Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1455725

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 16 marca 2007 r.
III CNP 8/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Maria Grzelka.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku S. M. i R. M. przeciwko M. K. i W. K. o egzekucję, Dnia 16 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2007 r., na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt (...), odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241 § 1 k.p.c.). Przesłankę dopuszczalności skargi jest więc istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości. Uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. dotyczy kwestii wykazywania szkody istniejącej, nie zaś prawdopodobieństwa jej powstania (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2006 r. II CNP 13/05 - OSNC 2006, Nr 6, poz. 110). Pozwani w skardze powołali się na grożące im pogorszenie stanu zdrowia i zagrożenie dla życia, spokoju domowego oraz możliwości powstawania dalszych konfliktów sąsiedzkich, a także zniszczeń w piwnicy i innych urządzeniach budowlanych. W ten sposób wskazywali na prawdopodobieństwo powstania szkody w przyszłości, nie zaś na szkodę istniejącą, odnośnie do której dopiero - po określeniu jej rodzaju i rozmiaru - powinni by przytoczyć twierdzenia uwiarygodniające wystąpienie szkody. Wobec tego, że skarga pozwanych z przedstawionych przyczyn, nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.