Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1435502

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 21 czerwca 2013 r.
II SAB/Kr 70/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.).

Sędziowie WSA: Mirosław Bator Jacek Bursa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J.I. i T.I. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej budowy cmentarza komunalnego w P.

I.

umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności;

II.

stwierdza że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. w prowadzeniu postępowania w sprawie dotyczącej budowy cmentarza komunalnego w miejscowości P. prowadzone do sygn. (...) miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

III.

wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. grzywnę w kwocie 5.000,00 zł. (pięć tysięcy złotych);

IV.

zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. na rzecz skarżących J.I. i T.I. kwotę 340,00 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 25 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga J.I. i T.I na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. Skarżący domagali się wydania decyzji w sprawie dotyczącej budowy cmentarza komunalnego w miejscowości P. prowadzonej pod sygn. (...) w terminie do 30 czerwca 2013 r., nałożenia na organ grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazali, że postanowieniem z 17 czerwca 2010 r. wydanym na skutek złożonego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy do 31 sierpnia 2010 r. Mimo znacznego upływu czasu organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Skarżący podkreślili, że postępowanie w tej sprawie toczy się przed PINB-em od 1999 r. Podali również, że nie mogą doczekać się rozstrzygnięcia organu władzy publicznej mimo, że sprawa ta była przedmiotem wyroku Europejskiego trybunału Praw Człowieka (Iskrzyccy przeciwko Polsce 9261/02) a Trybunał zasądził na ich rzecz stosowne odszkodowanie za przewlekłe prowadzenie postępowania.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wskazał, że uzasadnienie przyczyn tak długiego rozpatrywania sprawy zostało wyjaśnione w znajdującej się w aktach administracyjnych adnotacji urzędowej z 25 maja 2010 r. Ponadto organ poinformował, że w dniu 22 kwietnia 2013 r. wydał decyzję kończącą postępowanie w sprawie.

Na podstawie analizy akt sprawy oraz adnotacji urzędowej z 25 maja 2010 r. sąd ustalił, że:

Cmentarz będący przedmiotem postępowania został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z 18 maja 1993 r. znak (...) utrzymaną w mocy decyzją Wojewody N. z 7 lipca 1993 r., znak: (...). Inwestorem był Burmistrz Miasta R. i Komitet Czynu Społecznego Budowy Cmentarza Komunalnego w P. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z 12 lutego 1996 r., sygn. akt: SA/Kr 1622/95 ww. decyzje Wojewody i Kierownika Urzędu Rejonowego zostały uchylone.

Na mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z 9 września 1996 r. znak: (...) wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nakazano wykonanie czynności w postaci przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej w strefie 150 m i ekspertyzy hydrogeologicznej terenu cmentarza. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę decyzją z (...).12.1996 r. znak: (...). Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z 27 lipca 1999 r. sygn. akt: II SA/Kr 73/97 skarga na decyzję Wojewody z dnia 11 grudnia 1996 r. została oddalona.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. PINB w N. przejął kompetencje Kierownika Urzędu Rejonowego w N. rejestrując sprawę pod sygn. akt: (...). Następnie w związku wnioskiem inwestora o udzielenie pozwolenia na użytkowanie Starosta N. przekazał w piśmie z 23 stycznia 2002 r. dokumenty dotyczące cmentarza wraz z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie z 14 września 2001 r. celem sprawdzenia wypełnienia obowiązków wynikających z decyzji z 9 września 1996 r. znak: (...). PINB w piśmie z 21 lutego 2002 r. upomniał inwestora, a następnie w piśmie z 10 października 2002 r. wyszczególnił dokumenty niezbędne do przedłożenia celem wypełnienia decyzji z 9 września 1996 r.

W dniu 11 lipca 2003 r. doszło do przejęcia przez PINB kompetencji Starosty w zakresie udzielania pozwolenia na użytkowanie. Wniosek inwestora został zarejestrowany pod znakiem: (...).

Decyzją (...) z 5 września 2003 r., na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nakazano Burmistrzowi Miasta R. i Komitetowi Czynu Społecznego Budowy Cmentarza Komunalnego w P. rozbiórkę cmentarza w części wykonanej infrastruktury technicznej: ogrodzenia, kanalizacji wód opadowych, placów 5 dróg dojazdowych. Decyzją z 12 stycznia 2004 r. znak: (...) MWINB w K. uchylił decyzję PINB z 5 września 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W dniu 5 marca 2004 r. akta sprawy wróciły do PINB-U. W dniu 19 lipca 2004 r. PINB postanowieniem zażądał od Burmistrza Miasta R. oświadczenia kierownika budowy. W dniu 19 października 2004 r. przeprowadzona została kontrola cmentarza.

W dniu 22 listopada 2004 r. została wydana decyzja (...) udzielająca Burmistrzowi Miasta R. i Komitetowi Czynu Społecznego Budowy Cmentarza Komunalnego w P. pozwolenia na użytkowanie cmentarza komunalnego w P. na części terenu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z (...).12.2005 r., znak: (...) stwierdził nieważność decyzji z 22 listopada 2004 r., wskazując, że nie zostało jeszcze zakończone postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 50 i 51 ustawy prawo budowlane. Decyzją z (...).02.2006 r. znak:(...) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. utrzymał w mocy decyzję WINB w K. z (...).12.2005 r. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VII SAAA/a 788/06 z 4 października 2006 r. oddalono skargę na decyzję Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie z 27 lutego 2006 r.

Na skutek monitów ze strony skarżących odnośnie braku prowadzenia postępowania administracyjnego pismem z 5 marca 2010 r. PINB zwrócił się do WINB w K. z prośbą o zwrot akt sprawy dotyczącej budowy cmentarza komunalnego przesłanych wraz z odwołaniem w dniu 1 października 2003 r. (znak: (...)). W odpowiedzi w piśmie z 8 kwietnia 2010 r. WINB poinformował, że nie posiada akt administracyjnych, gdyż zostały one przekazane osobiście do rąk PINB w dniu 5 marca 2004 r.

Decyzją z (...).05.2010 r., sygn. akt (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. ponownie rozpoznając wniosek Burmistrza Miasta R. z 14 września 2001 r. odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie cmentarza komunalnego w P.

Zawiadomieniem z 6 lipca 2010 r. organ zawiadomił strony, że "ponownie prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie cmentarza komunalnego w P". Od tej daty do dnia wydania decyzji w dniu 24 kwietnia 2013 r. organ dokonał następujących czynności: w dniu 5 lipca 2011 r. wystosował do E.P. pismo stanowiące odpowiedź na jej pismo z dnia 22 czerwca 2011 r. (brak tego pisma w przedłożonych aktach administracyjnych) w którym poinformował, że ze względu na śmierć strony postępowania M.Z., nie wszystkie strony otrzymały zawiadomienia o ponownym przystąpieniu do sprawy i trwa postępowanie w celu ustalenia następców prawnych działki nr (...); w piśmie z 29 marca 2012 r. organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w N. z prośbą o udostępnienie z ewidencji gruntów kto jest właścicielem lub władającym działki nr (...). Z przesłanego odpisu z rejestru gruntów wynikało, że właścicielem działki są M.Z. i S.Z. W piśmie z 16 kwietnia 2012 r. organ zwrócił się do ww. osób z wezwaniem do wskazania następców prawnych M.Z. w dniu 8 kwietnia 2013 r. organ dołączył do akt sprawy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 25 czerwca 2011 r. którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R., z 30 grudnia 1991 r. o ustaleniu lokalizacji budowy cmentarza komunalnego w P.

W dniu 24 kwietnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wydał decyzję znak: (...), w której na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 37 ust. 2, art. 51 ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia 4-ch egzemplarzy projektu zamiennego cmentarza komunalnego zlokalizowanego na dz. nr (...),(...),(...),(...) położonych w P., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi.

Dodatkowo w adnotacji urzędowej z 25.05. 2010 r. - na którą powołuje się organ w odpowiedzi na skargę - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że na przełomie kwietnia i maja 2010 r. dokonał analizy materiału dowodowego, oraz usystematyzowania akt sprawy. Z tak uporządkowanych akt wynika, że przed organem toczą się dwa postępowania, jedno będące kontynuacją postępowania naprawczego Kierownika Urzędu Rejonowego (znak: (...)) i drugie jako kontynuacja postępowania Starosty N. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie (znak: (...)). W adnotacji inspektor wyjaśnił, że w okresie od 5 marca 2004 r. do 8 marca 2010 r. organ pozostawał w mylnym przeświadczeniu, że zgromadzony materiał dowodowy nie stanowi oryginałów akt, a te nie zostały mu zwrócone przez organ wyższego stopnia. Przyczyną takiego stanu rzeczy był brak dokumentu dowodzącego zwrotu akt postępowania naprawczego do organu I instancji (aż do 8 marca 2010 r.) oraz obszerność materiału zawierającego szereg kopii dokumentów sprawiających wrażenie posiadania akt zastępczych (pozostawionych a/a w chwili wysyłania odwołań od decyzji wraz z oryginalnymi aktami). Organ zaznaczył, że aktami postępowania naprawczego, przejętego w roku 1999 po byłym Urzędzie Rejonowym i dalszymi zebranymi przez PINB w N. na przestrzeni lat 1999-2004, posłużono się w roku 2004 w postępowaniu (...) udzielającym pozwolenie na użytkowanie cmentarza. Fakt ten znalazł odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (.,..) z 22 listopada 2004 r. udzielającej pozwolenie na użytkowanie cmentarza w części terenu objętego inwestycją. Jednak akta te nie zostały fizycznie do tegoż postępowania dołączone. W adnotacji wskazano, że prawdopodobnie intencją osób podejmujących wówczas decyzję ws. cmentarza komunalnego w P. było zakończenie rozpoczętego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N. postępowania naprawczego wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, po uwzględnieniu postawionych przez Kierownika Urzędu Rejonowego warunków (decyzja z roku 1996-go). Jak już wyżej wskazano, organ wyższego stopnia stwierdził nieważność tej decyzji. Akta sprawy (...) wróciły do organu 26 września 2007 r. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Inwestora o pozwolenie na użytkowanie decyzją z dnia 15 maja 2010 r. odmówiono udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że ta sytuacja począwszy od dnia zwrotu akt znak: (...) (26 września 2007 r.) aż do chwili potwierdzenia zwrotu akt postępowania naprawczego, tj. do dnia 8 marca 2010 r., spowodowała niezamierzoną bezczynność PINB w N. w kwestii budowy i użytkowania cmentarza komunalnego w P. Organ w tym okresie trwał w oczekiwaniu na zwrot akt o sygn. (...) O braku świadomości posiadania tychże akt świadczą kolejno udzielane odpowiedzi na zapytania Pełnomocnika Ministra Spraw Zagranicznych, mediów, policji i adwokata P.P. I. Nadto wskazano, że wytłumaczenia takiego stanu rzeczy należy poszukiwać w fakcie, że przez okres ponad 10 lat sprawą cmentarza komunalnego w P. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w N. zajmowało się wielu inspektorów, obecnie już nie pracujących. Ponadto, w roku 2008-ym urząd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. objęła inna osoba.

\

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne powołane są do kontroli Działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy obejmuje-stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. także orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Nadto, zgodnie z art, 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związanym granicami skargi.

Skarga jest zasadna jakkolwiek nie wszystkie wnioski zawarte w skardze podlegają uwzględnieniu.

Przepis art. 12 k.p.a. ustanawia ogólną zasadę szybkości i prostoty postępowania administracyjnego, z której wynika obowiązek szybkiego, a zarazem wnikliwego działania w sprawie oraz działania zgodnego z ekonomiką procesową (Robert Kędziora, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.K. Beck 2005, s. 60). Zasadę tę powtarza i precyzuje przepis art. 35 k.p.a. W paragrafie 1 tego przepisu unormowana jest generalna reguła dla załatwiania spraw administracyjnych bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z § 2 ab initio niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania. Zgodnie z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś sprawy w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie natomiast z § 5 do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. O bezczynności organu administracji publicznej można wiec mówić dopiero wtedy, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnej czynności, lub prowadząc postępowanie - nie zakończył go wydaniem aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia lub innego aktu).

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inne akty administracyjne nie zostały dokonane, w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu administracji publicznej.

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. przesłanką dopuszczalności skarg na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. W razie skargi na niewydanie decyzji w ustawowo określonym terminie, zgodnie z dyspozycją z art. 37 § 1 k.p.a., służy w postępowaniu administracyjnym zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Odnosząc się do niniejszej sprawy trzeba przede wszystkim wskazać, że w rozpatrywanej sprawie J. i T.I. wypełnili obowiązek wynikający z art. 37 § 1 k.p.a. składając zażalenie z 23. 02. 2010 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Trzeba przy tym wskazać, że WINB w K. postanowieniem z (...).06. 2010 r. uznał przedmiotowe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył PINB w N. dodatkowy termin do załatwienia sprawy na dzień 31. 08. 2010 r. Termin ten nie został przez PINB w N. dotrzymany.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z natomiast z § 2 ww. przepisu, w przypadku o którym mowa w § 1 (tekst jedn.: uwzględnienia skargi na bezczynność), może przez urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Mając na uwadze treść wyżej przytoczonego przepisu Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18. 09. 2012 r., sygn. akt II OSK 1953/12, z 26. 07. 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12 Lex 1271778 i z 17. 10. 2012 r. sygn. akt I OSK 2443/12, Lex 1269652, zgodnie z którymi wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność nie zwalnia sądu od obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu. Należy podnieść, że odmienna wykładnia art. 149 p.p.s.a. prowadziłaby do pozbawienia strony możliwości dochodzenia odszkodowania (na podstawie art. 417 § 3 k.c.) za szkodę, której źródłem jest niewydanie orzeczenia lub decyzji. Wypaczałoby to także sens wprowadzonych zmian w sprawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienie NSA z 17. 10. 2012 r. I OSK 2443/12, Lex 1269652). Nie ulega zatem wątpliwości, że organ pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, ale również gdy je podejmuje, lecz mimo ustawowego obowiązku nie kończy postępowania wydaniem decyzji. Należy zwrócić uwagę, że wydanie przez organ decyzji już po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie powoduje stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pogląd ten wyrażony m.in. w postanowieniu NSA z 11. 06. 2013 r. sygn. akt I OSK 1109/13, cbois i w postanowieniu NSA z 26.07. 2012, sygn. akt II OSK 1360/12, Lex 1271778 Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela.

W rozpoznawani ej sprawie skarga J.I,. j i T.I. na bezczynność PINB w N. wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 25 marca 2013 r. natomiast PINB w N. wydał w dniu 22 kwietnia 2013 r. decyzję nakładającą na Gminę R. obowiązek sporządzenia i przedstawienia 4 egzemplarzy projektu zamiennego cmentarza komunalnego położonego w P.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie zostały wielokrotnie przekroczone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. kodeksowe terminy do jej załatwienia. Jak bowiem wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego oraz z pisma PINB w N. z 25. 05. 2010 r. zatytułowanego "Adnotacja urzędowa" organ I instancji prowadził w związku z budową cmentarza komunalnego w P. dwa postępowania tj. postępowanie do sygn.: (...) w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego cmentarza oraz postępowanie naprawcze do sygn.: (...) Należy podkreślić, że postępowanie naprawcze będące przedmiotem rozpatrywanej skargi na bezczynność zostało wszczęte w 1996 r. przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N., a następnie tj. od 1999 r. było kontynuowane było przez PINB w N. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wskazujących na bezczynność PINB w N. w zakresie przedmiotowego postępowania mającą charakter rażącego naruszenia prawa należy podkreślić, że sam w fakt bezczynności PINB w N. w rozpatrywanej sprawie nie ma charakteru spornego ponieważ został uznany nie tylko przez WINB w K., który w postanowieniu z 17 czerwca 2010 r. uznał zażalenie Skarżących na bezczynność za uzasadnione, ale także przez PINB w N. Jednoznacznie wskazuje na to pismo PINB w N. pt. "Adnotacja urzędowa " w którym organ przyznał, iż pozostawał w niezamierzonej bezczynności w okresie od 26 września 2007 r. - kiedy zostały mu zwrócone akta sprawy - do dnia 8 marca 2010 r.- kiedy uzyskał informację od WINB w K., iż akta sprawy znak: (...) zostały mu przekazane. W okresie tym jak sam stwierdził w Adnotacji "oczekiwał na zwrot akt". W przedłożonych aktach administracyjnych sprawy zalega pismo WINB w K. z 8 kwietnia 2010 r. skierowane do PINB w N. Za informacją. iż akta ww. sprawy zostały osobiście przekazane do rąk Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - J.G. W aktach zalega także uwierzytelniona notatka potwierdzająca odbiór akt w dniu 5 marca 2004 r.

Należy zauważyć - uwzględniając cały przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie, w tym fakt, iż sprawa była prowadzona dwutorowo tj. o wydanie pozwolenia na budowę cmentarza i w ramach postępowania naprawczego oraz, że w sprawie wielokrotnie wydane akty były uchylane przez organy nadzorcze - że kluczowe dla oceny, że PINB w N. dopuścił się bezczynności, która miała charakter rażącego naruszenia prawa jest fakt, że co najmniej od 27 września 2007 r. do 12 kwietnia 2010 r. (kiedy PINB w N. otrzymał pismo MWINB w K. z 8. 04. 2010 r.) organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie pozostając w błędnym przekonaniu, iż nie zostały mu zwrócone.akta sprawy. Nadto należy zauważyć, że w sprawie doszło do wielokrotnego przekroczenia terminów z art. 35 k.p.a. Trzeba także podkreślić, że także po poinformowaniu PINB w N., że posiada akta sprawy (kwiecień 2010 r.) organ I instancji nadał prowadził przedmiotowe postępowanie z rażącym naruszeniem terminów wymaganych przepisem art. 35 § 1 i 3 k.p.a. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy organ I instancji co najmniej od 5 lipca 2011 r. wiedział o śmierci jednej ze stron - M.Z., ale dopiero w 2012 r. przystąpił do ustalania następców prawnych zmarłej. Jak bowiem wynika z administracyjnych akt sprawy dopiero pismem 29 marca 2012 zwrócił się w tej kwestii do Wydz. Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego, a następnie pismem z 16 kwietnia 2012 r. do C. i S.Z. Konkludując należy wyrazić opinię, że nawet skomplikowany charakter sprawy nie uzasadniał jej prowadzenia w tak opieszały, niesprawny i nieskuteczny sposób jaki miał miejsce w przedmiotowej sprawie co wyczerpuje znamiona bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.

Z uwagi na fakt, że w Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. w dniu 22 kwietnia 2013 r. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie znak: (...) którą nałożył na Gminę R. reprezentowaną przez Burmistrza R. obowiązek sporządzenia i przedstawienia 4 egz. projektu zamiennego cmentarza komunalnego w P. - należało umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, a to ze względu na fakt, ze akt taki został już wydany.

Biorąc pod uwagę fakt, iż w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa orzeczono o wymierzeniu organowi grzywny.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji.

W punkcie II sentencji orzeczono na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.

W punkcie III sentencji orzeczono na podstawie art. 149 § 2 w zw z art. 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w punkcie IV sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.