II SAB/Wa 567/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2771041

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2019 r. II SAB/Wa 567/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska.

Sędziowie WSA: Andrzej Wieczorek, Iwona Maciejuk (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 marca 2019 r. sprawy ze skargi W. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia (...) czerwca 2018 r. o wydanie zaświadczenia oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Służby Ochrony Państwa postępowania w przedmiocie wniosku z dnia (...) czerwca 2018 r. o wydanie zaświadczenia. Zarzucił naruszenie art. 217 § 1 i § 2 k.p.a. polegającego na nie wydaniu zaświadczenia oraz art. 219 k.p.a. polegającego na nie wydaniu postanowienia. Wniósł o zobowiązanie Komendanta Służby Ochrony Państwa do wydania bez zbędnej zwłoki zaświadczenia w terminie 7 dni od wydania wyroku, zobowiązanie Komendanta Służby Ochrony Państwa do wydania bez zbędnej zwłoki postanowienia w terminie 7 dni od wydania wyroku; ustalenie osób winnych naruszenia i podjęcie czynności dyscyplinarnych wobec osób odpowiedzialnych oraz podjęcie kroków mających na celu zapobieżenie naruszenia prawa w przyszłości; wymierzenie komendantowi Służby Ochrony Państwa grzywny w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a.; przyznanie od Komendanta Służby Ochrony Państwa na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 194 § 6 p.p.s.a. na zasadzie art. 154 § 7 p.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od Komendanta Służby Ochrony Państwa pełnych kosztów postępowania. Nadto na zasadzie art. 149 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wniósł o zobowiązanie Komendanta Służby Ochrony Państwa do stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zgodnie z art. 217 § 1-3 k.p.a. Komendant SOP winien wydać stosowne zaświadczenia (lub postanowienie w zw. z wnioskami złożonymi przez skarżącego na okoliczność realizacji obowiązku przez Biuro Ochrony Rządu na zasadzie art. 47 ustawy z 13 października 1996 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, datowanymi na dzień (...) czerwca 2018 r. i (...) lipca 2018 r. Do dnia dzisiejszego komendant SOP nie wydał przedmiotowego zaświadczenia.

W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie ma miejsce rażąca przewlekłość postępowania w myśl art. 35 § 1. art. 36 § 1-2 w zw. art. 217 § 3 k.p.a. Skarżący wskazał, że wyczerpał środek zaskarżenia.

Komendant Służby Ochrony Państwa, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, o odrzucenie wniosku o wymierzenie grzywny oraz wniosku o przyznanie sumy pieniężnej.

W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia (...) czerwca 2018 r. W. L. zwrócił się do Komendanta SOP o wydanie zaświadczenia na okoliczność realizacji obowiązku przez Biuro Ochrony Rządu na zasadzie art. 47 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz sporządzenia i przesłania przez płatnika - BOR imiennego raportu miesięcznego o należnych składkach na ubezpieczenie zdrowotne ZUS RZA na rzecz W. L.

Pełnomocnik podał, że pismem z dnia (...) lipca 2018 r. (...) poinformowano W. L. o realizacji przez BOR obowiązku wynikającego z art. 47 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawca otrzymał także wygenerowane z systemów płacowych SOP dokumenty potwierdzające odprowadzanie przez BOR składek na ubezpieczenia zdrowotne za lata, w których wnioskodawca otrzymywał należności podlegające oskładkowaniu.

W wyniku ponowienia żądania pismem z dnia (...) lipca 2018 r., w dniu (...) lipca 2018 r. przy piśmie nr (...) przesłano W. L. zaświadczanie o zrealizowaniu prze BOR obowiązku sporządzenia i przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych miesięcznych, imiennych raportów ZUS RZA za okres służby, w których W. L. pozostawał na zaopatrzeniu finansowym Biura Ochrony Rządu. Organ wskazał, że w dniu (...) lipca 2018 r. W. L. wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji żądanie zobowiązania Komendanta SOP do wydania bez zbędnej zwłoki zaświadczenia na okoliczność realizacji obowiązku przez Biuro Ochrony Rządu na zasadzie art. 47 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a także bezwzględne zastosowanie się do art. 37 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz podjęcie działań na zasadzie art. 38 k.p.a. przez Komendanta SOP.

Pełnomocnik wskazał, że w dniu (...) sierpnia 2018 r. Komendant SOP otrzymał postanowienie (...), w którym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, że Komendant SOP nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do skargi pełnomocnik wskazał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, z uwagi na wydanie przez organ żądanego przez skarżącego zaświadczenia. O istocie dokumentu decyduje nie jego nazwa występująca w przepisach odrębnych, lecz prawny charakter czynności - jego treść. Dokument bez nagłówka "zaświadczenie" pozostaje zaświadczeniem, jeżeli stanowi urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego. Stwierdził, iż pismo z dnia (...) lipca 2018 r. (...) zawierało niezbędne elementy zaświadczenia. Niewątpliwie natomiast kolejne pismo w tej sprawie z dnia (...) lipca 2018 r. zawierało właściwe oznaczenie poprzez nazwanie go zaświadczeniem. SOP nie pozostaje w zwłoce w sprawie zainicjowanej przez W. L. podaniem z dnia (...) czerwca 2018 r. Niesłuszny jest zatem zarzut przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Odpowiedzi na pismo z dnia (...) czerwca 2018 r. udzielono wnioskodawcy w terminie 6 dni od dnia wpływu podania do SOP, natomiast kolejne pismo w sprawie zostało przesłane do wnioskodawcy w terminie 4 dni od dnia wpływu do SOP pisma z dnia (...) lipca 2018 r. W. L. otrzymał stosowne zaświadczenie, a także dokumenty potwierdzające zrealizowanie przez formację obowiązku wynikającego z art. 47 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy za niezasadny Sąd uznał zarzut prowadzenia przez Komendanta Służby Ochrony Państwa przewlekle postępowania w sprawie wniosku skarżącego z dnia (...) czerwca 2018 r. o wydanie zaświadczenia. Sąd nie stwierdził także, aby na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności.

Skarżący przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta SOP postępowania w sprawie jego wniosku z dnia (...) czerwca 2018 r. wniósł ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. (pismo z dnia (...) lipca 2018 r.). Zgodnie z powołanym przepisem, stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy formalnie organowi nie można postawić zarzutu niepodejmowania czynności w sprawie, jednakże nieefektywne wykonywanie tych czynności prowadzi w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, tak jak skarga na bezczynność organu, ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia.

W doktrynie przyjmuje się, że o przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić, gdy organ administracji w jego toku podejmuje czynności zbędne lub też powstrzymuje się od podjęcia czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, co prowadzi do nieracjonalnego przedłużenia terminu jej załatwienia (J.P.Tarno "Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania, Casus 2013 r., str. 11). przez przewlekłe prowadzenie postępowania rozumie się zatem prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni.

Wprawdzie w sprawie niniejszej zaświadczenie wydane zostało po terminie, jednak brak jest podstaw, aby stwierdzić, że działanie organu nacechowane było opieszałością. Organ nie podejmował też czynności zbędnych, jak również nie można powiedzieć, aby nie podejmował właściwych czynności. Jego działanie nie było skierowane na pozbawienie strony możliwości realizacji praw. Organ właściwe działania w sprawie podjął niezwłocznie i dokonał ustaleń niezbędnych do wydania zaświadczenia.

W terminie 7 dni wystosował do wnioskodawcy pismo z informacjami dotyczącymi żądania. Okoliczność, że organ nie załatwił w tym terminie sprawy poprzez wydanie zaświadczenia nie stanowi w tym przypadku o opieszałym działaniu nakierowanym na pozbawienie wnioskodawcy jego praw. Zaświadczenie wydane zostało (...) lipca 2018 r., gdy tylko organ powziął informację o wystosowanym przez wnioskodawcę ponagleniu. Tym samym nie można w tej sprawie mówić o celowym powstrzymywaniu się przez organ przed podjęciem wymaganego prawem działania.

To mając na uwadze Sąd stwierdził, że nie można Komendantowi SOP przypisać przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wniosku z dnia (...) czerwca 2018 r. W momencie zaś wniesienia skargi do Sądu organ nie pozostawał w bezczynności, albowiem jeszcze przed wniesieniem skargi z dnia 14 sierpnia 2018 r. wydał zaświadczenie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), orzekł jak w wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.