II W 14/19 - Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2668464

Wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 1 kwietnia 2019 r. II W 14/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Bogdan Wałachowski.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 r. sprawy H. N. zd. F. córki B. i C. z d. K. ur. (...) w G. obwinionej o to, że:

W dniu 10 maja 2018 r. około godz. 6:30 w G. przy ul. (...) na terenie Szpitala (...) przy poradni u.na drodze położonej w strefie ruchu, będąc pasażerem pojazdu marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z oznakowaniem (...) o numerze bocznym (...), podczas wysiadania z tego pojazdu, nie zachowała należytej ostrożności i nie zastosowała się do zakazu otwierania drzwi oraz wysiadania z pojazdu bez upewnienia się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia prawych przednich drzwi pojazdu marki V. o numerze rejestracyjnym (...) z jadącym jezdnią pojazdem marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. o czyn z art. 86 § 1 kw

1. Obwinioną H. N. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw skazuje ją na karę grzywny w wysokości 100,00 (sto) złotych.

2. Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100,00 (siedemdziesiąt) złotych tytułem pozostałych kosztów procesu.

Uzasadnienie faktyczne

Obwiniona H. N. (63 lata) jest mieszkanka G. i choć jest na emeryturze, to nadal pracuje jako (...) w miejscowym szpitalu. W dniu 10 maja 2018 r. poprosiła swojego znajomego, taksówkarza Z. G. (1) aby ten podwiózł ją do szpitala około godz. 6:30. Z. G. zabrał obwinioną do samochodu marki V. o nr rej. (...) i umieścił na miejscu pasażera obok kierowcy. Gdy wjechali na teren posesji szpitala przy ul. (...) w G., Z. G. postanowił zatrzymać taksówkę w pobliżu Poradni U., na parkingu przeznaczonym dla ambulansów. Po zatrzymaniu pojazdu obwiniona energicznym ruchem otworzyła prawe drzwi taksówki, w taki sposób, że zajęły one część drogi dojazdowej i w tym momencie nastąpiło zderzenie z jadącym z tyłu pojazdem marki T. prowadzonym przez koleżankę z pracy obwinionej, T. S. W wyniku tej sytuacji wgnieceniu uległa karoseria samochodu marki T. W nieznacznym stopniu uszkodzone również zostały drzwi taksówki Z. G. (1).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania T. S. (k. 47-50, k. 94), Z. G. (1) (k. 93-94, k. 52v), a także świadka G. hajduk (k.54) jak tez w oparciu o materiał poglądowy (k. 7-13, k. 50-51), mapę (k. 85, 88).

Obwiniona H. N. nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła (k. 93), że do kolizji między drzwiami taksówki a karoseria samochodu T. doszło w momencie, gdy była ona już na zewnątrz taksówki i zamykała drzwi. W jej przekonaniu, to koleżanka T. S. nie zachowała ostrożności i zaczepiła przodem swojego pojazdu w drzwi taksówki. W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów wyjaśnienia obwinionej nie zasługują na wiarę i należało je odrzucić. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że są one sprzeczne z zeznaniami wszystkich trzech świadków przedmiotowego zdarzenia tj. Z. G. (3), T. S. jak też obiektywnego świadka, obserwującego zdarzenie z okna szpitala tj. z kilku metrów G. H. Zeznania ich są zgodne co do tego, że to obwiniona otwierając drzwi taksówki i wysiadając z pojazdu, nie upewniła się, czy może to uczynić w sposób bezpieczny. W szczególności to bliski obwinionej świadek Z. G. (1) opisując przebieg zdarzenia w sposób jednoznaczny stwierdził, że gdy obwiniona zaczęła wysiadać z pojazdu "w tym momencie wyjechano mi drzwi" (k. 52v). Podobnie zdarzenie opisała G. H. podając, że to obwiniona energicznie otworzyła drzwi taksówki, w taki sposób, że jadąc z tyłu T. T. S. nie miała żadnych szans aby w porę zahamować (k. 54). Podobnie opisała zdarzenie sama pokrzywdzona T. S. (k. 94, k. 47-50) i dlatego nie ma żadnych powodów ażeby-choć niewątpliwie zainteresowana jest przebiegiem postępowania-odrzucić jej zeznania jako niewiarygodne, podobnie jak dwóch pozostałych świadków. Wszystkie one tworzą spójny i logiczny obraz zdarzenia.

Zdaniem Sądu okoliczności popełnienia przez obwinioną przypisanego jej czynu w tej sytuacji nie budzą wątpliwości. Nie ma wątpliwości, że obwiniona zgodnie z Ustawa Prawo o ruchu drogowym, jako pasażerka taksówki, była uczestnikiem ruchu, a zatem przepisy tej ustawy, zwłaszcza art. 45 ust. 1 pkt 3 również i ją obowiązywały. W myśl bowiem tego przepisu zabronionym jest otwieranie drzwi pojazdu lub wysiadanie bez upewnienia się, że nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu lub jego utrudnienie. Przeprowadzone powyżej dowody niewątpliwie wskazują, że obwiniona swoim zachowaniem nie dopełniła tego przepisu. Tym samym wyczerpała również dyspozycje art. 86 § 1 kw.

Wymierzając obwinionej H. N. grzywnę w kwocie 100 złotych Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości jej czynu jako wykroczenia, stopień zawinienia obwinionej, a także uwzględnił jej sytuację osobistą i majątkową. Uznał, że nie stanowi ona nadmiernej dolegliwości. Uwzględnia też sposób życia obwinionej przed popełnieniem tych wykroczeń. Nie była ona wczesnej karana. Wymiar grzywny w ocenie Sądu spełnia również cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma on osiągnąć wobec obwinionej. Orzeczono ponadto o opłacie i pozostałych kosztach sądowych.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.