Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2507418

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 15 czerwca 2018 r.
II SAB/Wr 19/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., L. K. i U. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatu W. w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

A. K., L. K. i U. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprzeciw z dnia (...) stycznia 2018 r. od decyzji Wojewody D. z dnia (...) grudnia 2017 r. nr (...) uchylającej decyzję Starosty Powiatu W. z dnia (...) czerwca 2017 r., nr (...), ustalającej na rzecz L. K. i A. K. odszkodowanie w wysokości (...) zł z tytułu pozbawienia prawa własności nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr (...), (...), obręb (...), która przeszła na własność Gminy D. w związku z ostateczną decyzją Starosty Powiatu W. z dnia (...) czerwca 2016 r., nr (...), zezwalającą na realizację inwestycji drogowej oraz zobowiązującej Gminę D. do wypłaty odszkodowania na rzecz L. K. i A. K. (sygn. akt II SA/Wr 64/18).

Z przywołanej powyżej sprawy została wyłączona skarga A. K., L. K. i U. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatu W. w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że postępowanie w sprawie ustalenia na rzecz A. K. i L. K. odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa własności jest przewlekłe - zgodnie z art. 12 ust. 4b ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2031; dalej: specustawa), gdyż decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna

(tj. (...) lipca 2016 r.). Skarżący zarzucili staroście wydanie decyzji ustalającej wysokość odszkodowania ponad osiem miesięcy po ustawowym terminie.

W odpowiedzi na skargę starosta wyjaśnił, że prowadzi trzy postępowania administracyjne dotyczące ustalenia wysokości odszkodowania na rzecz byłych właścicieli, za nieruchomości oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako działki o nr (...),(...) i (...). Organ podniósł, że skarżący nie wnosili zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania ani ponaglenia. Organ wyjaśnił, że strony brały czynny udział na etapie prowadzonych postępowań administracyjnych, nie wnosiły uwag i zastrzeżeń do przedstawionych materiałów zgromadzonych w przedmiotowych postępowaniach administracyjnych. Co więcej, wszystkie decyzje starosty zostały uchylone w całości przez Wojewodę i przekazane do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Głównym uchybieniem według organu odwoławczego były operaty szacunkowe, ponieważ zawierały błędnie przyjętą do analizy transakcję.

Z uwagi na powyższe, organ pierwszej instancji podjął czynności, mające na celu usunięcie nieprawidłowości wskazanych przez organ odwoławczy, a przede wszystkim pozyskał operaty szacunkowe. Na obecnym etapie strony zostały poinformowane o możliwości zapoznania się z pozyskanymi przez organ operatami szacunkowymi.

Zarządzeniem z dnia (...) kwietnia 2018 r. skarżący zostali wezwani do pisemnego wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi z dnia (...) stycznia 2018 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Powiatu W. w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość, wyczerpali tryb z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) - dalej jako "k.p.a.".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się:

1)

do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Wyczerpanie przez skarżących trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. Ponadto jeden ze skarżących w treści pisma procesowego z dnia (...) maja 2018 r. wskazał, że wniesienie niniejszej skargi nie zostało poprzedzone złożeniem ponaglenia. Pozostali skarżący nie odpowiedzi na wezwanie.

W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.