III AUa 1901/17, Rozłożenie płatności należności niepodlegających umorzeniu na raty a wydanie decyzji o umorzeniu. - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: Biul.SAKa 2018/3/56-57

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 maja 2018 r. III AUa 1901/17 Rozłożenie płatności należności niepodlegających umorzeniu na raty a wydanie decyzji o umorzeniu.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: SSA Ewelina Kocurek-Grabowska

Sędziowie: SA Maria Pierzycka-Pająk, SO del. Beata Torbus (spr.)

Uzasadnienie faktyczne

(...) Tymczasem należności niepodlegające umorzeniu już wcześniej, bo 12 maja 2016 r. zostały rozłożone na raty. Także koszty egzekucyjne zostały rozłożone na raty postanowieniem dyrektora ZUS Oddział w R. z 12 maja 2016 r., przy czym np. tytuły wykonawcze nr (...) powtarzają się w piśmie kierowanym do Urzędu Skarbowego z 9 czerwca 2016 r., jak i w postanowieniu z 12 maja 2016 r. W opisanym postanowieniu z 12 maja 2016 r. nie wskazano, czy rozłożenie na raty dotyczy kosztów egzekucyjnych należnych organowi rentowemu, czy też również naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Podano tam bowiem jedynie, że dyrektor Oddziału ZUS wyraża zgodę na rozłożenie na raty kosztów egzekucyjnych przypadających na rzecz organu egzekucyjnego, powstałych w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Tak więc słusznie, w ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji dał wiarę zeznaniom ubezpieczonej, iż uważała, że postanowienie z 12 maja 2016 r. dotyczy także kosztów egzekucyjnych należnych naczelnikowi Urzędu Skarbowego, zważywszy, że tej treści informacje uzyskiwała, tak od pracowników Urzędu Skarbowego, jak i organu rentowego, zaś pisma organu rentowego były nieprecyzyjne, a nawet sprzeczne ze sobą.

Powyższe niewątpliwie jest uchybieniem po stronie organu rentowego, które nie może niekorzystnie wpływać na prawa ubezpieczonej, tym bardziej, że koszty egzekucyjne przypadające naczelnikowi Urzędu Skarbowego wynosiły zaledwie 15 zł i wnioskodawczyni uiściła je niezwłocznie po uzyskaniu danych co do ich wysokości.

Należy ponadto zauważyć, że ubezpieczona po dniu wydania decyzji określającej warunki umorzenia zawarła układ ratalny dotyczący spłaty zadłużenia składek niepodlegających umorzeniu. Wprawdzie nie wiadomo, czy układ ratalny dotyczy wszystkich pozostałych należności składkowych, które w myśl ustawy nie podlegają umorzeniu, ponieważ organ rentowy nie wskazał tego w zaskarżonej decyzji, a Sąd Okręgowy nie ustalił tej kwestii, ale zgodnie z ust. 12 art. 1 ustawy abolicyjnej, w przypadku rozłożenia takich należności na raty, warunek uiszczenia należności niepodlegających umorzeniu uważa się za spełniony po ich opłaceniu. Ustawodawca przewidział zatem w takiej sytuacji wyjątek od zasady, że należności winny być w całości uiszczone w terminie 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji ustalającej warunki umorzenia.

W ocenie Sądu Apelacyjnego dotyczy to także kosztów egzekucyjnych, które uzależnione są od uiszczenia należności głównej, są wobec tych należności wtórne i mogą być ustalone dopiero po uregulowaniu wymaganych należności. Koszty egzekucyjne powinny zostać opłacone do dnia ustalonego jako termin płatności ostatniej raty, gdyż warunek, o którym mowa w ust. 10, uważa się za spełniony po ich opłaceniu.

Z umowy ratalnej wynika wprost, że termin spłaty ostatniej raty zadłużenia wnioskodawczyni z tytułu składek niepodlegających umorzeniu przypada na dzień 13 lutego 2024 r., a zatem nie upłynął jeszcze termin do wydania ostatecznej decyzji w przedmiocie umorzenia składek. (...).