Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1782917

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 24 lutego 2015 r.
II SAB/Lu 21/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca).

Sędziowie WSA: Robert Hałabis, Bogusław Wiśniewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na bezczynność Zakładu Budowy i Eksploatacji Urządzeń w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej

I.

zobowiązuje Zakład Budowy i Eksploatacji Urządzeń do rozpoznania wniosku z dnia (...) r. o udzielenie informacji publicznej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy;

II.

stwierdza, że bezczynność Zakładu Budowy i Eksploatacji Urządzeń nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;

III.

zasądza od Zakładu Budowy i Eksploatacji Urządzeń na rzecz Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. wniosła skargę na bezczynność Zakładu Y w B. polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia (...) grudnia 2014 r. - w jakiej wysokości premie i nagrody wypłacono ze środków Związku Z. w B. oraz Zakładu Y w B. (dalej również jako zakład) M. B. od chwili objęcia przez niego stanowiska Dyrektora Zakładu Y w B.  

W związku z powyższym spółka zażądała zobowiązania zakładu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych po uprawomocnieniu się wyroku, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od zakładu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wedle norm przepisanych.

W uzasadnieniu zarzutu skargi spółka podniosła, że do dnia jej wniesienia nie nie otrzymała od zakładu żadnej odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę dyrektor Zakładu Y w B. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie jako bezzasadnej.

Wyjaśnił, że z opinii radcy prawnego, do którego Zakład Y w B. zwrócił się z pytaniem, czy dyrektor tego zakładu jest podmiotem właściwym do rozpatrzenia wniosku X z dnia (...) grudnia 2014 r. wynika, że: 1) dyrektor zakładu, nie będący organem Związku Z w B., nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, 2) dyrektor zakładu, na podstawie przepisów ustawowych oraz statutu związku, nie jest uprawniony do wydawania decyzji administracyjnych; 3) dyrektor zakładu nie reprezentuje związku komunalnego na zewnątrz, a więc nie powinien udzielać informacji o finansach związku; 4) w sytuacji, gdy informacja dotyczy dyrektora zakładu, wniosek o udostępnienie informacji rozpoznają właściwe organy Związku Z w B.

Dyrektor zakładu podniósł, że w związku z powyższym stwierdził swoją niewłaściwość do załatwienia wniosku X z dnia (...) grudnia 2014 r. i wraz z pismem z dnia (...) grudnia 2014 r. przekazał go zgodnie z właściwością Zarządowi Związku Z w B., informując jednocześnie o tym wnioskodawcę.

Dyrektor zakładu wyjaśnił następnie, że skoro Zakład Y w B. rozpatrywał wniosek X z dnia (...) grudnia 2014 r. w okresie od (...) grudnia 2014 r. (data wpływu) do (...) grudnia 2014 r. (data poinformowania wnioskodawcy o przekazaniu wniosku zgodnie z właściwością), tj. w przeciągu ośmiu dni, to tym samym nie przekroczył terminu załatwiania tego wniosku.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność Zakładu Y w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, stąd zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o jej odrzucenie jest bezzasadny.

Skarga jest również zasadna. Zakład Y w B. dopuścił się bezczynności w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia (...) grudnia 2014 r.

Wnioskiem tym objęto żądanie udzielenia przez zakład informacji o wysokości premii i nagród wypłaconych ze środków Związku Z w B. oraz Zakładu Y w B. M. B. od chwili objęcia przez niego stanowiska Dyrektora Zakładu.

W pierwszej kolejności podnieść należy, że żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. poz. 782 z późn. zm., zwanej dalej: u.d.i.p.).

Do zakresu zadań Zakładu Y w B., utworzonego uchwałą Związku Z z siedzibą w B. z dnia (...) grudnia 1995 r., należy realizacja zadań publicznych nałożonych na gminy przez ustawę o samorządzie gminnym, w szczególności takich jak: budowa, remont, konserwacja i eksploatacja urządzeń zaopatrzenia w wodę, oczyszczalni ścieków i sieci kanalizacyjnych, wysypisk śmieci i odpadów, budowa i konserwacja urządzeń melioracji podstawowych oraz realizacja innych zadań z zakresu użyteczności publicznej.

Zakład ten jest jednostką budżetową Związku Z w B., stąd powierzone mu zadania publiczne realizuje z wykorzystaniem środków finansowych z budżetu związku (art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.).

Dyrektor Zakładu jest kierownikiem i reprezentantem zakładu. Jest on zatem osobą wykonującą zadania publiczne w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pełni bowiem funkcję, która obejmuje dysponowanie majątkiem komunalnym oraz zarządzanie sprawami związanymi z wykonywaniem zadań przez jednostkę organizacyjną związku. Niewątpliwie więc informacja o wysokości wypłaconych mu nagród i premii odnosi się do sposobu wydatkowania środków publicznych, a zatem jest informacją publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p.

Ponadto, skoro, jak wyżej podniesiono, Zakład Y w B., jest jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego wykonującą zadania publiczne, jest on objęty dyspozycją art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. jako podmiot obowiązany do udzielania informacji publicznej. Wbrew stanowisku wyrażonemu w odpowiedzi na skargę oraz w treści przytoczonej tam opinii prawnej, do udzielania takich informacji w imieniu zakładu upoważniony jest jego dyrektor jako podmiot reprezentujący zakład.

Nie przesądzając o sposobie rozstrzygnięcia wniosku skarżącej spółki z dnia (...) grudnia 2014 r., należy podkreślić, że Zakład Y zobowiązany był do rozpatrzenia tego wniosku w sposób określony w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, czego nie uczynił, dopuszczając się tym samym bezczynności.

W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

W tym samym terminie, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej winien wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, o ile stwierdzi, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., zakład nie podjął czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu stronie skarżącej żądanych informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia tych informacji. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że dyrektor zakładu, stwierdziwszy swoją niewłaściwość do załatwienia wniosku X z dnia (...) grudnia 2014 r., który wpłynął do niego w dniu (...) grudnia 2014 r., przekazał go w dniu (...) grudnia 2014 r. Zarządowi Związku Z w B., informując jednocześnie o tym wnioskodawcę.

Tymczasem skierowanie wniosku o udzielenie informacji publicznej do organu niewłaściwego nie upoważnia do przekazania go zgodnie z właściwością, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., gdyż przepis ten nie ma zastosowania w sprawach o udostępnienie informacji publicznej.

Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego można stosować w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej tylko wówczas, gdy wynika to z treści ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z art. 16 u.d.i.p. wynika, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się od momentu wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji bądź umorzenia postępowania o jej udostępnienie, a nie od chwili wpłynięcia wniosku.

Skoro więc pismo o udostępnienie informacji publicznej wpłynęło do Zakładu Y w B., to tym samym przed tym podmiotem wszczęte zostało postępowanie o udostępnienie informacji publicznej. Zakład, będący adresatem wniosku, powinien zatem ustosunkować się do wniosku i w tym celu dokonać weryfikacji posiadanej informacji oraz zbadać, czy może ona zostać udostępniona w trybie powołanej ustawy.

Nie było natomiast podstaw do przekazania wniosku innemu organowi według właściwości.

Z uwagi na to, sąd, zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zobowiązał Zakład Y w B. do rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia (...) grudnia 2014 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy.

Jednocześnie, w myśl powołanego przepisu, sąd stwierdził, że bezczynność zakładu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wprawdzie dyrektor zakładu błędnie przekazał wniosek o udostepnienie informacji publicznej zarządowi związku komunalnego, jednak nie sposób uznać, by to działanie nosiło cechy lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych nań z mocy ustawy.

Rozstrzygniecie o kosztach postępowania zostało wydane w oparciu o dyspozycję art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.