Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814189

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 26 lutego 2015 r.
II SAB/Sz 146/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.).

Sędziowie WSA: Renata Bukowiecka-Kleczaj, Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) r. Z. F., powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, złożył w Dziale Organizacyjno- Prawnym Uniwersytetu Technologicznego wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "wgląd do wszystkich pism. wytworzonych przez pracowników uczelni (PS i ZUT) dotyczących antydatowania wpisów do indeksów i kart zaliczeń przez prof. A. A., oraz wniosku o odsunięcie Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych (seminarium dyplomowego), tj. pism studentów z dnia (...) r. oraz samorządu studenckiego z dnia (...) r. A więc wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokoły, notatki służbowe, wnioski, wyjaśnienia, itp".

Pismem z dnia (...) r. Rektor Uniwersytetu Technologicznego poinformował wnioskodawcę, iż ZUT nie posiada dokumentacji związanej z antydatowaniem dokumentów przez prof. A. A. oraz z wnioskiem o odsunięcie Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp. natomiast część wniosku dotycząca udostępnienia pism z dnia (...) r. jest powieleniem wniosków złożonych przez wnioskodawcę w przeszłości, na które uzyskał on odpowiedzi w dniu (...) r. ((...)) i w dniu (...) r. ((...), wobec czego organ podtrzymuje stanowisko wyrażone w tych pismach.

Pismem z dnia (...) r., zatytułowanym "Ponowny wniosek o udostępnienie wglądu do informacji publicznej", Z. F. wystąpił do Rektora o wyjaśnienie jaki jest powód nieposiadania przez organ dokumentacji, o której udostępnienie wystąpił, a wiec, czy dokumenty te nigdy nie były sporządzone, czy też były one wytworzone lecz zostały zniszczone. Jeżeli zaś dokumenty te zostały zlikwidowane, to kiedy i jakie tego były powody. Ponadto wnioskodawca zażądał poinformowania go jaka jest przyczyna, że nadal odmówiono mu wglądu do pism studentów z dnia (...) r. oraz do pisma Samorządu Studenckiego z dnia (...) r., skoro dokumenty te posiadają cechy informacji publicznych i zostały przez uczelnię uznane za takie poprzez włączenie kopii tych dokumentów do 30 + 1 akt absolwentów.

W związku z tym, że oba te pisma stanowią informację publiczną wnioskodawca ponownie zwraca się o udostępnienie tych dokumentów.

Na powyższe pismo Rektor ZUT odpowiedział pismem z dnia (...) r., zawierającym następującą treść:

"Informuję ponownie, że:

1)

nie posiadamy dokumentacji związanej:

- z antydatowaniem dokumentów przez prof. A. A.,

- z wnioskiem o odsunięcie Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp.;

2)

część wniosku dotycząca udostępnienia pism z dnia (...) r. jest kolejnym powieleniem wcześniejszych Pana wniosków, na które uzyskał już Pan odpowiedzi w pismach z dnia (...) r. ((...)), z dnia (...) r. ((...)) i z dnia (...) r. ((...)). Przypominamy, iż w wyniku złożonej przez Pana skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. - wydanym w sprawie II SAB/Sz 50/10 - oddalił Pana skargę, uznając, że pisma studentów z dnia (...) r. nie stanowią informacji publicznej. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2011 r. (I OSK 447/11). Wyrok ten jest ostateczny i prawomocny. Jednocześnie podkreślamy, że na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. oświadczył Pan, że - będąc w prokuraturze - zapoznał się Pan z kopiami tych pism i że posiada ich kopie, które na Pana wniosek wydał Panu prokurator.

Odnosząc się do Pana prośby o wyjaśnienie powodu nieposiadania wnioskowanych przez Pana dokumentów informujemy, że udostępnieniu, zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), podlega informacja publiczna stanowiącA treść i postać dokumentów urzędowych. Wyjaśnienia powodów nieposiadania dokumentów nie ma charakteru informacji publicznej oraz ustawa nie nakłada na organ takiego obowiązku, gdyż nie są objęte zakresem przedmiotowym w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ustawy".

W dniu (...) r. Z. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego (ZUT) w sprawie udostępnienia informacji publicznej, wskazując, iż pismem z dnia (...) r., zwrócił się do Rektora ZUT w S. o udostępnienie informacji publicznej poprzez wgląd do pism studentów Wydziału Elektrycznego Politechniki z dnia (...) r., oraz Samorządu Studenckiego z dnia (...) r., żądających odsunięcia go od prowadzenia zajęć z seminarium dyplomowego, oraz o udostępnienie wszystkich innych pism wytworzonych przez pracowników uczelni, dotyczących antydatowania wpisów do indeksów oraz kart zaliczeń przez prof. A. A. i wniosku o odsunięcie go od prowadzenia zajęć dydaktycznych, tj. wystąpień i pism wewnętrznych, oraz wychodzących poza uczelnię, tj. protokoły notatki służbowe, wnioski, wyjaśnienia, itp.

Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, organ powinien udostępnić żądane informacje publiczne lub wydać decyzję o odmowie ich udostępnienia.

Przedmiotowe pisma studentów i samorządu studenckiego wykorzystane były przez uczelnię do przeprowadzenia postępowania o odsunięcie wnioskodawcy od zajęć dydaktycznych oraz w innych sprawach, w toku których sporządzonych zostało wiele pism urzędowych.

Ponieważ do dnia dzisiejszego, pomimo wielokrotnego ponawiania przedmiotowego wniosku, dokumenty, do których wglądu się domaga, nie zostały udostępnione, jak też nie została wydana decyzja o odmowie wglądu do tych dokumentów, organ pozostaje w bezczynności.

W związku z powyższym skarżący wnosi o:

1.

wydanie orzeczenia, że Rektor ZUT pozostaje w bezczynności, ponieważ nie udostępnił informacji publicznych wskazanych we wniosku skarżącego z dnia (...) r. ani też nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia.

2.

zobowiązanie Rektora ZUT do udostępnienia informacji publicznych wskazanych we wniosku z dnia (...) r., w postaci zgodnej z tym wnioskiem.

3.

zwrot kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na powyższą skargę Rektor Uniwersytetu Technologicznego wniósł o:

- odrzucenie skargi w części dotyczącej żądania udostępnienia skarżącemu wglądu do pisma studentów Wydziału Elektrycznego Politechniki z dnia (...) r. oraz Samorządu Studenckiego z dnia (...).,

- oddalenie skargi w pozostałym zakresie

- dopuszczenie i przeprowadzenie postępowania dowodowego z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę.

W dalszej treści ww. pisma Rektor przedstawił przebieg korespondencji ze skarżącym, wskazując, że wnioski skarżącego powielają wnioski składane w przeszłości. Żądana przez skarżącego informacja dotycząca wglądu do pism z dnia (...) r. nie stanowi informacji publicznej, co znalazło potwierdzenie w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 50/10, który to wyrok utrzymany został w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - sygn. akt I OSK 447/11, oddalającym skargę kasacyjną skarżącego od wymienionego wyroku.

Rektor ZUT jest związany tym wyrokiem i w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej nie był zobowiązany do udostępnienia skarżącemu tej informacji także na kolejny wniosek, tym razem z (...) r. ani też do wydania decyzji odmownej. Decyzję odmowną wydaje bowiem organ w przypadku odmowy udzielenia informacji stanowiącej informację publiczną.

Rektor ZUT pismem z (...) roku udzielił skarżącemu informacji w zakresie dotyczącym wglądu do ww. pism studentów i Samorządu Studenckiego, pomimo tego, że wcześniej udzielał jej już wielokrotnie, a także pomimo faktu, że skarga Z. F. na bezczynność Rektora ZUT w sprawie udostępnienia wglądu do pism studentów Politechniki z dnia (...) roku oraz pisma Samorządu Studenckiego z dnia (...) roku została już prawomocnie osądzona przez sądy wskazanymi wyżej wyrokami.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 50/10, nie tylko rozstrzygnął kwestię czy rzeczone pisma stanowią informację publiczną czy też nie, ale wydany był także w sprawie skargi na bezczynność Rektora ZUT w przedmiocie udostępnienia skarżącemu wglądu do pisma studentów z (...) r. oraz Samorządu Studenckiego z (...) r., co oznacza, że sprawa objęta niniejszą skargą została już rozstrzygnięta pomiędzy tymi samymi stronami prawomocnym wyrokiem i z tych względów powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Faktów tych skarżący zdaje się nie przyjmować do wiadomości kierując do Sądu kolejne skargi. Dodatkowo Rektor wskazuje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. - sygn. akt II SA/Sz 350/12 wydanym na skutek skargi skarżącego na pismo Rektora ZUT z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie wglądu do ww. pisma studentów z (...) r. oraz samorządu studenckiego z (...) r. odrzucił skargę Z. F. i wskazał, że składanie kolejnego wniosku w tej samej sprawie i uzyskanie pisemnej informacji organu o braku możliwości zajęcia się ponownie sprawą, nie otwiera skarżącemu możliwości zajęcia się nią ponownie.

Odnośnie pozostałych żądań wniosku skarżącego z dnia (...) r. Rektor Uniwersytetu Technologicznego pismem z dnia (...). poinformował skarżącego, iż nie posiada dokumentacji związanej z antydatowaniem dokumentów przez prof. A. A. oraz wnioskiem o odsunięcie skarżącego od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp.

Z powyższego wynika, że Rektor ZUT spełnił swój obowiązek.

Z treści art. 4 ust. 3 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wynika, iż organ udostępnia wnioskodawcy informację jeżeli jest w jej posiadaniu. Jeżeli natomiast nie posiada informacji powinien zawiadomić o tym wnoszącego o jej udostępnienie, nie ma natomiast obowiązku wydania decyzji. Forma decyzji została bowiem przewidziana przez ustawodawcę jedynie dla rozstrzygnięcia o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Przez "odmowę udzielenia informacji Publicznej należy rozumieć sytuację, w której organ posiada informację o charakterze publicznym, ale jej nie udostępnia z uwagi na ograniczenie prawa do informacji. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych prezentowane stanowisko nie budzi wątpliwości, a wynika z faktu, że gdy organ nie posiada żądanej informacji publicznej to nie może odmówić jej udostępnienia w znaczeniu opisanym wyżej. W sytuacji gdy organ żądanej informacji nie posiada powinien o tym fakcie pisemnie powiadomić skarżącego.

W świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej wyjaśnienie powodów nieposiadania dokumentów nie ma charakteru informacji publicznej. Ustawa nie nakłada na organ takiego obowiązku, gdyż informacje te nie są objęte zakresem przedmiotowym art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z uwagi na spełnienie przez Rektora ZUT obowiązku poprzez doręczenie skarżącemu pisma z (...) roku (...) zawierającego informację o nieposiadaniu żądanej przez skarżącego dokumentacji związanej z antydatowaniem dokumentów przez prof. A. A. oraz wnioskiem o odsunięcie skarżącego od prowadzenia zajęć dydaktycznych, w tym wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokołów, notatek służbowych, wniosków, wyjaśnień itp., innych niż udostępnione już skarżącemu, brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność organu przejawia się niedokonaniem czynności udostępnienia informacji publicznej w sytuacji kiedy żądana informacja jest informacją publiczną, podmiot do którego skierowano żądanie jest podmiotem zobowiązanym w świetle tej ustawy i posiada żądaną informację, a nie zachodzą przesłanki odmowy udostępnienia informacji lub umorzenia postępowania bądź też nie zachodzą przesłanki niepodjęcia decyzji o odmowie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Kontroli tej poddane są też działania lub bezczynność organów wskazanych w art. 4 ustawy z dnia 6 wrześnie 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie działań związanych z realizacją wniosków o udzielenie informacji publicznej.

Przedmiotem niniejszej skargi i związanej z nią sprawy sądowoadministracyjnej jest zarzucana przez skarżącego Rektorowi Uniwersytetu Technologicznego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w formie "wglądu do wszystkich pism wytworzonych przez pracowników uczelni (PS i ZUT) dotyczących antydatowania wpisów do indeksów i kart zaliczeń przez prof. A. A. oraz wniosku o odsunięcia Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych (seminarium dyplomowanego) tj. pism studentów z dnia (...) r. oraz samorządu studenckiego z dnia (...) r., a więc wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię - protokoły notatki służbowe, wnioski wyjaśnienia itp."

Na tak sformułowany wniosek organ udzielił skarżącemu odpowiedzi, iż nie posiada dokumentów w postaci pism wytworzonych przez pracowników uczelni, dotyczących antydatowania wpisów do indeksów i kart zaliczeń przez prof. A. A., a także wystąpień i pism wewnętrznych oraz wychodzących poza uczelnię odnoszących sią do wniosku studentów o odsunięcie Z. F. od prowadzenia zajęć dydaktycznych, poza pismami studentów z dnia (...) r. oraz Samorządu Studenckiego z dnia (...) r. co było już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, wobec czego skarga w tym zakresie powinna zostać odrzucona.

W ocenie Sądu wniosek ten, tj. wniosek o odrzucenie skargi w tym zakresie, nie jest trafny.

Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej nie jest bowiem postępowaniem administracyjnym w ścisłym tego słowa znaczeniu.

Udzielenie takiej informacji jest czynnością materialno-techniczną. Ustawa nie ogranicza też zainteresowanych uzyskaniem takiej informacji w zakresie ilości wniosków o udzielenie określonej informacji w tym wglądu do określonych dokumentów. Przedmiotem niniejszej skargi jest m.in. ponowny wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dostępu do pisma studentów z dnia (...) r. oraz Przewodniczącego Samorządu Studenckiego z dnia (...) r.

Rozpatrując niniejszą skargę Sąd nie może jednak pominąć tego, iż sprawa ta, tj. kwestia udostępnienia tych pism skarżącemu, była już przedmiotem prawnej oceny tutejszego Sądu. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt II SAB/Sz 50/10 Sąd oddalił skargę Z. F. w przedmiocie niewydania mu przez Rektora Uniwersytetu Technologicznego kopii pisma z dnia (...) r. studentów V roku Wydziału Elektrycznego Politechniki oraz pisma z dnia (...) r. Przewodniczącego Samorządu Studenckiego.

W wyroku tym Sąd zawarł m.in. stwierdzenie, iż sprawa ze skargi Z. F. na bezczynność Rektora Uniwersytetu Technologicznego stanowiła już przedmiot rozpoznania przez Sąd I instancji, a następnie na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, przez Naczelny Sąd Administracyjny i z faktu tego wynikają istotne, prawne konsekwencje.

Zgodnie bowiem z art. 190 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, któremu sprawa została przekazana w efekcie uwzględnienia skargi kasacyjnej - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego, uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania nie przesądzając rozstrzygnięcia sprawy. NSA uznał bowiem, że dotychczasowe ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji nie były pełne. Sąd odwoławczy wskazał przy tym kierunek dociekań sądu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Powinnością Sądu ponownie rozpoznającego sprawę było zatem ustalenie czy sporne pisma z dnia (...) r. stanowiły informację publiczną, z uwzględnieniem wskazówek co do sytuacji faktycznej, w której pisma te mogłyby zaistnieć jako informacja publiczna i w zależności od wyniku tych ustaleń Sąd powinien wydać rozstrzygnięcie w sprawie.

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. II SAB/Sz 50/10 WSA oddalił skargę Z. F. na bezczynność Rektora ZUT w przedmiocie jego wniosku z dnia (...) r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci wydania mu kopii wskazanych wyżej pism z dnia (...) r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia WSA zawarł stwierdzenie, iż ocena charakteru ww. pism w kontekście ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, dokonana być musi, przez pryzmat okoliczności takich jak: czy pisma te były odpowiedzią na działania w trybie art. 132 ust. 1 i 3 ustawy-Prawo o szkolnictwie wyższym oraz w jaki sposób, niezależnie od powyższego, zostały te pisma wykorzystane, a więc czy w związku z ich przesłaniem do Rektora prowadzono jakiekolwiek postępowanie.

Jeżeli bowiem w wewnętrznym postępowaniu uczelni prowadzono jakieś postępowanie przeciwko skarżącemu, które zainicjowane zostało spornymi pismami, to nie można odmówić skarżącemu prawa do uzyskania kopii owych pism, oczywiście z poszanowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ wdrożenie postępowania przeciwko nauczycielowi akademickiemu stanowi działalność administracji publicznej, jeżeli oparte jest o przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

W przeprowadzonej wówczas sprawie, Z. F. podkreślił na rozprawie, że chce otrzymać oryginały tych pism wraz z uwagami Rektora jakie są tam dopisane, wskazując, iż Dziekan przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące pisma studentów z dnia (...) r. Skarżący przyznał jednocześnie, że pisma te nie były wykorzystane do okresowej opinii o nauczycielu akademickim.

Pełnomocnik organu również oświadczył, że Dziekan nie użył przedmiotowych pism do żadnego postępowania. Pisma studentów nie były wykorzystane do okresowej oceny skarżącego i nie będą wykorzystane przy następnej ocenie.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że przedmiotowe pisma nie są informacją publiczną, jak też w swej treści nie zawierają informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Sąd stwierdził też, że adresatem przedmiotowych pism był Dziekan Wydziału Elektrycznego Politechniki, zaś okoliczność, że Dziekan zaprosił skarżącego na spotkanie, w toku którego poinformował go o ich treści, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie nadaje pismom tym charakteru informacji publicznej. Pisma te bowiem de facto nie zostały wykorzystane w żadnym wewnątrzuczelnianym postępowaniu administracyjnym, a w tym nie były brane pod uwagę w procedurze opiniowania skarżącego jako nauczyciela akademickiego.

W tej sytuacji, w ocenie WSA nie było podstaw faktycznych i prawnych do uznania, że przedmiotowe pisma mają charakter informacji publicznej i że zastosowanie ma do nich tryb udostępnienia przewidziany ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. I OSK 447/11 oddalił skargę kasacyjną skarżącego od powyższego wyroku WSA, stwierdzając m.in. "zarzuty skargi kasacyjnej nie podważają prawidłowości oceny stanu faktycznego przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Skarżący posiada kopie skarg studentów, które były objęte żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej nie daje podstaw do żądania doręczenia oryginałów".

Rozpatrując zatem niniejszą skargę na bezczynność Rektora ZUT w przedmiocie udostępnienia skarżącemu pism studentów z dnia (...) r. oraz Przewodniczącego Samorządu Studenckiego z dnia (...) r. o co skarżący ponownie zwrócił się we wniosku z dnia (...) r., a zatem zawierającą. wniosek tej samej osoby o udostępnienie informacji publicznej w tym samym zakresie, który był przedmiotem wcześniejszej oceny Sądu w sprawie II SAB/Sz 50/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw ani możliwości innego rozstrzygnięcia w tym zakresie.

Dlatego skarga skarżącego, zarzucająca organowi bezczynność w odniesieniu do jego żądania udostępnienia przez Rektora pism studentów i Przewodniczącego Samorządu Studenckiego z (...) r. winnA również ulec oddaleniu, skoro w sprawie w tym zakresie nie uległy zmianie okoliczności faktyczne ani prawne.

Na marginesie należy też przypomnieć niesporne ustalenia zawarte w wyroku z dnia 9 grudnia 2010 r., iż na podstawie ww. pism nie było przeciwko skarżącemu prowadzone żadne postępowanie, w związku z czym wywody skarżącego uzasadniające ponowne udostępnienie mu tych pism wraz z innymi wytworzonymi w tej sprawie ocenić należy jako niezrozumiałe.

W pozostałym zakresie wniosku skarżącego z dnia (...) r. organ stwierdził, iż nie jest w posiadaniu wskazywanych przez skarżącego pism, notatek, uwag i itp.

Stwierdzenie organu, do którego określony podmiot zwrócił się o udostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej, iż żądanych dokumentów nie posada - stanowi załatwienie wniosku, wobec czego postawiony w tym zakresie zarzut bezczynności uznać należy za bezzasadny.

Skarżący nie przedstawił dowodów, że jest inaczej i odpowiedź organu jest niezgodna z rzeczywistością. Jeżeli skarżący posiada dowody, że jest inaczej, a organ bezzasadnie uniemożliwia mu dostęp do wskazywanych pism w trybie dostępu do informacji publicznej może w trybie art. 23 u.d.i.p. żądać podjęcia czynności w tej sprawie przez właściwe organy.

W tym stanie rzeczy skargę należało w całości oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.