, a była przechowywana w rzeźni miejskiej, nie wyklucza odpowiedzialności oskarżonego, o ile z tej wagi zrobił użytek w zakresie obrotu publicznego. W myśl art. 14 dekretu o miarach narzędzie miernicze znajduje się w obrocie publicznym, o ile jest stosowane przy ustaleniu wartości rzeczy lub świadczeń. Skoro zatem sąd okręgowy ustalił, że oskarżony przy nabyciu zabitej krowy od Jana N. poddał ją ważeniu na mierniczem narzędziu, to tem samem stwierdził, że to narzędzie miernicze zostało zastosowane w obrocie handlowym. Mając zaś na uwadze, że, jak to stwierdziła ekspertyza, dokonana przez Urząd Miar, użyta przez oskarżonego waga była nielegalizowana, nielegalna i nierzetelna, to wobec ustalenia, że oskarżony użył tego narzędzia mierniczego w warunkach, przewidzianych w art. 14 dekretu o miarach, sąd nie miał podstaw do uznania, że oskarżony nie ponosi odpowiedzialności z art. 23 dekretu o miarach, uniewinniając zaś oskarżonego z tego przepisu karnego, dopuścił się obrazy art. 14 i 23 dekretu o miarach.

Z powyższych zasad wyrok zaskarżony uchylono.