Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2011800

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 3 marca 2016 r.
II SO/Lu 3/16

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku O. D. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wniesieniem do sądu skargi z dnia 17 lutego 2016 r. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia (...), Nr (...) postanawia przyznać O. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.

Uzasadnienie faktyczne

O. D. na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przed wniesieniem do sądu skargi z dnia 17 lutego 2016 r. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia (...), Nr (...). Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami i niepełnoletnim bratem, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni (...) m2 i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę matki w kwocie (...) złotych netto oraz wynagrodzenia za pracę ojca w kwocie (...) złotych netto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy składają się czynsz za mieszkanie - (...) złotych, koszty stancji w Warszawie - (...) złotych, gaz - (...) złotych, energia elektryczna - (...) złotych i rehabilitacja brata - (...) złotych. Z wynagrodzenia za pracę ojca wnioskodawcy zajęciu przez komornika podlega kwota (...) złotych. Do druku PPF dołączono zaświadczenie z zakładu pracy matki wnioskodawcy, zaświadczenie z zakładu pracy matki wnioskodawcy dotyczące wysokości zarobków, z którego wynika, że wynoszą one (...) złotych brutto - (...) złotych netto, zaświadczenie z zakładu pracy ojca wnioskodawcy, z którego wynika, że otrzymuje on wynagrodzenie w kwocie (...) złotych brutto zaś wypłacana jest mu kwota (...) złotych, zaświadczenie z urzędu pracy, z którego wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną, decyzję o przyjęciu wnioskodawcy na studia, zaświadczenie z zakładu pracy ojca wnioskodawcy, z którego wynika, że korzystał on z pomocy w formie zapomóg losowych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zaświadczenie z MOPR w L., z którego wynika, że od miesiąca września 2010 r. gospodarstwo domowe wnioskodawcy jest objęte pomocą ośrodka oraz szereg innych dokumentów dotyczących sytuacji wnioskodawcy.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA

w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 - Lex nr 784353).

Z pierwszą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Wnioskodawca nie posiada dochodów, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców, którzy prócz niego utrzymują również wymagającego kosztownej rehabilitacji brata wnioskodawcy. Osiągany zaś przez rodziców wnioskodawcy łączny dochód w wysokości (...) złotych netto miesięcznie nie pozwala im wspomóc wnioskodawcę w ponoszeniu kosztów postępowania. Uszczuplenie go bowiem o jakąkolwiek kwotę uniemożliwiłoby pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym wnioskodawcy i jego rodziny. Z tych powodów referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest w całości zasadny.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.