Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1310265

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 6 maja 2013 r.
II SAB/Op 12/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P., S. P., K. P. na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem postanawia:

odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 18 lutego 2013 r. B. P., S. P. i K. P., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem. Pod skargą znajdował się jeden nieczytelny podpis.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 marca 2013 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez skarżących, którzy nie podpisali skargi i wskazanie, kto złożył podpis na skardze, która już do sądu wpłynęła, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym na adres podany w skardze w dniu 2 kwietnia 2013 r., do rąk jednego ze skarżących, dorosłego domownika pozostałych skarżących - S. P. - co wynika ze zwrotnych pocztowych potwierdzeń odbioru przesyłki w aktach sprawy (k. 11 do 13).

Brakujące podpisy na skardze nie zostały złożone, nie zostało też wyjaśnione, od którego skarżącego pochodzi podpis znajdujący się pod skargą.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga powinna spełniać ogólne warunki przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym określone w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., należało wezwać skarżących do ich uzupełnienia.

Niezachowanie wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie przez tych z nich, którzy nie podpisali skargi oraz wskazanie, kto złożył podpis na skardze, która już do sądu wpłynęła. Odnośnie umieszczonego pod skargą nieczytelnego podpisu, przychodzi w tym miejscu wyjaśnić, że podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 Kodeksu cywilnego. Nie musi to być podpis czytelny. W uchwale z dnia 28 kwietnia 1973 r., III CZP 78/72, OSNC 1973, Nr 12, poz. 207, Sąd Najwyższy uznał (na użytek przepisów prawa spadkowego), że podpisem jest znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Nie musi obejmować nazwiska, gdyż w praktyce obrotu stosowany jest najczęściej pewien skrót (podpis nieczytelny), będący "godłem" podpisu. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 368/11, dostępne w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 795331, stwierdzając: "Podpisem jest znak ręczny określonej osoby noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu." Jak zatem wskazano podpis musi umożliwiać identyfikację osoby, od której pochodzi, co w sprawie nie miało miejsca. Dlatego też wezwano skarżących do uzupełnienia braku również w tym zakresie.

Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane każdemu ze skarżących, na adres podany w skardze i tam doręczone im w dniu 2 kwietnia 2013 r., co zostało potwierdzone przez S. P., będącego dorosłym domownikiem dla B. P. i K. P. Doręczenie było zatem skuteczne, stosownie do art. 72 § 1 3 p.p.s.a., zezwalającego na doręczenie zastępcze, to jest np. do rąk dorosłego domownika adresata, jeżeli adresata nie zastanie się w domu. Z tego względu, zakreślony przez Sąd, 7 - dniowy termin upływał skarżącym w dniu 9 kwietnia 2013 r.

Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło, ani do uzupełnienia braków formalnych skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 - orzeczono, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.