Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2817434

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 27 lutego 2020 r.
II SAB/Po 126/19
Dochowanie terminu do udostępnienia informacji publicznej gdy odpowiedź następuje za pośrednictwem operatora publicznego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy.

Sędziowie WSA: Edyta Podrazik, Izabela Paluszyńska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2020 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność (...) sp. z o.o. w (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej;

I. umarza postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia (...) lutego 2019 r., uzupełnionego pismem z dnia (...) marca 2019 r.,

II. stwierdza, że (...) sp. z o.o. w (...) dopuściła się bezczynności, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa,

III. w pozostałej części skargę oddala,

IV. zasądza od (...) sp. z o.o. w (...) na rzecz skarżącego kwotę (...)- ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. (...)

Uzasadnienie faktyczne

K. J. (dalej jako strona lub skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej (...) sp. z o.o. lub spółka) w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia (...) marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności (...) sp. z o.o., zobowiązanie spółki do udzielenia mu odpowiedzi na wniosek i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco.

W dniu (...) lutego 2019 r. K. J. wystąpił do (...) sp. z o.o. o udostępnienie mu informacji publicznej. Pismo to wpłynęło do siedziby organu (...) lutego 2019 r. Wnioskodawca zaznaczył, że jego wystąpienie należy traktować jako cztery odrębne wnioski (pismo w aktach administracyjnych). W piśmie tym wnosił o:

1) udzielenie informacji, jaki adres posiada elektroniczna skrzynka podawcza (...) sp. z o.o. założona i prowadzona w trybie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z późn. zm.),

2) udzielenie informacji, czy w posiadaniu (...) sp. z o.o. znajduje się dokumentacja na temat przedsięwzięcia zrealizowanego na przełomie lat 80 i 90 ubiegłego wieku odnośnie inwestycji "(...)", a mianowicie:

a. wskazania lokalizacyjne z (...) kwietnia 1987 r., znak (...), wydane przez Urząd Wojewódzki w (...) wraz z załącznikami;

b. pozwolenie na budowę z (...) listopada 1988 r., znak (...) wraz z załącznikami;

c. projekt techniczny o symbolu (...);

d. decyzje o tzw. małym wywłaszczeniu wydane na zasadzie art. 75 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1989 r. Nr 14, poz. 74 z późn. zm.) w odniesieniu do gruntów, przez które przebiega rzeczona linia;

3) udzielenie informacji czy, gdzie i kiedy może obejrzeć dokumenty, o jakich mowa w punkcie 2), względnie - jeśli jest to niemożliwe - o wydanie kserokopii tychże dokumentów,

4) udzielenie informacji publicznej, czy (...) sp. z o.o. posiada tytuł prawny do nieruchomości, przez które przebiega rzeczona linia, czy regulowała ów stan prawny po 1990 r. zawierając umowę o ustanowienie służebności przesyłu lub inną podobną umowę.

Na powyższe (...) sp. z o.o. odpowiedziała pismem z dnia (...) lutego 2019 r. znak (...), (...), zbiorczo odnosząc się do wszystkich pytań. Spółka poinformowała skarżącego, że:

1) (...) sp. z o.o. nie posiada elektronicznej skrzynki podawczej założonej i prowadzonej w trybie ustawy z dnia (...) lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wspomniana ustawa nie obliguje spółki do posiadania takiej skrzynki. Sposoby komunikacji z (...) sp. z o.o. wskazane są na stronie internetowej pod adresem:(...)

2) (...) Sp. z o.o. jest w posiadaniu Projektu technicznego (...), którego załączniki stanowią m.in. następujące dokumenty:

* wskazanie lokalizacyjne z dnia (...) kwietnia 1987 r. znak: (...) (kopia),

* mapa projektowa nowej linii (...) z oryginalną pieczątka, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...)

3) spółka nie jest w posiadaniu dokumentów w postaci pozwolenia na budowę z dnia (...) listopada 1988 r. (znak (...)) oraz decyzji o tzw. małym wywłaszczeniu, o których udostępnienie wnioskowano,

4) na skutek upływu czasu i licznych przekształceń własnościowych spółka nie jest w posiadaniu wszystkich decyzji administracyjnych dotyczących budowy i modernizacji urządzeń. W załączeniu przedkłada się kserokopię następujących decyzji będących w posiadaniu (...) Sp. z o.o. - wskazanie lokalizacyjne z dnia (...) kwietnia 1987 r. znak: (...),

5) (...) Sp. z o.o. jest w posiadaniu części dokumentacji projektowej i eksploatacyjnej (takich jak np. projekty techniczne, uzgodnienia wewnętrzne, mapy powykonawcze, protokoły odbioru, notatki służbowe, księgi inwentarzowe) jednakże z uwagi na techniczny i technologiczny charakter chronionej informacji gospodarczej, odmawia udzielenia wnioskowanej informacji publicznej.

W uzasadnieniu swojego stanowiska, (...) sp. z o.o., wskazała, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Żądana informacja należy - zgodnie z obowiązującym w (...) sp. z o.o. "Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy C" - do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy przedmiotowa informacja nie podlega udostępnieniu w trybie wnioskowanym, a odmowa udzielenia przedmiotowej informacji publicznej jest w pełni uzasadniona.

Odpowiedź doręczono do rąk K. J. w dniu (...) marca 2019 r. (pismo wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w aktach administracyjnych).

Dnia (...) marca 2019 r. o godz. 15:34 (uw. Sądu: dane godzinowe tego i pozostałych dokumentów są istotne, gdyż pozwalają na odróżnienie pism sporządzanych równolegle tego samego dnia przez skarżącego, jak i późniejszych odpowiedzi organu) K. J. wystąpił za pośrednictwem poczty e-mail o udzielenie mu odpowiedzi, kiedy i gdzie może uzyskać wgląd w dokumenty takie jak mapa projektowa nowej linii (...) kV z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę (...). Zaznaczył też, że nie otrzymał odpowiedzi, kiedy i gdzie może obejrzeć projekt techniczny (...) Nadto wniósł o wydanie mu kserokopii obowiązującego w spółce (...) sp. z o.o. wykazu dokumentów zawierających informacje klasy C, o jakim to wykazie mowa była w piśmie z dnia (...) lutego 2019 r. (to jest w piśmie stanowiącym odpowiedź na powyżej opisany wniosek z dnia (...) marca 2019 r. (zob. e-mail z godz. 15:34, który znajduje się w aktach administracyjnych).

Ponadto K. J. w dniu (...) marca 2019 r. skierował do (...) sp. z o.o. za pomocą poczty e-mail także drugi - powiązany przedmiotowo, aczkolwiek formalnie odrębny - wniosek dotyczący udostępnienia dokumentacji związanej z linią (...) poprzez "wydanie kolorowej kserokopii lub kolorowego skanu mapy projektowej nowej linii (...) z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...) a o jakiej to mapie mowa jest w piśmie (...) sp. z o.o. z (...) lutego 2019 r., znak (...), numer sprawy (...)" (zob. wniosek z dnia (...) marca 2019 r. z godz. 15:36 - wydruk wiadomości dołączonej do skargi i utrwalonej na k. 3 akt sądowych - który wpłynął do organu o godz. 15:37- zob. akta organu I instancji). Niniejsze postępowanie sądowe dotyczy wniosku skarżącego z godz. 15.36 (wniosek z godz. 15.34 była przedmiotem sprawy o sygn. II SAB/Po 125/19- uw. Sądu).

Na oba wnioski z dnia (...) marca 2019 r. (...) sp. z o.o. odpowiedziała jednym pismem z dnia (...) marca 2019 r. znak (...), numer sprawy (...) Zostało ono nadane na poczcie (...) marca 2019 r. Pismo doręczono na adres wskazany przez K. J. (wcześniej precyzował on adres do korespondencji w e-mailu z dnia (...) marca 2019 r., z godz. 15.36 - uw. Sądu). Odpowiedź (...) sp. z o.o. została odebrana w dniu (...) marca 2019 r. przez przedstawiciela spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w lokalu przy ul. (...) (zob. odpowiedź (...) sp. z o.o. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, dołączone do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny). Do pisma tego załączono kserokopię mapy projektowej linii (...) z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...)

W międzyczasie, to jest (...) marca 2019 r. o godzinie 10:10 K. J. wniósł pocztą elektroniczną, za pośrednictwem (...) sp. z o.o., skargę na bezczynność Spółki w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia (...) marca 2019 r., a konkretnie zawartego w wiadomości e-mail z godziny 15:36 o wydanie ww. kserokopii mapy projektowej. (skarga złożona za pośrednictwem poczty elektronicznej, podpisana przez skarżącego na k. 39). Ponadto tego samego dnia o godzinie 10:12 K. J. wniósł także drugą skargę, która dotyczyła bezczynności w zakresie rozpoznania pisma z dnia (...) marca 2019 r. zawartego w wiadomości e-mail z godziny 15:34. (skarga złożona za pośrednictwem poczty elektronicznej znajduje się w aktach administracyjnych przy sprawie II SAB/Po (...)).

Sumując, skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności (...) sp. z o.o. w zakresie wydania kolorowej kserokopii lub kolorowego skanu mapy projektowej nowej linii (...) kV z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...)

Pismem z dnia (...) października 2019 r., wniesionym w odpowiedzi na skargę (k. 5 i następne), (...) Sp. z o.o., wniosła o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania. Spółka wskazała, że skarżący nie złożył w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, natomiast zgłosił nowe żądania, których nie umieścił we wniosku z (...) lutego 2019 r., a tej sytuacji skarga do WSA jest przedwczesna a zarzut bezczynności organu nieuzasadniony. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji rozstrzygającej wnioskodawca ma prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący takiego wniosku nie złożył, natomiast zgłosił nowe żądania. Zdaniem spółki skarga nie przedstawia wyraźnie i jasno stanu faktycznego sprawy, co powoduje, że nie wiadomo ostatecznie jaki jest jego ogląd chronologii i znaczenia prawnego zdarzeń. Ponieważ skarżący nie prowadził korespondencji z (...) w przedmiotowej sprawie w formie papierowej (która trafia bezpośrednio do odpowiednich służb spółki i jest chronologicznie ewidencjonowana), ale na ogólnej stronie Elektronicznego Biura Obsługi Klienta, ustalenie przez (...) przyjętej przez skarżącego chronologii oraz wzajemnego związku korespondencji jest bardzo utrudnione. Strona Elektronicznego Biura Obsługi Klienta (...) Operator, jak to wyraźnie wynika już z samej budowy tej strony, wyraźnych zakładek i jasno opisanych modułów, nie jest przeznaczona ani do składania skarg sądowych ani prowadzenia korespondencji w trybie ustawowym, ale do obsługi bieżącej Klientów przedsiębiorstwa dystrybucyjnego. Poszczególne moduły Elektronicznego Biura Obsługi Klienta wskazują wyraźnie na możliwość zaktualizowania tą drogą danych kontaktowych Klienta, sprawdzenia stanu konta, skorzystania z e-faktury, elektronicznego zarządzania swoimi płatnościami za energię elektryczną, sprawdzenia historii swojego zużycia energii elektrycznej, uzyskania odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, jak na przykład co zrobić, gdy doszło do wyłączenia prądu z powodu zadłużenia, jak kupić kod do licznika przedpłatowego, jak zarezerwować online wizytę w wybranym Biurze Obsługi Klienta itp. Spółka wyjaśniła również, że w piśmie z dnia (...) marca 2019 r., odmówiła skarżącemu udostępnienia niektórych dokumentów, obszernie wyjaśniając przyczyny swojego rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z (...) listopada 2019 r. skarżący (k. 37 i n. akt sądowych), odnosząc się do odpowiedzi na skargę podkreślił, że (...) nie udzieliła odpowiedzi na jego wniosek w ustawowym terminie 14 dni. Skarga była więc zasadna w dacie jej składnia (...) marca 2019 r. udzielenie odpowiedzi na wniosek nastąpiło dopiero (...) marca 2019 r. (chodzi o pismo z (...) marca 2019 r. nr (...) nadane w placówce pocztowej (...) marca 2019 r. por. k 40-41 akt sądowych).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: "p.p.s.a."). W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12 - wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429; przywoływanej jako: "u.d.i.p."), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Nie było przedmiotem sporu między stronami, że udostępnienie kopii mapy projektowej linii wysokiego napięcia stanowi informacje publiczną w rozumieniu ustawy i co do zasady podlega udostępnieniu w jej trybie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p., w tym "podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów" (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych do podmiotów wykonujących zadania publiczne w powyższym rozumieniu zalicza się m.in. przedsiębiorstwa energetyczne i ich wyodrębnione jednostki organizacyjne, np. oddziały (zob. np. wyroki NSA: z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13; z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 230/14, wszystkie cytowane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wszelkie zaś informacje związane z wykonywaniem takich zadań przez przedsiębiorstwa energetyczne, w tym informacje (zwłaszcza decyzje i inne dokumenty) dotyczące lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej na określonej działce, co do zasady są uznawane w judykaturze za informacje publiczne w rozumieniu u.d.i.p. (por. np. wyroki NSA z 12 marca 2014 r., syg. I OSK 2753/13, z 3 kwietnia 2014 r., sygn. I OSK 2263/13, z 3 kwietnia 2014 r., sygn. I OSK 2994/13, zzz 1 października 2014 r., sygn. I OSK 314/14, dostępne j.w.)

W dalszej kolejności należy wyjaśnić, że termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 od dnia doręczenia adresatowi wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie jest w stanie dotrzymać terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powinien zawiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o fakcie uchybienia terminowi do udzielenia informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem przyczyn opóźnienia i wskazaniem terminu, w którym udostępni informację, nie dłuższym jednak niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, co wynika z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy. W tym przypadku nie wydaje się decyzji administracyjnej.

Jak zostało przedstawione w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia sprawa dotyczy bezczynności (...) w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia (...) marca 2019 r. godz. 15.36 tj. wydania kolorowej kserokopii lub kolorowego skanu mapy projektowej nowej linii (...) kV z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...)/88, a o jakiej to mapie mowa jest w piśmie (...) sp. z o.o. z (...) lutego 2019 r., znak (...), numer sprawy (...)".

Wniosek został nadany o 15:36 a doręczony spółce za pomocą środków komunikacji elektronicznej o godz. 15.44 dnia (...) marca 2019 r. (potwierdzenie otrzymania tego zgłoszenia przez (...) z (...) marca 2019 r. o godz. 7.06 - w aktach adm. Wobec czego 14-dniowy termin na udzielenie skarżącemu odpowiedzi na wniosek upływał (...) marca 2019 r. (poniedziałek). Należy wyjaśnić, że ryzyko nieodebrania czy też nieodczytania przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, skierowanego na oficjalnie podany adres poczty elektronicznej organu, obciąża ten organ, a nie skarżącego. (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. I OSK 1592/17).

Zauważyć należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej, jako ustawa szczególna, reguluje w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej. Wobec tego, to jej uregulowania decydują o trybie postępowania w tych sprawach, a przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie tylko wtedy, gdy przepisy tej ustawy tak stanowią. Odsyła ona do przepisów tego Kodeksu jedynie w art. 16 ust. 2, a więc należy wyłączyć ich stosowanie do faz poprzedzających wydanie decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15 wraz z cytowanym tam orzecznictwem - orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższe zapatrywanie koresponduje ze stwierdzeniem wyrażonym w uchwale NSA z dnia 9 grudnia 2013 r. (I OPS 7/13, ONSAiWSA 2014 r. Nr 3, poz. 37), że "postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym i uproszczonym, w którym przepisy kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie dopiero na etapie wydania decyzji w trybie art. 16 u.d.i.p.".

Niezasadne było więc twierdzenie organu o braku podstaw do uznania, że przedmiotowy wniosek z (...) marca 2019 r. z godz. 15:36 o wydanie kserokopii mapy stanowił nowy wniosek. Podkreślić należy, że ewentualne wątpliwości w zakresie kwalifikacji wniosku spółka mogła wyjaśniać na etapie jego rozpoznawania.

Spółka w załączeniu do pisma nr (...) z dnia (...) marca 2019 r., nadanym w placówce pocztowej (...) marca 2019 r. przedłożyła skarżącemu wnioskowaną kserokopię mapy projektowej linii (...) z oryginalną pieczątką, która informuje o numerze pozwolenia na budowę nr (...) (k. 40-41 akt sądowych). Kwestią wymagającą ustalenia było to czy dochowała terminu do dokonania tej czynności materialno - technicznej.

O dochowaniu (lub nie) terminu do udzielenia informacji publicznej, w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., - jeśli odpowiedź na wniosek następuje w formie pisemnej, za pośrednictwem operatora pocztowego rozstrzyga data nadania przez podmiot zobowiązany odpowiedzi zawierającej żądaną informację publiczną. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z dnia19 grudnia 2019 r., sygn. I OSK 365/19 - nie powinien to być dzień zapoznania się z odpowiedzią przez wnioskodawcę (czy też odebrania odpowiedzi przez wnioskodawcę), bo wówczas, z różnych powodów, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie miałby żadnej kontroli nad terminem udostępnienia, który go obciąża. Nie może być to też data sporządzenia odpowiedzi przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji, jeśli data ta nie pokrywa się z datą nadania pisma zawierającego odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji. Sporządzenie odpowiedzi musi się bowiem łączyć z wolą podmiotu zobowiązanego do udostępnienia sporządzonej informacji, a to ma miejsce dopiero wówczas, gdy pismo zostanie nadane do adresata. Bez znaczenia są przy tym procedury organizacyjne wewnętrzne, obowiązujące w strukturach podmiotu zobowiązanego, które mogą mieć wpływ na datę uzewnętrznienia woli udzielenia informacji publicznej (nadania pisma u operatora pocztowego).

Wobec tego nadając w placówce pocztowej pismo wraz z kopią żądanej mapy projektowej w dniu (...) marca 2019 r. spółka uczyniła to z przekroczeniem 14-dniowego terminu. Bezczynna była w dniach (...) i (...) marca 2019 r. W dacie wniesienia skargi: (...) marca 2019 r. wnioskowana kopia mapy nie była wysłana na adres wskazany przez skarżącego. Skarżącemu została faktycznie doręczona drogą pocztową w dniu (...) marca 2019 r. (por. wydruk śledzenia przesyłek poczty polskiej-w aktach sądowych) a nadana na poczcie (...) marca 2019 r. Tym samym (...) sp. z o.o. pozostawała w bezczynności w dacie wniesienia skargi - bezczynność ta ustała w dniu (...) marca 2019 r. (data nadania na poczcie) i przed wydaniem niniejszego wyroku. Ostatecznie podmiot zobowiązany prawidłowo, choć z opóźnieniem, załatwił wniosek skarżącego, przesyłając mu wnioskowaną kserokopię mapy projektowej linii (...)

W tej sytuacji postępowanie w zakresie zobowiązania (...) do załatwienia wniosku, podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I wyroku. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008, sygn. I OPS 6/08)

Jednocześnie na mocy art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w pkt II wyroku. Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Poddając analizie uchybienie terminowi udostępnienia informacji publicznej należało wziąć pod bowiem pod uwagę to, że spółka odpowiedziała skarżącemu jedynie z trzydniowym opóźnieniem a w sprawie z uwagi na składanie przez skarżącego kilku wniosków i to w odstępie minutowym, rozpoznanie rzeczywistych żądań skarżącego mogło wiążąc się z trudnościami. Skarżący we wniosku z godz. 15.34 wnosił o wskazanie gdzie może uzyskać dostęp do mapy, po czym dwie minuty później wnioskował o wydanie jej kopii. Zdaniem Sądu niewielkie opóźnienie w rozpoznaniu wniosku i brak przesłanek złej woli po stronie spółki uzasadnia przyjęcie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W pkt III wyroku Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie, uznając, że nie ma podstaw do zastosowania środków z art. 149 § 2 p.p.s.a.

W pkt IV wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o kosztach postępowania, na które składał się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi ((...) zł).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.