II SAB/Go 90/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1644632

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 lutego 2015 r. II SAB/Go 90/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Pauter.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia (...) r. (dot. postępowania dyscyplinarnego wobec geodety M.H.) postanawia:

1.

przyznać ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu P.G. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy,

2.

odmówić uzupełnienia postanowienia z dnia 5 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi S.K.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego postępowania dyscyplinarnego wobec geodety. W postępowaniu tym skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy - radcę prawnego P.G. W piśmie procesowym z dnia (...) października 2014 r. pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej.

Pismem procesowym z dnia (...) grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 grudnia 2014 r. o orzeczenie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały opłacone przez stronę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia (...) stycznia 2015 r. pełnomocnik sprecyzował ten wniosek wskazując, że został on złożony w trybie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej w skrócie p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 p.p.s.a.

Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w sprawach innych aniżeli wymienione w pkt 1a) i b) tego przepisu 240 zł. Kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.

Wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi S.K. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego należało oddalić z tego względu, iż w trybie przewidzianym w art. 157 § 1 p.p.s.a. możliwe jest uzupełnienie orzeczenia jedynie w takim zakresie, w jakim sąd nie orzekł o całości skargi albo o takie rozstrzygnięcie, które sąd powinien był zamieścić z urzędu. Tymczasem w myśl § 16 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. interpretowanego w związku z art. 250 p.p.s.a. wynika, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej są przyznawane radcy prawnemu nie z urzędu, lecz na złożony przez niego wniosek, zawierający dodatkowo oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości lub w części. Z tej przyczyny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.

Nie miało to jednak wpływu na możliwość przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu, bowiem jak zaznaczono na wstępie, pełnomocnik złożył stosowny wniosek wraz z oświadczeniem o nieopłaceniu kosztów udzielonej pomocy prawnej w piśmie procesowym z dnia (...) października 2014 r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.