Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2743033

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 13 września 2019 r.
II SAB/Po 74/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Jan Szuma.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na przewlekłość Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia:

1. odrzucić skargę

2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. P. B. (w skardze błędnie podano nazwisko jako "(...)", por. dane danymi z paszportu oraz karty rezydenta długoterminowego UE na k. 14 i 15 akt administracyjnych) zastępowany przez radcę prawnego wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy. Wskazał, że wniosek złożył 28 lutego 2018 r. i nadano mu numer (...)

Sprawa początkowo została skierowana na wyznaczony na 28 sierpnia 2019 r. termin posiedzenia niejawnego, jednakże w związku z ujawnionymi wątpliwościami dotyczącymi strony podmiotowej postępowania, którego dotyczy skarga na przewlekłość (26 sierpnia 2018 r. wpłynęło pismo Wojewody informujące, że pełnomocnik zażądał przeniesienia sprawy zgodnie z właściwością do Wojewody (...) - k. 24-33 akt sądowych) posiedzenie niejawne zniesiono, natomiast zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Sąd polecił wezwać pełnomocnika P. B. do oświadczenia, czy wobec powyższej okoliczności podtrzymuje skargę na bezczynność Wojewody (zważając zwłaszcza na okoliczność, że w zawarte było w niej między innymi żądanie zobowiązania przez Sąd tego właśnie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni). Sąd polecił nadto wezwać pełnomocnika do jednoznacznego oświadczenia, czy przedmiotem skargi miało być postępowanie w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 28 lutego 2018 r., (...) (numer wstępny, po ponagleniu także (...)), czy innej sprawy. Sąd wyjaśnił pełnomocnikowi, że sprawa, której numery wymieniono, dotyczy wniosku innej aniżeli skarżący osoby - B. N. ((...)) - kobiety, będącej żoną P. B.

Pełnomocnik odpowiedział, że podtrzymuje skargę i zaznaczył, że dotyczy ona wniosku z dnia 28 lutego 2018 r., (...) Pełnomocnik wycofał jedynie żądanie skargi zobowiązania organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku (k. 39 akt sądowych).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie P. B.

Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza kontrola Sądu pod kątem zbadania czy zaskarżone działanie, bezczynność lub przewlekłość organu podlega kontroli sądu administracyjnego, w tym między innymi ze względu na legitymację wnoszącego skargę.

Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo każdy, kto ma w tym interes prawny.

Mając na uwadze treść dokumentacji zebranej w aktach administracyjnych można ustalić, że wniosek z dnia 28 lutego 2018 r., procedowany na dalszym etapie postępowania pod numerem (...), natomiast pierwotnie określony numerem (...), to wniosek B. N. ((...)), żony P. B. Powyższy wniosek złożył co prawda P. B., jednakże uczynił to jako pełnomocnik działając na zasadzie art. 168 ust. 1-3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami "Wniosek o udzielenie cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną składa cudzoziemiec zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do którego członek jego rodziny przybywa" (ust. 1). "Złożenie przez cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną w imieniu członka jego rodziny wymaga pisemnej zgody tego członka rodziny lub jego przedstawiciela ustawowego, chyba że wnioskodawca jest jego przedstawicielem ustawowym" (ust. 2). "Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, jest równoznaczne z udzieleniem cudzoziemcowi zamieszkującemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnictwa do działania w imieniu członka rodziny w danym postępowaniu".

Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że o ile P. B. wystąpił w imieniu żony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i działał w charakterze jej pełnomocnika na etapie postępowania administracyjnego prowadzonego pod numerami (...) i (...), to z całą pewnością samo postępowanie administracyjne dotyczy personalnie (...) ((...)) i tylko ona jest w nim stroną.

Jak wskazano, Sąd w toku postępowania dostrzegł wątpliwości dotyczące strony podmiotowej postępowania objętego skargą na przewlekłość (sprawa dotycząca zezwolenia na pobyt czasowy B. N./B.) względem osoby skarżącej P. B. Powiadomiono o tym pełnomocnika w treści wezwania, które na zarządzenie Sądu przesłał sekretarz sądowy 28 sierpnia 2019 r. (k. 37 akt sądowych) i które pełnomocnik odebrał 3 września 2019 r. (k. 38 akt sądowych). Pomimo to pełnomocnik podtrzymał skargę na przewlekłość P. B., a zarazem potwierdził, że dotyczy ona rozpoznania wniosku z dnia 28 lutego 2018 r., (...), czyli sprawy z wniosku (...) ((...)).

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarga P. B. na przewlekłość Wojewody jest niedopuszczalna w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a. Została ona złożona jednoznacznie przez pełnomocnika P. B. w jego imieniu, natomiast z całą pewnością dotyczy ona postępowania o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy prowadzonego z inicjatywy (...) ((...)). P. B. jest mężem (...) ((...)) niemniej nie może samodzielnie i we własnym imieniu składać skargi na przewlekłość w postępowaniu prowadzonym personalnie wobec żony. Nie jest on bowiem stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) ani też nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi (art. 50 § 1 p.p.s.a.).

Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę P. B. jako niedopuszczalną.

Sąd orzekł o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł (potwierdzenie wpływu - zob.k. 2 akt sądowych) na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma. Zwrot nastąpi na rachunek, z którego dokonano wpłaty po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.

Zupełnie na marginesie sprawy Sąd nadmienia, że P. B. mógłby faktycznie działać na rzecz żony przed sądem administracyjnym, ale w charakterze jej pełnomocnika.

Niezależnie od uwarunkowań niniejszego postępowania i ubocznie Sąd sygnalizuje pełnomocnikowi skarżącego, że - jak zdaje się wynikać z akt administracyjnych - jedyną przeszkodą tamującą postępowanie administracyjne, jakie zainicjował w imieniu żony P. B., było niedostarczenie przez niego pisemnej zgody, o której mowa w (cytowanym wyżej) art. 168 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.