Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1633586

Orzeczenie
Sądu Najwyższego
z dnia 7 marca 1938 r.
III C 2807/37

UZASADNIENIE

Uzasadnienie faktyczne

Skarga kasacyjna jest uzasadniona, albowiem wbrew art. 379 k.p.c. Sąd Okręgowy nie uzasadnił swego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnem; okoliczność ta uzasadnia też (jak to Sąd Najwyższy orzekł już niejednokrotnie) zastosowanie art. 434 k.p.c. wobec pogwałcenia istotnych przepisów postępowania. Okoliczność, że Sąd Okręgowy w lipcu 1937 r. sporządził uzasadnienie jest bez znaczenia prawnego, skoro orzeczenie z 19 marca 1937 r. wydane zostało bez uzasadnienia i bez uzasadnienia zostało doręczone. Sąd Okręgowy załatwił środek odwoławczy i odesłał nawet akta sądowi I instancji pełnomocnik powoda musiał też w terminie prawnym zaskarżyć postanowienie Sądu Okręgowego, jeżeli nie chciał dopuścić do jego uprawomocnienia się. Okoliczność, że następnie Sąd Okręgowy starał się błąd naprawić, sporządzając w lipcu 1937 r. uzasadnienie, jest bez znaczenia prawnego, albowiem usiłowania w tym względzie były już spóźnione i bezprzedmiotowe. Powód był uprawniony założyć skargę kasacyjną i miał prawo traktować postanowienie Sądu Okręgowego tak, jak ono w dniu 19 marca 1937 r. zapadło i zostało mu doręczone. Zaskarżając wspomniane postanowienie z powodu braku uzasadnienia, pełnomocnik powoda podniósł w skardze kasacyjnej uzasadniony zarzut, który prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.