II SAB/Wa 241/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2590934

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2018 r. II SAB/Wa 241/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Stypendialną Wydziału (...) w przedmiocie przyznania stypendium socjalnego postanawia: 1. przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. zostało przyznane A. P. do niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (sygn. akt II SO/Wa 16/17, k-4 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2017 r., oddalił wniesioną skargę (k-43 akt). Skarżąca wnioskiem z dnia 17 lutego 2018 r. ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wniosła też o ustanowienie adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku.

W oświadczeniu, zawartym w formularzu PPF, wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.

Uzasadnienie prawne

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2).

W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy stwierdzić, że w tej sprawie zostało już przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SO/Wa 16/17.

Oznacza to, że skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawczyni wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, trzeba uznać, że wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Ze złożonego w niniejszej sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, obecnie jej jedynym źródłem dochodu jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w wysokości 400 zł miesięcznie, nie posiada majątku ani oszczędności.

Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową i zdrowotną skarżącej oraz fakt, że przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko - radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.