Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211815

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 10 czerwca 1999 r.
III CKN 500/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Z. Kwaśniewski.

Sędziowie SN: T. Domińczyk, T. Żyznowski (spraw.).

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 1999 r. sprawy z powództwa Ryszarda P. przeciwko Gminie W., Zarządowi Gospodarki Komunalnej o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu na skutek kasacji powoda od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 27 stycznia 1999 r., postanawia:

oddalić kasację.

Uzasadnienie faktyczne

Oddalając - zaskarżonym postanowieniem - zażalenie powoda Ryszarda P. od postanowienia Sądu pierwszej instancji odrzucającego pozew o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu - Sąd Okręgowy potwierdził ustalenia i wnioski, że o to samo roszczenie i między tymi samymi stronami sprawa została prawomocnie osądzona (prawomocny wyrok Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia 1996 r.).

W złożonej kasacji powód Ryszard P. zarzucił naruszenie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. zarzucając naruszenie tego przepisu skarżący dowodził, że w poprzedniej sprawie Sądu Rejonowego sygn. akt I C 1096/96 powód występował z żądaniem wstąpienia w stosunek najmu po zmarłej matce Mariannie P., a w przedmiotowej sprawie występuje z żądaniem ustalenia wstąpienia w stosunek najmu po ojcu Adamie P. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy nie podzielił twierdzenia skarżącego z następujących przyczyn.

Artykuł 366 k.p.c. stanowi, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami. Przytoczony przepis nie stanowi o możliwości sądu, co podnosi skarżący w kasacji, lecz o tym, czego sąd w swym (poprzednim) orzeczeniu dokonał. Mówiąc o przedmiocie rozstrzygnięcia obejmuje konkretne rozstrzygnięcie dokonane przez sąd. Badając przedmiotowy i podmiotowy zasięg mocy rzeczy osądzonej wyroku zapadłego w sprawie Sądu Rejonowego sygn. akt I C 1096/96 Sądy obu instancji zbadały oraz ustaliły podmiotową i przedmiotową identyczność obydwóch powództw. Stwierdzenie zasadności zarzutu rzeczy osądzonej, a więc braku i to uprzedniego, jednej z głównych o charakterze bezwzględnym przesłanek procesowych zasadnie prowadziło - zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. - do odrzucenia pozwu. Podniesiony zarzut naruszenia tego przepisu (błędnie powołanego w kasacji jako art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.) jest bezzasadny, co prowadzi do oddalenia kasacji (art. 39312 i 3938 § 2 k.p.c.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.