III AUa 1079/19 - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: Biul.SAKa 2019/3/29-30

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 września 2019 r. III AUa 1079/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SA Antonina Grymel (spr.).

Sędziowie SA: Lena Jachimowska, Ewelina Kocurek-Grabowska.

Sentencja

(...) Spór w rozpatrywanym przypadku dotyczył uprawnień H. D. do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.), przedmiotowe świadczenie przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (w przypadku niezdolności do pracy powstałej w wieku powyżej 30 lat wynosi 5 lat i po myśli art. 58 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 58 ust. 2 tej samej ustawy powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej), niezdolność do pracy powstała w okresach wymienionych w tym przepisie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ich ustania.

Przypomnieć także należy, iż po myśli art. 4779 § 3 1 k.p.c. sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.

Nie budzi wątpliwości, iż od stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji orzeczenia lekarza orzecznika z dnia 23 października 2018 r. stwierdzającego częściową niezdolność do pracy do końca listopada 2018 r. oraz wskazującego, iż nie da się ustalić daty powstania niezdolności do pracy, ubezpieczony nie wniósł sprzeciwu do komisji lekarskiej.

Mimo, iż w odwołaniu od kontrolowanej decyzji ubezpieczony domagał się jedynie obliczenia renty z całości lat pracy, na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 r. stwierdził także, iż w jego ocenie istniała możliwość ustalenia daty powstania niezdolności do pracy.

Jakkolwiek w odpowiedzi na odwołanie organ rentowy domagał się zarówno jego odrzucenia, jak też oddalenia odwołania w razie merytorycznego rozpoznania, Sąd I instancji, chociaż faktycznie przyjął, iż odwołanie nie opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika z dnia 23 października 2018 r., jednocześnie uznał jednak, iż nie może uwzględnić kwestionowania przez odwołującego treści przedmiotowego orzeczenia, albowiem nie został wniesiony sprzeciw do komisji lekarskiej.

Powyższa okoliczność, świadcząca o oczywistej niekonsekwencji Sądu Okręgowego, jednocześnie prowadzi również do jednoznacznego wniosku o nierozpoznaniu przez ten Sąd istoty sporu, dodatkowo w stopniu wymagającym przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, czyniąc koniecznym uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Podejmując się bowiem merytorycznego rozpoznania sprawy, Sąd I instancji nie tylko nie podjął żadnej próby ustalenia, czy i w jakim dziesięcioleciu skarżący legitymuje się wymaganym 5-letnim okresem składkowym i nieskładkowym, jak również zaniechał kontroli wspomnianego orzeczenia lekarza orzecznika z dnia 23 października 2018 r. w zakresie faktycznej daty powstania niezdolności do pracy, co wymaga wyjaśnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy(...).