Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1782863

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 10 lutego 2015 r.
II SAB/Lu 217/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek.

Sędziowie: NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), WSA Bogusław Wiśniewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania od decyzji dotyczącej świadczenia pieniężnego na zakup żywności

I.

oddala skargę;

II.

przyznaje (...) A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie faktyczne

Z. W. wniósł w dniu (...) kwietnia 2014 r. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ odwołania od decyzji dotyczącej odmowy przyznania świadczenia pieniężnego na zakup żywności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie.

Kolegium wskazało, że w dniu (...) sierpnia 2013 r. wpłynęło odwołanie Z. W. z dnia (...) lipca 2013 r. od decyzji z dnia (...) lipca 2013 r., nr (...) wydanej z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. świadczenia pieniężnego z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności.

Postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2013 r. Kolegium na podstawie art. 136 k.p.a. zleciło organowi I instancji przeprowadzenie wywiadu środowiskowego z żoną wnioskodawcy T. W. w celu ustalenia sytuacji życiowej wnioskodawcy (z uwagi na odmowę kontaktu wnioskodawcy z organem).

W dniu (...) września 2013 r. Kolegium odmówiło wyłączenia od udziału w postępowaniu członków Kolegium - K. A. i Z. C.

W związku z tym, że Kolegium nie otrzymało niezbędnej dokumentacji od organu I instancji, postanowieniem z dnia (...) września 2013 r. Kolegium przedłużyło termin załatwienia sprawy do dnia (...) października 2013 r., o czym poinformowało wnioskodawcę.

W dniu (...) września 2013 r. (data wpływu) Z. W. zwrócił się do Kolegium o usunięcie naruszenia prawa w sprawie dotyczącej jego odwołania z dnia (...) lipca 2013 r.

Postanowieniem z dnia (...) września 2013 r. Kolegium uznało to wezwanie za nieuzasadnione.

W dniu (...) października 2013 r. do Kolegium wpłynęła dokumentacja z organu I instancji, dlatego pismem z dnia (...) października 2013 r. Kolegium poinformowało Z. W. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia dodatkowych uwag.

Następnie decyzją z dnia (...) listopada 2013 r., Nr SKO. (...) Kolegium rozpatrując odwołanie utrzymało w mocy decyzję z dnia (...) lipca 2013 r., nr (...) wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. świadczenia pieniężnego z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności.

W tej sytuacji - zdaniem Kolegium - skarga na bezczynność jest niezasadna.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny.

W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub (...) do dokonania czynności (...). Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a.

Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie.

Jak bowiem wynika z akt sprawy odwołanie Z. W. z dnia (...) lipca 2013 r. od decyzji z dnia (...) lipca 2013 r., nr (...) wydanej z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Specjalistę pracy socjalnej Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o odmowie przyznania Z. W. świadczenia pieniężnego z rządowego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na zakup żywności zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., które decyzją z dnia (...) listopada 2013 r., Nr (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W sytuacji występującej w sprawie nie ma więc podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 p.p.s.a. do załatwienia odwołania Z. W. z dnia (...) lipca 2013 r. (data wpływu (...) sierpnia 2013 r.), a z uwagi na to, że decyzja ta została wydana przed w wniesieniem skargi na bezczynność tj. przed dniem (...) kwietnia 2014 r. - skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Należy dodatkowo wskazać, że wprawdzie decyzja ta nie została wydana w terminach wskazanych w art. 35 § 3 (miesięcznym lub w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej dwumiesięcznym), to jednak okoliczność ta nie uprawnia do stwierdzenia bezczynności, skoro organ rozpatrzył odwołanie i wydał decyzję. Istotne jest również to, że opóźnienie w wydaniu decyzji nie wynikało z przyczyn leżących po stronie organu (organ bez zbędnej zwłoki podejmował czynności zmierzające do należytego ustalenia stanu faktycznego), a zatem - w świetle art. 35 § 5 k.p.a. - okresy tych opóźnień nie podlegały doliczeniu do ustawowych terminów załatwiania spraw. Poza tym organ przedłużył termin załatwienia sprawy, a następnie niezwłocznie wydał decyzję, dlatego nie można mu zarzucić bezczynności.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.