Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814206

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 10 września 2015 r.
II SAB/Sz 94/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.).

Sędziowie WSA: Renata Bukowiecka-Kleczaj, Maria Mysiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Koła Łowieckiego A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I zobowiązuje Koło Łowieckie A. do rozpoznania wniosku A. S. z dnia (...) w terminie 14 dni od zwrotu akt postępowania wraz z prawomocnym wyrokiem, II stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III oddala wniosek o wymierzenie grzywny, IV zasądza od Koła Łowieckiego A. na rzecz skarżącego A. S. kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

A. S. wnioskiem z dnia (...) r., na podstawie art. 4 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1662 z późn. zm.) w związku z art. 86 Konstytucji RP, wystąpił do Koła Łowieckiego w C. o udostępnienie informacji w zakresie prowadzenia gospodarki łowieckiej w tym ochrony, hodowli oraz pozyskiwania zwierzyny w obszarze działania Koła Łowieckiego w C. w latach(...), a w szczególności:

- planu hodowlanego na ww. lata;

- zatwierdzonych rocznych planów łowieckich;

- wysokości ustalonych składek członkowskich w ww. latach oraz uzyskanego z tego tytułu przychodu w każdym z poszczególnych lat;

- protokołów z posiedzeń walnego zgromadzenia w ww. latach (w tym zawiadomień o walnym zgromadzeniu poszczególnych członków wraz z potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia przez każdego członka, list obecności na poszczególnym walnym zgromadzeniu, protokołów komisji skrutacyjnej);

- uchwał podjętych przez walne zgromadzenie w ww. latach wraz z wykazem obowiązujących uchwał na koniec każdego roku łowieckiego, z podaniem ich numeru i daty uchwalenia, włączając w to uchwały uchylone;

- składu osobowego zarządu koła w ww. latach łowieckich;

- protokołów posiedzeń zarządu koła w ww. latach łowieckich;

- uchwał podjętych przez zarząd koła w ww. latach łowieckich wraz z podaniem ich numerów i dat podjęcia;

- sprawozdań z działalności zarządu koła w ww. latach łowieckich;

- składu osobowego komisji rewizyjnej w ww. latach łowieckich;

- sprawozdań z działalności komisji rewizyjnej w ww. latach łowieckich, w tym protokołów i wyników kontroli, a w szczególności kontroli kasy i rachunkowości przeprowadzanych przez Komisję Rewizyjną;

- zorganizowanych polowań zbiorowych (wszystkich, a w szczególności na zwierzynę drobną i grubą, komercyjnych, na lisy) w ww. latach łowieckich, a także ich daty, kosztów związanych z ich organizacją, wyników oraz ilości i list myśliwych w nich uczestniczących, w przypadku polowań zarobkowych, z podaniem ich wyników finansowych - koszty, zyski;

- informacji dotyczących zapewnienia członkom koła doskonalenia umiejętności strzeleckich w ww. latach łowieckich, w tym kiedy zapewniano taką możliwość (miejsce i data przestrzelania broni), ilości myśliwych uczestniczących w przestrzelaniu broni, kosztów przestrzelania broni, rozliczeń każdorazowego przestrzelania broni, zawiadomień myśliwych o terminie i miejscu przestrzelania broni, ewidencji wydawanych myśliwym zaświadczeń na przestrzeloną broń;

- budżetu Koła w ww. latach (jego uchwalenia i wykonania);

- sprawozdań z działalności Koła w ww. latach;

- wprowadzonych zasad wydawania zezwoleń na polowania indywidualne i ilości wydanych zezwoleń w ww. latach;

- ilości przyznanych wyróżnień i nagród dla członków koła oraz powodów ich przyznania w ww. latach;

- umów zlecenia zawartych przez Koło w ww. latach, w tym również wszystkich umów związanych z budową nowych urządzeń łowieckich;

- kosztów oraz sposobu zagospodarowania łowisk w ww. latach;

- kosztów dokarmiania zwierzyny w ww. latach;

- szkód w uprawach w ww. latach oraz sposobu ich rozliczenia;

- stanu i pozyskania zwierzyny łownej: jelenia, sarny, dzika, zwierzyny drobnej w ww. latach;

- wykazu stażystów w ww. latach łowieckich wraz z dokumentami potwierdzającymi przyjęcie na staż oraz etapu odbywanego stażu;

- wykazu prac nałożonych na stażystów w ww. latach łowieckich wraz z rozliczeniem przeprowadzonych przez stażystę czynności oraz dokumentów potwierdzających wykonanie prac.

We wniosku A. S. wskazał, że informacjom, o których udostępnienie wystąpił, nie można odmówić waloru informacji publicznej, a zatem jego wniosek z punktu widzenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest w pełni zasadny.

Koło Łowieckie z siedzibą w C. pismem z dnia (...) r. odmówiło A. S. podania żądanych informacji, uznając że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie znajdują zastosowania do Kół Łowieckich, które działają wyłącznie w oparciu o przepisy ustawy Prawo łowieckie oraz o Statut Polskiego Związku Łowieckiego. Natomiast A. S. jako członek Koła Łowieckiego ma zapewniony dostęp do wszelkich informacji, właśnie w oparciu o przepisy łowieckie. W konsekwencji, Koło Łowieckie nie udostępniło wnioskodawcy żądanych przez niego kserokopii dokumentów.

A. S. pismem z dnia (...) r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Koła Łowieckiego z siedzibą w C. w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia (...) r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782), poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do udostępnienia informacji o charakterze publicznym.

A. S. wniósł o:

- zobowiązanie Koła Łowieckiego w C. do rozpatrzenia jego wniosku z dnia 12 marca 2015 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

- stwierdzenie, że bezczynność Koła Łowieckiego w C. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

- wymierzenie grzywny, według uznania Sądu, w związku z zaniechaniem spełnienia ciążącego na kole łowieckim obowiązku udostępnienia informacji publicznej;

- zasądzenie od Koła Łowieckiego w C. na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego.

W uzasadnieniu skargi skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, podniósł między innymi, że w zakresie prowadzenia gospodarki łowieckiej, rozumianej jako działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania zwierzyny realizowana w obwodach łowieckich przez dzierżawców lub zarządców, dokumenty gromadzone przez koło łowieckie stanowią informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zdaniem skarżącego, powoływanie się przez Koło Łowieckie na okoliczność, że skarżącemu jako członkowi Koła zapewnia się dostęp do informacji publicznej na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy Prawo łowieckie w związku z przepisami Statutu PZŁ, jest wyrazem tylko tego, iż Koło nie kwestionuje możliwości wglądu do dokumentów, jednakże nie widzi potrzeby udostępnienia mu żądanych kserokopii na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Takie działanie koła łowieckiego można potraktować jako dokonanie przez koło nieprawidłowej wykładni przepisów prawa.

W ocenie A. S., w przedmiotowej sytuacji Koło Łowieckie nie wydało żadnej decyzji o charakterze administracyjnym, poinformowało go jedynie zwykłym pismem, sporządzonym z zachowaniem przewidzianych terminów.

Z perspektywy ustawy o dostępie do informacji publicznej taka forma jest jak najbardziej poprawna, ale tylko w sytuacji, kiedy żądanie nie dotyczy informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie z siedzibą w C. wniosło o oddalenie skargi. Koło wyjaśniło, że bez wątpienia udzieliło skarżącemu odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, wskazując, iż żądane dokumenty i informacje A. S. może uzyskać w oparciu o wewnętrzną procedurę, która obowiązuje w Polskim Związku Łowieckim. Skarżący jako członek Koła uczestniczył w posiedzeniach walnego zgromadzenia członków Koła, na których udostępniano informacje, o których mowa we wniosku, a ponadto sprawozdania z wykonania budżetu oraz plany łowieckie za poszczególne sezony rozsyłane były do wszystkich członków koła przed walnymi zgromadzeniami, w tym także do skarżącego, jednakże organ, jak wskazano w piśmie z dnia 10 kwietnia 2015 r. nie widzi przeszkód, aby udostępnić skarżącemu dokumenty i informacje w ramach wewnętrznej procedury, która jest ściśle sformalizowana, a nie według procedury określonej w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Organ podkreślił, że skarżący nie zgłosił się do organów Koła (zarządu, czy komisji rewizyjnej) w celu zapoznania się z przedmiotowymi informacjami, dokumentami. Ponadto, skarżący w oparciu o postanowienia statutu PZŁ może zwrócić się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Gorzowie Wlkp. w trybie nadzoru z wnioskiem o nakazanie organom Koła, aby udostępniły mu żądane informacje. Może także zgłosić ewentualne zaniechania okręgowemu rzecznikowi dyscyplinarnemu PZŁ. Dostęp do dokumentów, będących przedmiotem zainteresowania skarżącego, przysługuje mu w ramach uprawnień członka Koła.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego w zakresie bezczynności organ wskazał, że w rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, iż decyzją z dnia (...) r. zarząd Koła Łowieckiego,po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia (...) r., który wpłynął do organu w dniu (...) r., odmówił skarżącemu udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Od decyzji tej służył skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić bezczynności Kołu w niniejszej sprawie.

Na rozprawie w dniu 10 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał żądania zawarte w skardze.

Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał twierdzenie, że pismo z dnia (...) r. jest decyzją administracyjną o odmowie udzielenia informacji publicznej, albowiem zawiera wszystkie elementy decyzji przewidziane w k.p.a.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Wniesiona skarga okazała się zasadna.

Przystępując do rozpoznania sprawy dotyczącej udzielenia informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782) w pierwszej kolejności ustalić należało, czy Koło Łowieckie w C. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W myśl art. 4 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności kategorie podmiotów wskazane w punktach od 1 do 5 tego przepisu. Użycie wyrazu "w szczególności" powoduje, że mamy tutaj do czynienia z otwartym katalogiem podmiotów, które mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Żeby dany podmiot mógł zostać zaliczony do grona podmiotów podlegających ustawie o dostępie do informacji publicznej, musi mieścić się w definicji "władzy publicznej" bądź "innego podmiotu wykonującego zadania publiczne". Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13 zauważył, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r. poz. 1226 z późn. zm.) Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych. Zaś łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zwierzęta łowne w stanie wolnym będąc dobrem ogólnonarodowym, stanowią zaś własność Skarbu Państwa (art. 2 przedmiotowej ustawy). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki wykonuje m.in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (z uzasadnienia do wyroku TK z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt K 21/11 - OTK-A 2012/10/119). Stosownie do unormowania art. 33 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie zadania te wykonują także Koła Łowieckie, przy czym posiadają one osobowość prawną nabywaną w momencie uzyskania członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. Podstawowym podmiotem wydzierżawiającym obwody łowieckie jest Koło Łowieckie. Zatem na dzierżawionym przez siebie obwodzie Koło ma obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie) rozumianej jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. W tym kontekście nie może budzić wątpliwości, że Koła Łowieckie są tymi "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy Prawo łowieckie, to co do zasady, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13 - dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 1 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium".

Z cytowanego przepisu wynika, że istnienie innych zasad czy trybu udostępniania informacji publicznych wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże tylko w zakresie regulowanym wyraźnie tymi szczególnymi ustawami. Jak podkreśla się w literaturze prawniczej - przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oznacza, że wszędzie tam, gdzie konkretne sprawy dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji będącej informacją publiczną uregulowane są inaczej w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a inaczej w ustawie szczególnej dotyczącej udostępnienia informacji i stosowania obu tych ustaw nie da się pogodzić, pierwszeństwo mają przepisy ustawy szczególnej.

Ustawa Prawo łowieckie nie zawiera przepisów określających odrębny tryb udostępniania informacji publicznej w całości. Z przepisu art. 32 ust. 3 tej ustawy wynika bowiem, że Polski Związek Łowiecki oraz koła łowieckie działają na podstawie ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego a statut przewiduje tryb dostępu członków związku do protokołów z walnego zgromadzenia. Z kolei § 67 statutu PZŁ stanowi, że zarząd koła jest obowiązany zapoznać wszystkich członków z obowiązującymi uchwałami organów Zrzeszenia i koła, a na żądanie członka okazać je do wglądu. Statut PZŁ normuje zatem wyłącznie zasady dostępu członków Związku do uchwał.

Zważywszy na treść wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 marca 2015 r. stwierdzić należy, że wniosek ten dotyczy udostępnienia zarówno uchwał jak i innych dokumentów dotyczących działalności Koła, które zdaniem Sądu-w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6)- stanowią informację publiczną, np. sprawozdania, dokumenty dotyczące: wysokości składek członkowskich i uzyskanych z tego tytułu przychodów, zatwierdzonych planów hodowlanych i łowieckich, zorganizowanych polowań zbiorowych, kosztów organizacji polowań i osiąganych z nich zysków, wyników polowań, listy osób uczestniczących w polowaniach (myśliwych i uczestniczących w nagonkach), doskonalenia umiejętności strzeleckich członków koła, przestrzeliwania broni oraz uczestniczących w tym zajęciu osób, kosztów przestrzelania broni i związanych z tym rozliczeń, ewidencji wydawanych zaświadczeń na przestrzeloną broń, nagród, wyróżnień przyznanych członkom koła oraz powodów ich przyznania, umów zawieranych przez Koło, zagospodarowania łowisk, dokarmiania zwierzyny, szkód w uprawach, stanu i pozyskania zwierzyny łownej, wykazu członków koła, stażystów oraz prac nałożonych na stażystów z rozliczeniem tych czynności i dokumentów z tym związanych.

W ocenie Sądu, Koło Łowieckie ze względu na przedstawione stanowisko zarówno w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej jak i w odpowiedzi na skargę, że udostępnienie informacji następuje w trybie określonym w statucie PZŁ, czyli trybie określonym w art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie przeprowadziło analizy, czy informacja (poza uchwałami), której udostępnienia żądał skarżący, stanowi informację publiczną, czy ją posiada, czy istnieją podstawy do odmowy udzielenia informacji publicznej, czy jest to informacja prosta, czy też przetworzona, co wymaga zastosowania trybu określonego w ustawie (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej w pierwszej kolejności powinien rozważyć możliwość udostępnienia informacji w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy). W razie stwierdzenia, że środki techniczne, którymi dysponuje nie pozwalają na udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, winien powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W przypadku, gdy wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, organ jest zobowiązany postępowanie umorzyć (art. 14 ustawy). Sposób i forma wskazana w tym przepisie odnoszona być winna do przepisów ustawy wskazujących na sposób i formę składania wniosku i udzielania informacji publicznej. Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy, informacja publiczna jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Zakłada to bardzo szeroki sposób udostępniania tej informacji, również w drodze elektronicznej. Może być udostępniona w drodze wyłożenia lub wywieszenia w miejscach ogólnie dostępnych, przez zainstalowanie w tych miejscach urządzeń umożliwiających zapoznanie się z tą informacją (art. 12 ustawy). Podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość kopiowana informacji publicznej, jej wydruku lub przesłania informacji publicznej albo przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik informacji (art. 12 ust. 2 u.d.i.p.). Wnioskujący może domagać się więc udzielenia tej informacji w różny sposób i w różnej formie (wydruki, skany, odbitki kserograficzne, fotokopie, ustnie).

W sytuacji zaś, gdy żądana informacja publiczna nie może być udzielona ze względu na ograniczenia przewidziane w art. 5 ustawy, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, organ odmawia udzielenia informacji w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 ustawy). Także w sytuacji, gdy żądana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca nie wykaże, że uzyskanie ww. informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy), organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, wydaje na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W sytuacji zaś, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ winien poinformować wnioskodawcę pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III SAB/Łd 34/14 stwierdził, a skład orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela, że wniesienie skargi na bezczynność jest uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności.

W rozpoznawanej sprawie Koło Łowieckie wskazując na przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej mylnie wywiodło z tego przepisu prawo do odmowy udzielenia informacji wskazanej we wniosku skarżącego ze względu na odrębny tryb jej udzielania. Jak już wyżej wskazano, nie wszystkie informacje, o których udostępnienie wystąpił skarżący, podlegają udostępnieniu w tym trybie i stąd też organ bezpodstawnie twierdził, że odmowa ich udostępnienia w istocie oznacza rozpatrzenie wniosku skarżącego i zwalnia Koło Łowieckie z zarzutu bezczynności, co może oznaczać, że wniosku rzetelnie nie przeanalizował.

Odmowa udzielenia informacji - wbrew twierdzeniom pełnomocnika Koła-nie nastąpiła w formie decyzji administracyjnej, albowiem pismo Koła z dnia 10 kwietnia 2015 r., włącznie z niewłaściwą reprezentacją organu (art. 66 § 1 statutu PZŁ) nie ma żadnych cech, które mogłyby przypisać mu właściwości decyzji w rozumieniu art. 107 k.p.a.

Reasumując uznać należało, że podniesiony w skardze zarzut bezczynności Koła Łowieckiego w rozpatrzeniu wniosku A. a S. a jest uzasadniony i z tego powodu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd zobowiązał Koło do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 12 marca 2015 r. Oceniając zaistniałą w sprawie bezczynność, Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). W tym zakresie Sąd wziął w szczególności pod uwagę okoliczność, że Koło Łowieckie nie zachowywało się w tej sprawie biernie, w terminie 14 dni udzieliło odpowiedzi, wprawdzie nieprawidłowej, będącej wynikiem nieprawidłowej interpretacji przepisów, lecz bez rażącego lekceważenia obowiązków w zakresie udzielania odpowiedzi w przewidzianym terminie. Z tych samych względów Sąd nie uznał za zasadne wymierzenia Kołu Łowieckiemu grzywny przewidzianejwart. 149 § 2 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.