Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 784112

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 9 marca 2011 r.
II SAB/Gd 91/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.).

Sędziowie WSA: Wanda Antończyk, Tamara Dziełakowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku stałego

1.

zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozstrzygnięcia odwołania skarżącej G. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 20 września 2010 r., nr (...) w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności,

2.

nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz adwokata M. P. kwotę 300 (trzysta) złotych, zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 20 września 2010 r. Prezydent Miasta G., działając na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 3, art. 36 pkt 1 lit. a, art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) dalej jako U.p.s. oraz 104 i 163 k.p.a. zmienił prawomocną decyzję własną nr (...) z dnia 17 maja 2004 r. i ustalił na rzecz G. C. zasiłek stały w wysokości 30 zł miesięcznie od dnia 1 października 2010 r.

G. C. pismem z dnia 12 października 2010 r. wniosła od powyższej decyzji odwołanie, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych oraz błędne przyjęcia za podstawę wyliczenia wysokości zasiłku dodatku mieszkaniowego otrzymywanego przez skarżącą, w kwocie 319, 21 zł miesięcznie.

Odwołanie wniesione zostało do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. za pośrednictwem Prezydenta Miasta G., do którego wpłynęło w dniu 12 października 2010 r. Odwołanie skarżącej przekazane zostało przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., gdzie wpłynęło w dniu 21 października 2010 r.

Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. G. C. złożyła skargę na bezczynność SKO w Gdańsku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o nakazanie rozpatrzenia sprawy przez Kolegium. Jak wyjaśniła, pomimo upływu półtorej miesiąca sprawa nie została rozpatrzona, a ponadto w siedzibie organu odwoławczego poinformowano ją, że na rozpatrzenie odwołania musi poczekać jeszcze 8 miesięcy, co jest nie do zaakceptowania wobec pozostawania skarżącej bez środków do życia.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej uwzględnienie i wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Wyjaśniło, że przewidywany termin rozpoznania sprawy to kwiecień 2011 r. i zaproponowało wyznaczenie terminu zbliżonego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji.

Bezczynność organu administracji zachodzi wówczas, gdy organ administracji, w terminach przewidzianych przepisami prawa nie wydaje rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ponadto organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. to jest nie zawiadomił strony o przyczynach zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zarówno w literaturze jak i w judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak też wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2004 r., I SAB 287/03 LEX nr 156902).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stanął na stanowisku, że skarga jest uzasadniona, albowiem w przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek bezczynności w wydaniu rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej. Jak wynika z akt sprawy odwołanie od decyzji Prezydenta G. doręczone zostało Kolegium w dniu 21 października 2010 r. Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonego wyżej przepisu art. 35 § 3 k.p.a. sprawa przez organem odwoławczym powinna była zostać rozpoznana do dnia 21 listopada 2010 r.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie przesądzając merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy uznał, że SKO pozostaje w bezczynności i z tego względu zobowiązał ten organ, na podstawie art. 149 p.p.s.a. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej odwołania G. C. od decyzji Prezydenta G. z dnia 20 września 2010 r. w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz ze stwierdzoną prawomocnością.

Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez Sąd liczy się od dnia zwrotu akt organowi, o czym stanowi art. 286 § 1 p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, iż Sąd zakreślił termin miesięczny do wydania przez organ aktu administracyjnego, gdyż termin ten należy liczyć zgodnie z przepisami art. 35 k.p.a., uwzględniając treść art. 35 § 5 k.p.a. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie uznał, że najodpowiedniejsze będzie zobligowanie organu do rozpatrzenia sprawy w terminie miesiąca od otrzymania akt. Jest to zasadne ze względu na zapewnienie warunków dla jak najbardziej wnikliwego i dokładnego rozpoznania sprawy skarżącej. Wyznaczenie zbyt krótkiego terminu do załatwienia sprawy mogłoby stworzyć ryzyko niedotrzymania terminu do załatwienia sprawy, choćby ze względów organizacyjnych.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.