III Cz 692/20 - Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3077771

Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 października 2020 r. III Cz 692/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SO Leszek Dąbek.

Sędziowie: Sądu Okręgowego: Magdalena Balion - Hajduk.

Marcin Rak

Sentencja

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy po rozpoznaniu w dniu 6 października 2020 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycielki (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w P. przeciwko dłużnikowi M. P. (P.) o egzekucję świadczenia pieniężnego w przedmiocie skargi wierzycielki na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Chełmie M. G. z dnia 1 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt k.m. 3534/16 w zakresie ustalenia i obciążenia wierzycielki opłatą egzekucyjną oraz w przedmiocie wniosku wierzycielki o obniżenie opłaty egzekucyjnej na skutek zażalenia wierzycielki na postanowienie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I Co 263/19 postanawia:

I) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w części wstępnej zaskarżonego postanowienia poprzez prawidłowe oznaczenie siedziby wierzycielki, a to w miejsce (...) wpisać (...),

II) zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1) zmienić postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C. M. G. z dnia 1 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt k.m. 3534/16:

a) w punkcie 2. o tyle tylko, że:

- ustalić opłatę stosunkową w miejsce 200 zł na 206,70 zł (dwieście sześć złotych i siedemdziesiąt groszy),

- ustalić sumę kosztów egzekucji w miejsce 388,57 zł na 395,27 zł (trzysta dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia siedem groszy),

- obciążyć dłużnika w miejsce 188,57 zł całymi kosztami egzekucji oraz zobowiązać go do zwrotu 153,42 zł (sto pięćdziesiąt trzy złote i czterdzieści dwa grosze) tych kosztów na rzecz wierzycielki,

b) w punkcie 4. w ten sposób, że niepokrytymi kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 241,85 zł (dwieście czterdzieści jeden złotych i osiemdziesiąt pięć groszy) obciążyć dłużnika,

2) zasądzić od dłużnika na rzecz wierzycielki 130 zł (sto trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III) zasądzić od dłużnika na rzecz wierzycielki 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy w Rybniku w punkcie 1 postanowienia z dnia 18 04 2019 r. oddalił skargę wierzyciela (...) sp. z o.o. sp.k. w P. na zawarte w postanowieniu Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Chełmnie M. G. z dnia 1 02 2019 r. w sprawie o sygn. akt k.m. 3534/16 orzeczenie o obciążeniu jej opłatą egzekucyjną, uznając skargę za bezzasadną, Orzeczenie zaskarżył wierzyciel (...) sp. z o.o. sp.k. w P., która wniosła o jego zmianę poprzez obciążenie opłatą dłużnika oraz zasądzenia na jej rzecz od dłużnika kosztów postępowania za obie instancje.

Zarzuciła, że ferując zaskarżone postanowienie naruszono art. 29 ust. 1 ustawy z 28 02 2018 r. o kosztach komorniczych w związku z art. 53 ust. 2 tej ustawy oraz art. 2 Konstytucji RP poprzez błędną wykładnię i zastosowanie przepisu z mocą wsteczną, gdyż w sprawie powinien być zastosowany art. 49 ustawy z 29 08 1997 r. o komorni-kach sądowych i egzekucji, ponieważ pod rządami tej regulacji został złożony wniosek o umorzenie postępowania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie egzekucyjnej prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Chełmnie M. G. z dnia 1 02 2019 r. w sprawie o sygn. akt k.m. 3534/16 zostało wszczęte w dniu 7 03 2016 r., tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 28 02 2018 r. o kosztach komorniczych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2363).

"W przypadku nowelizacji prawa normującego postępowanie egzekucyjne, w tym zwłaszcza w zakresie dotyczącym kosztów egzekucji ustawodawca stosuje zasadę kontynuacji, która sankcjonuje istnienie dualizmu zasad ustalania i pobierania kosztów egzekucji (por. np. art. 104 ust. 1 u.k.s.c., art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 września o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. Nr 236, poz. 2356, art. 15 ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. Nr 112, poz. 769). Stosowanie tej reguły w kwestiach fiskalnych jest podyktowane tym, że przepisy dotyczące kosztów komorniczych są stosowane w sposób ciągły, jak również w ramach postępów w egzekucji są zazwyczaj sukcesywnie ściągane. Wprowadzenie zmian w tym zakresie mogłoby generować trudności i komplikować rozliczanie kosztów egzekucji. Również w ustawie o kosztach komorniczych (art. 52 ust. 1) ustawodawca zdecydował, że co do zasady do postę-powań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (1 stycznia 2019 r.) należy stosować przepisy dotychczasowe. Wyjątkiem od stosowania przyjętego rozwiązania intertemporalnego w postaci zasady kontynuacji jest wprowadzenie zasady aktualizacji w zakresie objętym treścią art. 29 i 30 u.k.k. (art. 52 ust. 2 u.k.k.) - z uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 02 2020 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 62/19 (LEX nr 2786146, Biul.SN 2020/2/8).

Zastosowana w powyższej ustawie zasada aktualizacji, w zakresie objętym między innymi treścią art. 29 ustawy o kosztach komorniczych, stanowi zatem wyjątek od zastosowanej w tej ustawie ogólnej zasady kontynuacji i zgodnie z ogólnymi regułami wykładni nie może ona być rozszerzająco stosowana.

Z tej przyczyny brak było formalnoprawnych podstaw do zastosowania tej regulacji w niniejszej sprawie, co czyni zażalenie - co do zasady - uzasadnionym

(w przywołanej powyżej uchwale "Artykuł 29 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2363) nie znajduje zastosowania, jeżeli wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego przed dniem wejścia w życie tej ustawy).

Zgodnie z art. 49 ust. 2 zd. 1 u.k.s.e. w związku z art. 33 ust. 1 u.k.s.e. w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

W rozpoznawanej sprawie wysokość egzekwowanej wierzytelności przekraczała 1000 zł i dlatego należało opłatę stosunkową wyliczyć jako 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2018 r. wynosiło 4134,02 zł (obwieszczanie Prezesa GUS z 19 02 2019 r., M.P. z 2019 r., poz. 201) i opłata stosunkowa wynosi 206,70 zł.

Zmiana wysokości, sposobu wyliczenia oraz osoby obciążanej opłatą stosunkową powoduje jednocześnie konieczność zmiany postanowienia Komornika w zakresie ustalenia całości kosztów postępowania egzekucyjnego i obciążania nimi w całości dłużnika na podstawie art. 770 § 1 k.p.c., z uwagi na zwiększenie opłaty stosunkowej, koszty te są też odpowiednio wyższe o 6,70 zł a wierzycielowi należy się od dłużnika zwrot zaliczki, którą uiścił na koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości 153,42 zł.

Z podanych względów zażalenie jest uzasadnione, co spowodowało konieczność zmiany zaskarżonego postanowienia, a także rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji, które ostatecznie wygrała wierzycielka (art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Na koszty te składa się opłata od skargi (50 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (80 zł zgodnie z § 8 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.)).

Resumując z podanych względów zażalenie jest uzasadnione i dlatego zmieniono zaskarżone postanowienie w sposób podany w sentencji w oparciu o regulację art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego (punkt III sentencji) orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 8 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, § 10 ust. 2 pkt 1 tego rozporządzenia, albowiem wierzycielka sprawę wygrała i dłużnik powinien jej zwrócić całe koszy postępowania zażaleniowego, na które składa się oplata od zażalenia (30 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika (120 zł).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.